Het Boek

Obadja 1:1-21

De toekomst van het land Edom

1De Oppermachtige Here liet Obadja in een visioen de toekomst van het land Edom zien. ‘De Here heeft ons laten weten,’ zei hij, ‘dat Hij een bode naar de volken heeft gestuurd met het bevel: “Kom, laten we ten strijde trekken tegen Edom! 2Ik zal u klein maken onder de volken en u zult diep worden veracht. 3U bent trots, omdat u in die hoge, ontoegankelijke rotskloven woont. U bluft: ‘Wie zou ons hier ooit kunnen bereiken?’ 4Bedrieg uzelf niet! Al vloog u zo hoog als een arend en bouwde u een nest tussen de sterren, Ik zou u daarvandaan naar beneden laten tuimelen,” zegt de Here. 5“Het zou voor u veel beter zijn geweest als er ʼs nachts dieven waren gekomen om u te beroven. Want die zouden niet alles hebben meegenomen. Als er druivenplukkers kwamen, zouden die dan niets overlaten? 6Alle verborgen schatten van Esaus nakomelingen zullen worden opgespoord en meegenomen.

7Al uw bondgenoten zullen zich tegen u keren en u uit uw land zetten. Zij zullen vrede beloven, maar zijn in werkelijkheid op uw ondergang uit. Uw beste vrienden zullen valstrikken voor u spannen en uw tegenmaatregelen zullen niets uithalen. 8Op die dag,” zegt de Here, “zal in Edom geen enkele wijze man meer worden gevonden. Want Ik zal de wijze mannen van Edom vullen met onverstand. 9Ook de dappere soldaten uit Teman zullen verbijsterd zijn en niets kunnen doen om de slachtpartij op de bergen van Edom te voorkomen. 10U hebt uw broeder Israël vreselijke dingen aangedaan. Beschaamd en weerloos zult u daarom voorgoed worden uitgeroeid. 11Want in tijden van nood liet u Israël in de steek. U ging aan de kant staan en stak geen hand uit om te helpen toen binnenvallende troepen haar soldaten als krijgsgevangenen meenamen en Jeruzalem door loting onder elkaar verdeelden. U was geen haar beter dan al die vijanden. 12Dat had u niet moeten doen. U had geen leedvermaak mogen hebben, toen zij uw broeder naar vreemde landen wegvoerden. U had zich niet mogen verheugen over zijn ongeluksdag. U had niet de spot met hem mogen drijven toen hij in nood verkeerde. 13Kom niet naar Israël op die rampzalige dag. Maak u niet meester van de buit en heb geen leedvermaak over haar ondergang. 14Ga niet op de kruispunten staan om degenen die proberen te vluchten, te vermoorden. Neem de overlevenden niet gevangen om hen uit te leveren aan hun vijanden in die tijd van barre ellende. 15Binnenkort zal de Here een oordeel vellen over alle heidense volken. Wat u Israël hebt aangedaan, zal u nu zelf overkomen. U krijgt uw verdiende loon.

16Zoals u op mijn heilige berg hebt gedronken, zo zullen alle omringende volken onophoudelijk drinken uit de beker met mijn straf en worden alsof ze nooit hadden bestaan. 17Maar de berg Sion zal een toevluchtsoord zijn, een afgezonderde, heilige plaats. Het volk Israël zal het land weer in bezit nemen. 18Israël zal zijn als een vuur dat de stoppelvelden van Edom in brand steekt. Er zullen geen overlevenden in Edom zijn, omdat de Here het zo heeft bevolen. 19Dan zal mijn volk dat in de Negev woont, het berggebied van Edom in bezit nemen. Wie in het laagland wonen, zullen het land van de Filistijnen innemen en weer beslag leggen op de velden van Efraïm en Samaria. En het volk van Benjamin zal Gilead weer in bezit nemen. 20De Israëlitische ballingen zullen terugkeren en het land van de Kanaänieten tot Sarefat in het noorden bezetten. En de mensen uit Jeruzalem die in ballingschap waren in Sefarad in Klein-Azië, zullen terugkeren naar hun vaderland en de steden aan de rand van de Negev veroveren. 21Want verlossers zullen naar de berg Sion komen en heersen over heel Edom. En de Here zal koning zijn!” ’

Swedish Contemporary Bible

Obadja 1:1-21

Edoms dom

1Obadjas syn.

