Het Boek

Hebreeën 1:1-14

Gods Zoon is hoger dan de engelen

1In het verleden heeft God op vele manieren door de profeten tot onze voorouders gesproken. Maar nu, in onze tijd, heeft Hij tot ons gesproken door zijn Zoon, 2aan wie Hij alles heeft gegeven en door wie Hij de wereld heeft gemaakt.

3Gods Zoon straalt van Gods heerlijkheid en uit alles wat Hij is en doet, blijkt dat Hij in wezen God is. Hij beheerst alles met zijn machtig woord. Door voor ons te sterven, heeft Hij ons gereinigd en al onze zonden uitgewist. Daarna is Hij gaan zitten aan de rechterhand van de Almachtige God in de hemel. 4Zo is Hij groter en belangrijker geworden dan de engelen, wat ook blijkt uit de prachtige naam die zijn Vader Hem heeft gegeven: Zoon van God. 5Want God heeft nooit tegen een van de engelen gezegd: ‘Jij bent mijn Zoon, Ik heb Je vandaag het leven gegeven.’ Een andere keer zei Hij: ‘Ik zal zijn Vader zijn en Hij mijn Zoon.’ 6En toen Hij zijn enige Zoon naar de aarde zond, zei Hij: ‘Laten alle engelen van God Hem aanbidden.’ 7God zegt van zijn engelen: ‘De windrichtingen zijn zijn engelen en het vlammende vuur dient Hem.’

8Maar van zijn Zoon zegt Hij: ‘Uw troon, o God, staat tot in eeuwigheid vast, uw bewind is een rechtvaardig bewind. 9U houdt van rechtvaardigheid en haat wetteloosheid. Daarom heeft uw God, o God, U met meer blijdschap overgoten dan iemand anders.’ 10Hij wordt ook Here genoemd, als er staat: ‘Here, in het begin hebt U de aarde gemaakt en ook de hemel was uw werk. 11Eens zullen die vergaan, maar U blijft voor altijd. Zij zullen eens versleten zijn als een stel oude kleren, 12op een dag zult U ze oprollen en door nieuwe vervangen. Maar U zult Zelf nooit veranderen, aan uw bestaan komt geen einde.’

13Heeft God ooit tegen een engel gezegd, zoals tegen zijn Zoon: ‘Kom naast Mij zitten, aan mijn rechterhand, totdat Ik uw vijanden aan U onderworpen heb’? 14Nee, want de engelen zijn geesten die God dienen en die Hij eropuit stuurt om de mensen die gered worden, te helpen.

Ang Pulong Sang Dios

Hebreo 1:1-14

Ang Pulong sang Dios Paagi sa Iya Anak

1Sang una nga panahon, madamo gid nga beses nga naghambal ang Dios sa aton mga katigulangan sa nagkalain-lain nga paagi, paagi sa mga propeta. 2Pero sa sining ulihi nga mga inadlaw, naghambal siya sa aton paagi sa iya Anak. Paagi sa iya, ginhimo sang Dios ang bug-os nga kalibutan, kag siya man ang iya ginpili nga mangin tag-iya sang tanan nga butang. 3Sa iya mismo makita ang gahom sang Dios nga nagasilak, kag kon ano ang Dios amo man siya. Siya amo ang nagabuot sang tanan nga butang sa bug-os nga kalibutan paagi sa iya makagagahom nga pulong. Pagkatapos nga nalimpyuhan niya kita sa aton mga sala, nagpungko siya sa tuo sang Makagagahom nga Dios didto sa langit.

Mas Labaw ang Anak sang Dios sang sa mga Anghel

4Gani mas labaw ang Anak sang Dios kag mas halangdon ang iya ngalan sang sa mga anghel. 5Kay wala gid sing anghel nga ginsilingan sang Dios,

“Ikaw ang akon Anak,

kag subong ipakilala ko nga ako ang imo Amay.”1:5 Salmo 2:7.

Kag wala man nagsiling ang Dios parte sa bisan kay sin-o nga anghel,

“Ako mangin iya Amay,

kag siya mangin akon Anak.”1:5 2 Sam. 7:14; 1 Cro. 17:13.

6Kag sang ipadala na sang Dios ang iya bugtong nga Anak diri sa kalibutan, nagsiling man siya,

“Ang tanan nga anghel sang Dios dapat magsimba sa iya.”1:6 Deu. 32:43.

7Amo ini ang ginsiling sang Dios parte sa mga anghel,

“Ang mga anghel puwede ko nga himuon nga hangin.

Ini sila nga akon mga suluguon puwede ko man nga himuon nga nagadabdab nga kalayo.”1:7 himuon nga hangin… himuon nga nagadabdab nga kalayo: ukon, himuon nga pareho sa hangin… himuon nga pareho sa nagadabdab nga kalayo. 1:7 Salmo 104:4.

8Pero kon parte sa iya Anak, nagsiling siya,

“Ang imo ginharian, O Dios, wala gid sing katapusan, kag matarong ang imo pagdumala sa imo ginharian.

9Naluyag ka sa matarong,

pero naugot ka sa malain.

Gani ginpili ka sang Dios, nga imo Dios,

kag ginhatagan sang kalipay nga labaw sang sa ginhatag niya sa imo mga kaupdanan.”1:9 Salmo 45:6-7.

10Kag nagsiling pa gid siya sa iya Anak,

“Sa ginsuguran ikaw, Ginoo, amo ang nagtuga sang kalibutan kag sang kalangitan.

11Ini sila magakalawala, pero ikaw magapadayon sa gihapon.

Ang tanan magagabok pareho sa bayo.

12Kag pareho man sa bayo, piuron mo ini tanan kag ilisan.

Pero ikaw iya amo lang sa gihapon, wala nagatigulang kag wala sing kamatayon.”1:12 Salmo 102:25-27.

13Halin pa sang una, wala gid sing anghel nga ginsilingan sang Dios,

“Pungko diri sa akon tuo

hasta mapaidalom ko sa imo ang imo mga kaaway.”1:13 Salmo 110:1.

14Ti, indi bala ang mga anghel mga espiritu lang nga ginasugo sang Dios nga magbulig sa mga tawo nga magabaton sang kaluwasan?