Het Boek

Psalmen 10:1-18

1Waarom blijft de afstand

tussen U en mij

zo groot, Here?

Het lijkt wel

of U Zich juist voor mij verbergt

wanneer ik U het meest nodig heb.

2Vol hoogmoed

achtervolgt de goddeloze de arme.

Laat het kwaad dat zij hebben bedacht,

toch op deze mensen zelf neerkomen!

3Want mensen die U afwijzen

pochen over alles wat zij willen en kunnen,

zij wensen de hebzuchtige geluk,

maar de Here verachten zij.

4Deze mensen,

hooghartig en trots als zij zijn,

denken dat er geen God is

die rekenschap vraagt.

In hun leven is geen plaats voor Hem.

5Hun manier van leven en werken

brengt hun nog steeds geluk,

terwijl zij er niet aan denken

uw oordeel daarbij te betrekken.

Dit valt helemaal buiten hun gezichtsveld.

Ook over hun tegenstanders

halen zij minachtend hun schouders op.

6Ze denken bij zichzelf:

‘Wie doet me wat?

Het gaat ons toch al jarenlang goed,

van vader op zoon?’

7Bij het minste of geringste vloeken zij,

altijd bedriegen en misleiden zij

en bedenken zij onrecht.

8Zij bevinden zich vaak

op geheime verblijfplaatsen,

op afgelegen plekken

vermoorden zij onschuldige mensen

en zij loeren op weerloze mensen.

9Zij wachten hen stiekem op

als een leeuw die zijn prooi bespringt.

Zij leggen hinderlagen

om arme mensen te vangen

en trekken het net om hen aan.

10De ongelukkige

wordt overweldigd door hun kracht

en bezwijkt onder hun mishandelingen.

11God ziet het toch niet,

denken zij bij zichzelf.

En als Hij het al ziet,

vergeet Hij het wel weer.

Hij kan toch niet alles onthouden?

12Here, grijp toch in!

O God, hef uw hand toch tegen hen op!

Denk alstublieft aan de armen!

13Hoe komt het

dat goddelozen U verachten?

Zij denken dat U hen nooit

ter verantwoording zult roepen.

14Here, U ziet wat zij doen.

U weet wat een ellende en verdriet zij veroorzaken.

Laat hen dan ook maar boeten, Here!

De arme mensen vertrouwen zich geheel aan U toe.

U bent de toevlucht voor wees en weduwe.

U staat bekend als degene

die de hulpelozen tegemoetkomt en helpt.

15Breek de macht van de boosdoeners, Here,

zodat zij niets meer kunnen.

Vervolg hen

tot er niet één meer in leven is.

16De Here is Koning,

nu en tot in eeuwigheid!

Zij die God niet volgen,

moeten zijn land uit.

17Here, U kent het hart

van de nederige mensen door en door.

U kent hun wensen,

uw hart gaat naar hen uit,

U luistert naar hen.

18U doet recht

aan wezen en verdrukten.

Niemand krijgt meer de kans

hen uit het land te verjagen.

Swedish Contemporary Bible

Psaltaren 10:1-18

Psalm 10

Varför går det väl för syndaren?

1Herre, varför står du så långt borta,

varför gömmer du dig i tider av nöd?

2I övermod jagar den gudlöse den svage.

Låt dem fångas i sina egna intriger!

3Den gudlöse skryter med sina egna begär,

välsignar den girige och föraktar Herren.

4Den gudlöse sätter näsan i vädret.

”Gud ställer mig inte till svars. Det finns ju ingen Gud.”

Sådana är alla hans tankar.10:4 Eller: vädret och söker inte Gud. I alla hans tankar finns ingen Gud.

5Ändå lyckas han i allt vad han gör,

han är högfärdig

och skjuter ifrån sig dina lagar,

han fnyser åt sina fiender.

6Han tänker för sig själv:

”Inget kan rubba mig.

Jag ska alltid vara lycklig och slippa bekymmer.”

7Deras mun är full av förbannelse och lögn,

under hans tunga finns ofärd och olycka.

8Han lägger sig i bakhåll vid gårdarna

och vill lönnmörda den oskyldige.

Hans ögon följer den värnlöse.

9Han ligger i bakhåll, gömd, som lejon,

och väntar på att få kasta sig över den hjälplöse

och dra in honom i sitt nät.

10De värnlösa krossas, de kollapsar

och faller av hans styrka.10:10 Grundtextens innebörd är osäker.

11Han säger för sig själv:

”Gud har glömt det,

han döljer sitt ansikte och ser det aldrig.”

12Herre, res dig! Gud, lyft din hand!

Glöm inte de förtryckta!

13Varför får den gudlöse förakta Gud

och säga för sig själv:

”Han ställer mig inte till svars?”

14Herre, du ser ofärden och plågan.

Du lägger märke till det, du tar det i din hand.

Den värnlöse överlämnar sin sak åt dig,

du hjälper den faderlöse.10:14 Grundtextens innebörd är delvis osäker i denna vers.

15Krossa den gudlöses och ondes makt!

Ställ honom till svars för sin ondska,

så att den inte finns mer.

16Herren är kung, alltid och för evigt.

De främmande folken försvinner från hans land.

17Herre, du hör de förtrycktas längtan,

du ger dem nytt mod och lyssnar till dem.

18Du ger de faderlösa och förtryckta rätt,

så att ingen som är av jord längre kan skrämma dem.10:18 Grundtextens innebörd är osäker. Tanken kan också vara att ingen ska behöva fly ut ur landet i skräck.