Het Boek

Jesaja 23

Gods profetie over Tyrus

1Dit is Gods profetie over Tyrus.

Huil, schepen van Tyrus, die vanuit verre landen op de thuisreis zijn! Huil om uw haven, want hij is verdwenen! De geruchten die u op Cyprus hoorde, zijn waar. 2,3 Overal heerst een doodse stilte. De geluiden van de rumoerige haven, vol schepen uit Sidon die koopwaar van over de zee uit Egypte en het gebied langs de Nijl aanvoeren, zijn verstomd. U was de grootste handelsmarkt ter wereld.

Schaam u, Sidon, bolwerk van de zee. Want nu bent u kinderloos! Als dit nieuws Egypte bereikt, zal het veel angst veroorzaken. Vlucht naar Tarsis, mannen van Tyrus, en huil onderweg. Deze verlaten ruïne is alles wat overbleef van uw eens zo luisterrijke stad. Het einde van een roemruchte geschiedenis. Denk eens aan alle kolonisten die u naar verre landen stuurde!

Wie heeft deze ramp over Tyrus gebracht? Over dit land dat koninkrijken schiep en wiens inwoners de belangrijkste kooplieden ter wereld waren? De Here van de hemelse legers heeft dit gedaan, om uw trots te vernietigen en zijn verachting te tonen over de hooggeplaatsten onder de mensen. 10 Zeil maar verder, schepen van Tarsis, want uw haven is er niet meer. 11 De Here strekt zijn hand uit over de zee, Hij doet de koninkrijken van deze aarde beven, Hij geeft bevel de vestingen in Kanaän te verwoesten. 12 Hij zegt: ‘U, onteerde maagd, dochter van Sidon, zult nooit meer blij of sterk zijn. Zelfs als u naar Cyprus vlucht, zult u geen rust vinden.’ 13 Want het zullen de Babyloniërs en niet de Assyriërs zijn die Tyrus aanvallen. Zij zullen het belegeren, de paleizen met de grond gelijk maken en het herscheppen in een ruïne. 14 Huil maar, schepen van Tarsis, want uw thuishaven is verdwenen!

15,16 Zeventig jaar lang zal Tyrus worden vergeten. Dan, onder een andere koning, zal de stad weer tot leven komen, zij zal mooie liederen spelen als een prostituee die lange tijd vergeten was. Nu loopt zij weer door de straten op zoek naar minnaars en wordt weer herkend. 17 Ja, na zeventig jaar zal de Here Tyrus weer laten opleven, maar zij zal niet anders zijn dan vroeger, zij zal weer terugkeren op haar slechte wegen en hoererij bedrijven met de koninkrijken van de wereld. 18 Maar de winst van haar handelstransacties zal aan de Here gewijd worden. Zij zal geen voorraad kunnen opslaan, maar het zal tot voedsel en kleding dienen voor hen die bij de Here wonen.

The Message

Isaiah 23

It Was All Numbers, Dead Numbers, Profit and Loss

11-4 Wail, ships of Tarshish,
    your strong seaports all in ruins!
When the ships returned from Cyprus,
    they saw the destruction.
Hold your tongue, you who live on the seacoast,
    merchants of Sidon.
Your people sailed the deep seas,
    buying and selling,
Making money on wheat from Shihor,
    grown along the Nile—
    multinational broker in grains!
Hang your head in shame, Sidon. The Sea speaks up,
    the powerhouse of the ocean says,
“I’ve never had labor pains, never had a baby,
    never reared children to adulthood,
Never gave life, never worked with life.
    It was all numbers, dead numbers, profit and loss.”

When Egypt gets the report on Tyre,
    what wailing! what wringing of hands!

Nothing Left Here to Be Proud Of

6-12 Visit Tarshish, you who live on the seacoast.
    Take a good, long look and wail—yes, cry buckets of tears!
Is this the city you remember as energetic and alive,
    bustling with activity, this historic old city,
Expanding throughout the globe,
    buying and selling all over the world?
And who is behind the collapse of Tyre,
    the Tyre that controlled the world markets?
Tyre’s merchants were the business tycoons.
    Tyre’s traders called all the shots.
God-of-the-Angel-Armies ordered the crash
    to show the sordid backside of pride
    and puncture the inflated reputations.
Sail for home, O ships of Tarshish.
    There are no docks left in this harbor.
God reached out to the sea and sea traders,
    threw the sea kingdoms into turmoil.
God ordered the destruction
    of the seacoast cities, the centers of commerce.
God said, “There’s nothing left here to be proud of,
    bankrupt and bereft Sidon.
Do you want to make a new start in Cyprus?
    Don’t count on it. Nothing there will work out for you either.”

13 Look at what happened to Babylon: There’s nothing left of it. Assyria turned it into a desert, into a refuge for wild dogs and stray cats. They brought in their big siege engines, tore down the buildings, and left nothing behind but rubble.

14 Wail, ships of Tarshish,
    your strong seaports all in ruins!

15-16 For the next seventy years, a king’s lifetime, Tyre will be forgotten. At the end of the seventy years, Tyre will stage a comeback, but it will be the comeback of a worn-out whore, as in the song:

“Take a harp, circle the city,
    unremembered whore.
Sing your old songs, your many old songs.
    Maybe someone will remember.”

17-18 At the end of the seventy years, God will look in on Tyre. She’ll go back to her old whoring trade, selling herself to the highest bidder, doing anything with anyone—promiscuous with all the kingdoms of earth—for a fee. But everything she gets, all the money she takes in, will be turned over to God. It will not be put in banks. Her profits will be put to the use of God-Aware, God-Serving-People, providing plenty of food and the best of clothing.