Het Boek

Jeremia 1

Gods opdracht aan Jeremia

11,2 Dit zijn de berichten van God aan Jeremia, de zoon van de priester Hilkia, uit Anathoth in het land van Benjamin. Deze woorden van de Here kreeg Jeremia in het dertiende regeringsjaar van koning Josia van Juda. Verdere berichten kreeg hij tijdens de regering van Josiaʼs zoon, koning Jojakim van Juda, en op verscheidene andere momenten tot de vijfde maand van het elfde regeringsjaar van Josiaʼs zoon Zedekia, eveneens koning van Juda. In die maand viel de stad Jeruzalem en werden de Joden als slaven weggevoerd.

De Here zei tegen mij: ‘Ik kende u al voordat Ik u vormde in uw moeders buik. Al voor uw geboorte heb Ik u bestemd om mijn profeet voor de volken op aarde te zijn.’ ‘Oppermachtige Here,’ zei ik, ‘maar dat kan ik niet! Ik ben nog veel te jong!’ ‘Zeg dat niet,’ antwoordde Hij, ‘want u zult gaan waarheen Ik u stuur en zeggen wat Ik u opdraag. Wees niet bang voor de mensen, want Ik zal bij u zijn en u beschermen.’ Toen raakte Hij mijn mond aan en zei: ‘Kijk, Ik heb mijn woorden in uw mond gelegd! 10 Vandaag begint uw werk: het waarschuwen van de volken en koninkrijken van deze wereld. In overeenstemming met mijn woorden die u doorgeeft, zal Ik sommigen omverwerpen en verwoesten. In hun plaats zal Ik anderen opbouwen en goed verzorgen, zodat zij groot en machtig worden.’

11 Toen zei de Here tegen mij: ‘Jeremia! Wat ziet u daar?’ Ik antwoordde: ‘Ik zie een tak van een amandelboom.’ 12 En de Here antwoordde: ‘Dat is juist. Zo snel en zo zeker als een amandelboom in het voorjaar uitbot, zo snel en zo zeker zal Ik mijn woorden doen uitkomen.’ 13 Toen vroeg de Here mij: ‘Wat ziet u nu?’ Ik antwoordde: ‘Ik zie een pot kokend water die zich in zuidelijke richting beweegt en boven Juda overkookt.’ 14 ‘Dat klopt,’ zei Hij, ‘want onheil uit het noorden zal alle inwoners van dit land overstromen. 15 Ik roep de volken uit het noorden naar Jeruzalem, waar zij hun tronen voor de poorten en tegen de stadsmuren moeten neerzetten en tegen alle andere steden van Juda moeten optrekken. 16 Op die manier zal Ik mijn volk straffen, omdat het Mij de rug toekeert, afgoden aanbidt en zich neerbuigt voor zelfgemaakte beelden! 17 Sta op, kleed u aan en ga op weg! Vertel hun wat Ik u opdraag. Wees niet bang voor hen, anders zal Ik u in hun bijzijn bang maken. 18 Want Ik maak u onaantastbaar voor hun aanvallen. Zij kunnen u geen kwaad doen. U bent zo sterk als een versterkte stad die niet kan worden ingenomen, als een ijzeren pilaar en een koperen muur. Alle koningen van Juda, hun officieren, hun priesters en hun volk kunnen u niet overwinnen. 19 Zij zullen het wel proberen, maar het zal hun niet lukken. Want Ik zal bij u zijn,’ zegt de Here, ‘en u beschermen.’

New Russian Translation

Jeremiah 1

Пролог

1Слова Иеремии, сына Хелкии, одного из священников Анатота, что в земле Вениамина. 2Слово Господа было к нему в тринадцатом году[a] правления Иосии, сына Амона, царя Иудеи. 3Господь продолжал возвещать ему Свое слово во времена правления Иоакима, сына Иосии, царя Иудеи, до пятого месяца одиннадцатого года правления Цедекии[b], сына Иосии, царя Иудеи, когда жители Иерусалима были уведены в плен.

Призвание Иеремии

4И было ко мне слово Господне:

5– Прежде чем Я образовал тебя во чреве, Я уже знал[c] тебя,

прежде чем ты вышел из утробы, Я избрал тебя;

Я назначил тебя пророком для народов.

6Я ответил:

– О Владыка Господь![d] Я не умею говорить, ведь я слишком молод.

7Но Господь сказал мне:

– Не говори: «Я еще молод». Ты пойдешь ко всем, к кому Я пошлю тебя, и будешь говорить все, что Я повелю тебе. 8Не бойся их, потому что Я с тобой, и Я спасу тебя, – сказал Господь.

9Господь простер руку, коснулся моих уст и сказал мне:

– Вот, Я вложил слова Мои в твои уста. 10Смотри, сегодня Я поставлю тебя над народами и царствами, чтобы искоренять и ломать, губить и разрушать, строить и насаждать.

11И было ко мне слово Господне:

– Что ты видишь, Иеремия?

– Вижу ветку миндального[e] дерева, – ответил я.

12– Верно разглядел, – сказал мне Господь, – ведь Я бодрствую[f] над Моим словом, чтобы его исполнить.

13Вновь было ко мне слово Господне:

– Что ты видишь?

– Вижу кипящий котел – он движется с севера, – ответил я.

14– С севера хлынет беда на всех, кто живет в этой стране, – сказал мне Господь. – 15Ведь Я призываю все народы северных царств, – возвещает Господь. –

Они придут и поставят свои престолы

у ворот Иерусалима,

вокруг всех окружающих его стен,

у всех городов Иудеи.

16Я оглашу приговор им

за все их злодеяния: они оставили Меня,

и возжигали благовония чужим богам,

и поклонялись делам своих рук.

17Соберись! Встань и скажи им все, что Я тебе повелю. Не бойся их, не то Я сокрушу тебя перед ними. 18Сегодня Я сделал тебя укрепленным городом, железной колонной и бронзовой стеной, чтобы дать отпор всей этой земле – царям Иудеи, ее вельможам, священникам и народу этой страны. 19Они будут воевать против тебя, но не одолеют, потому что Я с тобой и спасу тебя, – возвещает Господь.

Notas al pie

  1. 1:2 В 627 г. до н. э.
  2. 1:3 В августе 586 г. до н. э.
  3. 1:5 Или: «избрал».
  4. 1:6 Евр.: «Адонай ЙГВГ».
  5. 1:11 Евр.: «шакед».
  6. 1:12 На языке оригинала: «шокед», что близко по звучанию к слову «шакед» – «миндаль».