Het Boek

Job 2

De ziekte van Job

1De engelen verschenen opnieuw voor de Here en Satan was er ook weer bij. ‘Waar komt u nu vandaan?’ wilde de Here van Satan weten. ‘Ik heb een tocht over de aarde gemaakt,’ was Satans antwoord. ‘En, hebt u nu op mijn dienaar Job gelet?’ vroeg de Here. ‘Hij is een voortreffelijk man, hij heeft ontzag voor God en gaat het verkeerde uit de weg. Hij heeft zijn geloof in Mij behouden, ondanks dat u Mij overhaalde u toe te staan hem zonder reden kwaad te doen.’ 4,5 ‘Zijn eigen huid is hem het meeste waard,’ vond Satan. ‘Een mens zal alles doen om zijn leven te redden. Laat hem maar eens goed ziek worden, dan vervloekt hij U midden in uw gezicht!’ ‘Doe met hem wat u wilt,’ antwoordde de Here, ‘maar laat hem in leven.’

Satan verliet de Here en trof Job met vreselijke zweren. Van top tot teen zat hij onder. Job pakte een potscherf om zich mee te krabben en ging buiten de poort midden in het stof en vuil zitten. Zijn vrouw zei tegen hem: ‘Blijf je nog steeds zo gelovig, ondanks alles wat je moet meemaken? Vervloek God toch en sterf!’ 10 Maar hij antwoordde: ‘Dat is dom gepraat. Verwachten wij alleen maar goede dingen uit de hand van God en nooit tegenslag of moeilijke dingen?’ Ondanks al deze tegenslagen kwam er geen verkeerd woord over Jobs lippen.

11 Toen drie vrienden van Job hoorden van het leed dat hem getroffen had, spraken zij af naar hem toe te gaan om hem te troosten en te bemoedigen. Het waren Elifaz uit Teman, Bildad uit Suach en Zofar uit Naäma. 12 Job was zo veranderd dat zij hem van een afstand nauwelijks herkenden. Luid huilend scheurden zij hun kleren en gooiden stof in de lucht om hun verslagenheid kenbaar te maken. 13 Zeven dagen en nachten zaten zij zwijgend bij hem op de grond. Niemand zei iets, want zij beseften dat zijn verdriet zo groot was dat woorden tekortschoten.

New Russian Translation

Job 2

Сатана вновь клевещет на Иова

1Однажды сыновья Божьи пришли, чтобы предстать перед Господом, и сатана пришел с ними, чтобы предстать перед Ним. 2Господь сказал сатане:

– Откуда ты пришел?

Сатана ответил Господу:

– Я скитался по земле и обошел ее всю.

3Господь сказал сатане:

– Приметил ли ты Моего слугу Иова? Нет на земле такого человека, как он: непорочного и праведного, кто живет в страхе перед Богом и сторонится зла. Он по-прежнему тверд в своей непорочности, а ты настраивал Меня против него, чтобы погубить его без вины.

4– Кожа за кожу![a] – отвечал сатана. – За свою жизнь человек отдаст все, что имеет. 5Но протяни руку и порази его кости и плоть, и он проклянет Тебя прямо в лицо.

6Господь сказал сатане:

– Хорошо. Он в твоих руках, только сохрани ему жизнь.

Второе испытание Иова

7Сатана ушел от Господа и поразил Иова болезненными язвами с головы до пят. 8Тогда Иов взял черепок от глиняной посуды, чтобы скоблить себя им, и сел в пепел.

9Жена сказала ему:

– Ты все еще держишься за свою непорочность? Прокляни Бога и умри!

10Он ответил ей:

– Ты говоришь как безумная. Разве мы должны принимать от Бога только хорошее и не принимать плохого?

Во всем этом Иов не согрешил ни словом.

Трое друзей Иова

11Когда трое друзей Иова – Элифаз из Темана, Билдад из Шуаха и Цофар из Наамы услышали о постигших его бедах, они отправились в путь, покинув свои дома, и встретились, чтобы идти плакать с ним и утешать его. 12Увидев издали, они его едва узнали. Они начали рыдать, разорвали на себе одежду и посыпали головы пеплом. 13Они сидели рядом с ним на земле семь дней и семь ночей. Никто из них не сказал ему ни слова, потому что они видели, как сильно он страдает.

Notas al pie

  1. 2:4 Вероятно, это выражение было поговоркой из области меновой торговли. По сути, сатана здесь говорит о том, что потери Иова еще приемлемы, пока с ним самим все в порядке.