Så säger Herren, Herren, om Edom;

vi har hört ett budskap från Herren.

En budbärare har sänts till folken:

”Kom, låt oss stå upp

och strida mot det!”

2Jag ska göra dig litet bland folken

och mycket föraktat.

3Du har lurats av ditt övermod,

du som bor bland bergsklyftorna,

håller till högt däruppe

och säger för dig själv:

”Vem kan störta mig ner till jorden?”

4Även om du bygger ditt näste högt som örnen

och gör dig ett rede bland stjärnorna,

ska jag störta ner dig därifrån, säger Herren.

5Om tjuvar kommer till dig

eller rövare om natten

– ack, då förgås du ju! –

stjäl de väl bara tills de fått nog?

Om druvplockarna kommer till dig,

lämnar de väl en efterskörd?

6Hur noga ska inte Esau genomsökas

och hans gömda skatter letas fram!

7Alla dina allierade fördriver dig till gränsen.

Dina fredliga vänner bedrar dig

och tar makten över dig.

De som äter ditt bröd

gillrar snaror för dig,

och inget förstånd infinner sig där.

8”På den dagen, säger Herren,

ska jag förgöra de visa i Edom,

allt förstånd på Esaus berg.

9Dina hjältar, Teman, blir skräckslagna,

och alla på Esaus berg utplånas i slakten.

10För våld mot din bror Jakob

ska du höljas med skam

och utplånas för evigt.

11Den dagen du stod på avstånd,

den dagen främlingar drog bort med hans rikedomar

och utlänningar tågade in genom hans portar

och kastade lott om Jerusalem,

då var du också som en av dem.

12Se inte ner på din broder

på hans olycksdag.

Gläd dig inte över Judas folk

på deras undergångsdag,

och gapa inte så stort

på deras nöds dag.

13Tåga inte in genom mitt folks port

på deras förödelses dag.

Se inte ner, även du, på hans olycka

på hans tragiska dag,

och lägg inte beslag på hans rikedomar

på denna hans tragiska dag.

14Stå inte vid vägskälet

för att hugga ner dem som flyr därifrån.

Utlämna inte hans överlevande

på denna nödens dag.

Herrens dag

15Herrens dag är nära

för alla folk.

Så som du har gjort,

så ska man göra mot dig.

Dina gärningar kommer

att slå tillbaka mot dig.

Israels återupprättelse

16Så som ni har druckit på mitt heliga berg,

så ska folken ständigt få dricka.

De ska dricka och dricka

och bli som om de aldrig funnits.

17Men på Sions berg ska det finnas räddning,

det ska vara heligt

och där ska Jakobs ätt få äga sina arvedelar.

18Jakobs ätt ska bli en eld

och Josefs ätt en låga,

men Esaus ätt ska bli halm

som de ska antända och förtära.

Ingen av Esaus ätt kommer att överleva,

för Herren har talat.”

19De från Negev ska ockupera Esaus berg.

De som bor i Låglandet ska ockupera filistéernas land.

De ska inta Efraims och Samariens områden,

och Benjamin ska inta Gilead.

20De som blivit bortförda från Israels här1:20 Grundtextens innebörd är osäker. och är i Kanaan,

ända till Sarefat,

och de bortförda från Jerusalem,

de i Sefarad, ska inta städerna i Negev.

21Befriare1:21 Enligt Septuaginta: De räddade på Sions berg ska dra upp… ska dra upp på Sions berg

och regera över Esaus berg.

Och kungariket ska vara Herrens.