Het Boek

Psalmen 10:1-18

1Waarom blijft de afstand

tussen U en mij

zo groot, Here?

Het lijkt wel

of U Zich juist voor mij verbergt

wanneer ik U het meest nodig heb.

2Vol hoogmoed

achtervolgt de goddeloze de arme.

Laat het kwaad dat zij hebben bedacht,

toch op deze mensen zelf neerkomen!

3Want mensen die U afwijzen

pochen over alles wat zij willen en kunnen,

zij wensen de hebzuchtige geluk,

maar de Here verachten zij.

4Deze mensen,

hooghartig en trots als zij zijn,

denken dat er geen God is

die rekenschap vraagt.

In hun leven is geen plaats voor Hem.

5Hun manier van leven en werken

brengt hun nog steeds geluk,

terwijl zij er niet aan denken

uw oordeel daarbij te betrekken.

Dit valt helemaal buiten hun gezichtsveld.

Ook over hun tegenstanders

halen zij minachtend hun schouders op.

6Ze denken bij zichzelf:

‘Wie doet me wat?

Het gaat ons toch al jarenlang goed,

van vader op zoon?’

7Bij het minste of geringste vloeken zij,

altijd bedriegen en misleiden zij

en bedenken zij onrecht.

8Zij bevinden zich vaak

op geheime verblijfplaatsen,

op afgelegen plekken

vermoorden zij onschuldige mensen

en zij loeren op weerloze mensen.

9Zij wachten hen stiekem op

als een leeuw die zijn prooi bespringt.

Zij leggen hinderlagen

om arme mensen te vangen

en trekken het net om hen aan.

10De ongelukkige

wordt overweldigd door hun kracht

en bezwijkt onder hun mishandelingen.

11God ziet het toch niet,

denken zij bij zichzelf.

En als Hij het al ziet,

vergeet Hij het wel weer.

Hij kan toch niet alles onthouden?

12Here, grijp toch in!

O God, hef uw hand toch tegen hen op!

Denk alstublieft aan de armen!

13Hoe komt het

dat goddelozen U verachten?

Zij denken dat U hen nooit

ter verantwoording zult roepen.

14Here, U ziet wat zij doen.

U weet wat een ellende en verdriet zij veroorzaken.

Laat hen dan ook maar boeten, Here!

De arme mensen vertrouwen zich geheel aan U toe.

U bent de toevlucht voor wees en weduwe.

U staat bekend als degene

die de hulpelozen tegemoetkomt en helpt.

15Breek de macht van de boosdoeners, Here,

zodat zij niets meer kunnen.

Vervolg hen

tot er niet één meer in leven is.

16De Here is Koning,

nu en tot in eeuwigheid!

Zij die God niet volgen,

moeten zijn land uit.

17Here, U kent het hart

van de nederige mensen door en door.

U kent hun wensen,

uw hart gaat naar hen uit,

U luistert naar hen.

18U doet recht

aan wezen en verdrukten.

Niemand krijgt meer de kans

hen uit het land te verjagen.

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 10:1-18

สดุดี 1010 สดุดี 10 เดิมทีสดุดีบทที่ 9 และ 10 อาจจะเป็นบทประพันธ์บทเดียวกัน โดยแต่ละท่อนเริ่มต้นด้วยตัวอักษรฮีบรูเรียงตามลำดับ ในพระคัมภีร์เดิมฉบับภาษากรีกถือว่าเป็นบทเดียวกัน

1ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ทำไมพระองค์จึงทรงประทับอยู่ไกลแสนไกล?

ทำไมพระองค์จึงทรงซ่อนพระองค์ในยามเดือดร้อน?

2ด้วยความหยิ่งผยอง คนชั่วไล่ล่าคนอ่อนแอ

ผู้ซึ่งติดกับในอุบายที่เขาคิดขึ้น

3พวกเขาโอ้อวดตัณหาในใจของตน

พวกเขาอวยพรคนโลภและลบหลู่องค์พระผู้เป็นเจ้า

4ด้วยความจองหองอวดดี คนชั่วไม่แสวงหาพระเจ้า

ไม่เคยมีพระเจ้าในความคิดของพวกเขาเลย

5ทางของพวกเขาเจริญรุ่งเรืองเสมอ

พวกเขาปฏิเสธบทบัญญัติของพระองค์10:5 ภาษาฮีบรูว่าพวกเขาลำพองและห่างไกลจากบทบัญญัติของพระองค์

พวกเขาเย้ยหยันศัตรูทั้งปวงของพวกเขา

6พวกเขาบอกตัวเองว่า “ไม่มีสิ่งใดทำให้เราสั่นคลอนได้”

พวกเขาสาบานว่า “ไม่มีใครทำอันตรายเราได้”

7ริมฝีปากของพวกเขาเต็มไปด้วยคำโกหกและคำข่มขู่

ความเดือดร้อนและความชั่วอยู่ใต้ลิ้นของพวกเขา

8พวกเขาหมอบคอยอยู่ใกล้หมู่บ้าน

ออกจากที่ซ่อนมาฆ่าคนบริสุทธิ์

ตาของพวกเขาซุ่มมองเหยื่อ

9พวกเขาหมอบคอยอยู่เหมือนสิงโตที่ซุ่มซ่อน

พวกเขาหมอบรอจับคนไม่มีทางสู้

พวกเขาจับคนไม่มีทางสู้และลากไปในตาข่าย

10คนบริสุทธิ์ถูกบดขยี้และล้มลง

พวกเขาล้มเหยื่อด้วยกำลังที่เหนือกว่า

11คนชั่วบอกตัวเองว่า “พระเจ้าไม่มีวันสังเกตเห็น

พระองค์ทรงปิดพระพักตร์และทรงมองไม่เห็นเลย”

12ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า! ขอทรงลุกขึ้น ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงชูพระหัตถ์ของพระองค์

ขออย่าทรงลืมคนไม่มีทางสู้

13ทำไมคนชั่วจึงลบหลู่พระเจ้า?

ทำไมพวกเขาจึงกล่าวกับตนเองว่า

“พระองค์จะไม่ทรงเอาเรื่องเรา”?

14แต่พระเจ้าทรงเห็นความเดือดร้อนของผู้ที่ทุกข์ลำเค็ญ

พระองค์ทรงระลึกถึงความทุกข์โศกของพวกเขาและทรงรับมันไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์

ผู้ที่ตกเป็นเหยื่อมอบชีวิตของพวกเขาไว้กับพระองค์

พระองค์ทรงเป็นพระผู้ช่วยของลูกกำพร้าพ่อ

15ขอทรงหักแขนของคนชั่วและคนเลว

เรียกร้องให้เขารับผิดชอบความชั่วของตน

ซึ่งยังไม่มีใครพบ

16องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นจอมกษัตริย์สืบไปนิรันดร์

บรรดาประชาชาติจะพินาศไปจากแผ่นดินของพระองค์

17ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงฟังความปรารถนาของผู้ที่ทุกข์ลำเค็ญ

พระองค์ทรงให้กำลังใจพวกเขาและทรงฟังเสียงร่ำร้องของพวกเขา

18ทรงปกป้องลูกกำพร้าพ่อและผู้ที่ถูกกดขี่ข่มเหง

เพื่อว่ามนุษย์ซึ่งเป็นของโลกนี้จะไม่ทำให้หวาดกลัวอีกต่อไป