Het Boek

Mattheüs 8

Jezus geneest vele mensen

1Jezus ging de berg af en vele mensen liepen met Hem mee. Er kwam een melaatse man naar Jezus toe. Die viel voor Hem op de knieën, keek naar Hem op en zei: ‘Here, als U het wilt, kunt U mij genezen.’ Jezus raakte de man aan. ‘Ik wil het,’ zei Hij. ‘Word weer gezond.’ Hij had het nog maar net gezegd of de melaatsheid was verdwenen. Daarop zei Hij tegen de man: ‘Praat er met niemand over. Ga meteen naar de priester om u te laten onderzoeken. Neem ook het offer mee dat volgens de wet van Mozes moet worden gebracht voor de genezing van melaatsheid. Dan zal iedereen weten dat u genezen bent.’

Toen Jezus in Kafarnaüm kwam, liep een officier van het Romeinse leger op Hem toe. Hij vertelde dat zijn knecht verlamd in bed lag en verging van de pijn. Hij vroeg of Jezus er iets aan wilde doen. ‘Ja,’ zei Jezus, ‘zal Ik meegaan om hem te genezen?’ ‘Nee, nee,’ antwoordde de officier. ‘U hoeft niet bij mij thuis te komen. Daar ben ik niet goed genoeg voor. U kunt gewoon hier blijven. Als U zegt dat mijn knecht beter moet worden, wórdt hij beter. Want ik moet doen wat mijn commandant mij opdraagt, en mijn soldaten moeten doen wat ik zeg. Als ik tegen een soldaat zeg: “Ga,” dan gaat hij. Als ik tegen een ander zeg: “Kom,” dan komt hij. En als ik tegen mijn knecht zeg: “Doe dit eens,” dan doet hij het. Zo is het ook met U. Als U zegt dat de ziekte uit mijn knecht moet verdwijnen, gebeurt dat!’ 10 Jezus was verbaasd en zei tegen de mensen om Hem heen: ‘Nergens in Israël heb Ik iemand ontmoet die zoveel geloof heeft! 11 Ik zeg u dat uit alle delen van de wereld een stroom van mensen het Koninkrijk van de hemelen zal binnengaan. Zij zullen met Abraham, Isaak en Jakob aan tafel zitten. 12 Maar veel van wie recht dachten te hebben op het Koninkrijk zullen in de diepste duisternis worden gegooid. Daar zullen zij jammeren van wroeging en verdriet.’ 13 Jezus zei tegen de Romeinse officier: ‘Ga naar huis. Het gebeurt zoals u gelooft.’ Op datzelfde moment werd de knecht genezen.

14 Jezus kwam in het huis van Petrus en zag dat Petrusʼ schoonmoeder met koorts in bed lag. 15 Hij raakte haar hand aan en de koorts verdween. De vrouw stond op en ging voor Hem zorgen.

16 ʼs Avonds werden verscheidene mensen bij Jezus gebracht die boze geesten hadden. Hij hoefde maar één woord te spreken en de boze geesten gingen uit de mensen weg. Ieder die ziek was, werd genezen. 17 Daarmee werd werkelijkheid wat de profeet Jesaja had gezegd: ‘Hij heeft onze kwalen op zich genomen en onze ziekten gedragen.’

18 Jezus zag dat er steeds meer mensen om Hem heen kwamen staan. Hij zei tegen zijn leerlingen dat zij het meer moesten oversteken. 19 Op dat moment kwam er een bijbelgeleerde naar Hem toe en zei: ‘Meester, ik zal U volgen waar u maar heengaat.’ 20 Jezus antwoordde: ‘Vossen hebben holen en vogels nesten, maar Ik, de Mensenzoon, heb geen plaats om mijn hoofd neer te leggen.’ 21 Iemand anders, een van zijn leerlingen, vroeg: ‘Here, vindt U het goed dat ik pas weer met U meega nadat ik mijn vader heb begraven?’ 22 ‘Nee,’ antwoordde Jezus. ‘Ga met Mij mee. Laat de mensen die geestelijk dood zijn, hun eigen doden maar begraven.’

23 Hij stapte in de boot en ging met zijn leerlingen naar de overkant van het meer. 24 Terwijl zij overvoeren, stak er plotseling een hevige storm op. De golven waren zo hoog dat ze over de boot sloegen. Jezus lag te slapen. 25 De leerlingen gingen naar Hem toe en maakten Hem wakker. ‘Here,’ schreeuwden ze. ‘Red ons! Wij vergaan!’ 26 Jezus zei: ‘Waarom zijn jullie zo bang? Hebben jullie zo weinig vertrouwen?’ Hij ging staan en zei tegen de wind en de golven dat zij moesten ophouden, en het werd doodstil. 27 De leerlingen wisten niet wat ze zagen. ‘Wie is Hij toch?’ vroegen zij zich af. ‘Zelfs de wind en de golven doen wat Hij zegt!’

28 Toen Jezus aan de andere kant van het meer kwam, in de streek van de Gadarenen, kwamen er twee mannen op Hem af, die beheerst werden door boze geesten. De mannen woonden in graven die in de rotsen waren uitgehouwen, en waren zo gevaarlijk dat niemand bij hen in de buurt durfde te komen. 29 ‘Wat wilt U van ons, Zoon van God?’ schreeuwden zij. ‘Komt U ons nu al kwellen!’ 30 Een eind verderop liep een grote kudde varkens eten te zoeken. 31 ‘Als U ons wegjaagt, stuur ons dan in die varkens,’ smeekten de boze geesten. 32 ‘Goed,’ zei Jezus. ‘Ga!’ De geesten verlieten de twee mannen en gingen in de varkens. Alle varkens stormden de steile helling af en verdronken in het meer. 33 De varkenshoeders vluchtten naar een nabijgelegen stad en vertelden wat er allemaal was gebeurd. Het verhaal over de twee bezetenen bracht grote opschudding teweeg. 34 De hele stad liep uit, naar Jezus toe. Toen zij bij Hem kwamen, vroegen zij Hem dringend weg te gaan.

Священное Писание (Восточный перевод), версия с «Аллахом»

Мат 8

Исцеление прокажённого

1Когда Иса спустился с горы, за Ним последовало множество людей. Тут к Нему подошёл человек, больной проказой[a], поклонился Ему и сказал:

– Господин, если Ты захочешь, Ты можешь меня очистить.

Иса протянул руку и прикоснулся к нему, сказав:

– Хочу, очистись!

В тот же миг человек исцелился от проказы. Тогда Иса сказал ему:

– Смотри, никому не говори об этом, но пойди, покажись священнослужителю и принеси дар, какой повелел Муса.[b] Так люди удостоверятся, что ты исцелён.[c]

Вера римского воина

Когда Иса пришёл в Капернаум, к Нему подошёл римский офицер и попросил о помощи.

– Господин, – сказал он, – мой слуга лежит дома парализованный и ужасно мучается.

Иса ответил ему:

– Хорошо, Я приду и исцелю его.

Но офицер сказал:

– Господин, я не достоин, чтобы Ты вошёл под крышу моего дома. Но скажи лишь слово, и мой слуга выздоровеет. Ведь и сам я подчиняюсь приказам, и у меня в подчинении тоже есть воины. Я говорю одному: «Ступай!» – и он идёт, другому: «Ко мне!» – и тот приходит. Рабу моему говорю: «Сделай это!» – и он делает.

10 Иса, выслушав его, удивился и сказал тем, кто шёл за Ним:

– Говорю вам истину, что даже в Исраиле Я не встречал такой сильной веры. 11 Говорю вам, что многие из других народов придут с востока и запада и возлягут на пиру в Небесном Царстве вместе с Ибрахимом, Исхаком и Якубом. 12 А многие иудеи, которые были подданными этого Царства от самого рождения, будут выброшены вон, во тьму, где будет плач и скрежет зубов.

13 И Иса сказал римскому офицеру:

– Иди! По твоей вере будет тебе.

И в тот же час больной слуга выздоровел.

Исцеление больных

14 Придя в дом Петира, Иса увидел, что его тёща лежит в горячке. 15 Он прикоснулся к её руке, и жар оставил её, она встала и начала накрывать для Него на стол. 16 С наступлением вечера к Исе привели много людей, одержимых демонами. Он изгнал духов словом и исцелил всех больных. 17 Это было исполнением слов пророка Исаии: «Он взял на Себя наши немощи и понёс наши болезни»[d].

Следование за Исой Масихом

18 Когда Иса увидел, что вокруг Него собралась большая толпа, Он велел ученикам переправиться на другую сторону озера. 19 Тут к Нему подошёл один из учителей Таурата и сказал:

– Учитель, я пойду за Тобой, куда бы Ты ни пошёл.

20 Иса ответил:

– У лисиц есть норы, и у птиц небесных – гнёзда, а Ниспосланному как Человек[e] негде и голову приклонить.

21 А другой человек, из Его учеников, сказал:

– Повелитель, разреши мне остаться со своим отцом, чтобы, когда он умрёт, я смог похоронить его.

22 Но Иса ответил ему:

– Следуй за Мной, пусть духовно мёртвые сами хоронят своих мертвецов.

Усмирение шторма

23 Иса вошёл в лодку, и ученики сели вместе с Ним. 24 Внезапно на озере поднялся такой сильный шторм, что лодку захлёстывало волнами. А Иса в это время спал. 25 Ученики разбудили Его, говоря:

– Повелитель, спаси нас! Мы гибнем!

26 Иса ответил:

– Маловеры, ну что вы испугались?

Он встал, запретил ветру и волнам, и наступил полный штиль. 27 Ученики удивлённо спрашивали:

– Кто же Он, что даже ветер и волны повинуются Ему?

Изгнание демонов в стадо свиней

28 Когда Иса прибыл на другую сторону озера, в Гадаринскую землю, навстречу Ему из могильных пещер вышли два человека, одержимые демонами. Они были такие буйные, что никто не решался проходить той дорогой.

29 – Что Ты от нас хочешь, Сын Всевышнего (Царственный Спаситель)? – закричали они. – Ты пришёл мучить нас ещё до назначенного срока?

30 Неподалёку от них паслось большое стадо свиней. 31 Демоны попросили Ису:

– Если Ты нас выгонишь, то пошли нас в это стадо свиней.

32 Иса сказал им:

– Идите!

Выйдя из людей, демоны вошли в свиней. Всё стадо бросилось с обрыва в озеро и погибло в воде. 33 А свинопасы побежали в город и всё рассказали, включая и то, что произошло с одержимыми. 34 Тогда все жители города вышли навстречу Исе и, увидев Его, попросили покинуть их края.

Notas al pie

  1. 8:2 На языке оригинала стоит слово, которое обозначает несколько разных кожных болезней, а не только проказу.
  2. 8:4 См. Лев. 14:1-32.
  3. 8:4 Букв.: «…повелел Муса, во свидетельство им». Это также можно понять, как «во свидетельство священнослужителям».
  4. 8:17 Ис. 53:4.
  5. 8:20 Ниспосланный как Человек (букв.: «Сын Человека») – один из титулов Масиха, восходящий к книге пророка Данияла (см. Дан. 7:13-14; ср. Мат. 26:64). Иса всегда употреблял этот титул применительно к Себе. Так Он давал понять, что это о Нём говорится у Данияла, что Он и есть Царь над всеми народами, Чьё Царство будет вечным.