Het Boek

Handelingen 1

Jezus gaat naar de hemel

1Beste Theofilus, in mijn eerste boek heb ik u verteld over het leven van Jezus en zijn lessen en hoe Hij naar de hemel ging, nadat Hij zijn apostelen verdere aanwijzingen door de Heilige Geest had gegeven.

Gedurende de veertig dagen na zijn kruisiging is Hij van tijd tot tijd bij de apostelen geweest en bewees hun op allerlei manieren dat Hij leefde. Telkens weer sprak Hij met hen over het Koninkrijk van God. Tijdens een van deze ontmoetingen zei Hij dat zij Jeruzalem nog niet mochten verlaten: ‘Wacht eerst op wat de Vader beloofd heeft,’ zei Hij. ‘Ik heb al verteld wat er zal gebeuren. Johannes doopte met water, maar over enkele dagen zullen jullie met de Heilige Geest gedoopt worden.’

Terwijl zij zo bij elkaar waren, vroegen zij Hem: ‘Here, gaat U nu van Israël weer een vrij land maken, met een eigen koning?’ ‘Dat hoeven jullie niet te weten,’ antwoordde Hij. ‘Mijn Vader beslist hoe en wanneer bepaalde dingen gebeuren. Maar als de Heilige Geest op jullie neerkomt, zullen jullie kracht ontvangen om de waarheid over Mij te vertellen aan de mensen in Jeruzalem en ook in Judea en Samaria, en zelfs tot in de verste uithoeken van de wereld.’

Nadat Hij dit gezegd had, zagen zij hoe Hij omhoog ging in de lucht tot een wolk hem aan het gezicht onttrok. 10 Terwijl zij nog naar de lucht tuurden, stonden er plotseling twee mannen bij hen, met witte kleren aan. 11 ‘Galileeërs,’ zeiden zij, ‘wat staat u toch naar de lucht te kijken? Jezus is in de hemel opgenomen. Maar Hij zal net zo terugkomen als u Hem hebt zien weggaan.’

12 Daarop gingen zij van de Olijfberg terug naar Jeruzalem. Dat was een kwartier lopen. 13 In de stad aangekomen, gingen zij meteen door naar de bovenverdieping van het huis waar zij elkaar altijd ontmoetten: Petrus, Johannes, Jakobus, Andreas, Filippus en Thomas, Bartholomeüs, Mattheüs en Jakobus (de zoon van Alfeüs), Simon de Zeloot en Judas, de zoon van Jakobus.

14 Voortdurend baden zij eensgezind met elkaar, samen met de vrouwen die met Jezus waren meegekomen, zijn moeder Maria en zijn broers. 15 Op een van die dagen ging Petrus staan om te spreken. Er waren op dat moment ongeveer honderdtwintig mensen bijeen.

16 ‘Vrienden,’ zei hij. ‘Wat er over Judas in de Boeken staat, moest gebeuren. Door David heeft de Heilige Geest gezegd hoe het met hem zou aflopen. Judas heeft de mensen die Jezus gevangen wilden nemen, de weg gewezen. 17 Hij was een van ons en had dezelfde opdracht als wij. 18 Met het geld dat hij voor zijn verraad had gekregen, werd een stuk grond gekocht. Zelf viel hij languit voorover en zijn buik scheurde open en al zijn ingewanden kwamen eruit. 19 Iedereen in Jeruzalem hoorde ervan. Daarom heet dat stuk grond ook Akeldama, wat bloedgrond betekent. 20 Dit klopt precies met wat er in de Psalmen van David staat: “Verander zijn woonplaats in een woestenij en laat er nooit meer iemand wonen” en “Laat een ander zijn taak overnemen!” 21 Iemand anders moet dus de plaats van Judas innemen. Het moet iemand zijn die al de tijd dat Jezus onder ons leefde, erbij geweest is, 22 vanaf de dag dat Jezus in de Jordaan werd gedoopt tot Hij in de hemel werd opgenomen. Hij moet, net als wij, kunnen vertellen dat hij zelf gezien heeft dat Jezus weer leeft.’

23 Zij stelden twee mannen voor: Jozef, die ook wel Barsabbas of Justus werd genoemd, en Mattias. 24 Zij vroegen God in gebed: ‘Here, U kent alle mensen door en door. Wilt U aanwijzen voor wie U kiest? 25 Laat hij apostel worden in de plaats van Judas, die afgeweken is van zijn taak.’ 26 Zij gingen erom loten wie het zou worden en het lot viel op Mattias. Voortaan was hij een van de twaalf apostelen.

New Russian Translation

Acts 1

Вознесение Иисуса на небеса

1В моем первом повествовании, Феофил, я написал обо всем, что Иисус делал и чему Он учил от начала 2до того дня, когда, дав через Святого Духа повеления избранным Им апостолам, Он вознесся на небеса. 3После Своего страдания Он представал перед этими людьми живым со многими доказательствами. Иисус являлся им в течение сорока дней и говорил о Божьем Царстве. 4Однажды, обедая вместе с ними[a], Он велел им не покидать Иерусалима, но ждать обещанного Отцом.

– Это то, о чем вы и слышали от Меня. 5Потому что Иоанн крестил водой, а вы через несколько дней будете крещены Святым Духом.

6Когда ученики собрались вместе, они спросили Его:

– Господи, не настало ли время Тебе восстановить царство Израиля?[b]

7Он сказал им:

– Не ваше дело знать времена и сроки, которые Отец установил Своей властью. 8Когда на вас сойдет Святой Дух, вы получите силу и будете Моими свидетелями в Иерусалиме, по всей Иудее, в Самарии и до края земли.

9Сказав это, Он на их глазах был поднят ввысь, и облако скрыло Его от их взглядов.

10Они пристально смотрели в небо, пока Он поднимался, как вдруг рядом с ними оказались два человека в белых одеждах.

11– Галилеяне, – сказали они, – что вы стоите и смотрите в небо? Этот Иисус, Который был взят от вас в небеса, придет точно таким же образом, каким вы видели Его возносящимся.

Избрание нового апостола вместо Иуды

(Мат. 10:2-4; Мк. 3:15-19; Лк. 6:14-16)

12После этого они возвратились в Иерусалим с горы, называемой Оливковой, которая находится на расстоянии субботнего пути[c] от Иерусалима. 13Придя, они поднялись в верхнюю комнату и там оставались – Петр и Иоанн, Иаков и Андрей, Филипп и Фома, Варфоломей и Матфей, Иаков, сын Алфея, Симон Зилот и Иуда, сын Иакова. 14Все они единодушно пребывали в молитве. С ними были и несколько женщин, а также мать Иисуса Мария[d] и Его братья.

15В те дни Петр встал посреди верующих (в собрании было около ста двадцати человек) 16и сказал:

– Братья, должно было исполниться Писание, где Святой Дух предсказал через Давида об Иуде, который вел тех, кто шел арестовать Иисуса. 17Иуда был одним из нас и принимал участие в нашем служении. 18(На деньги, полученные за совершенное им зло, он купил поле[e], но, упав вниз головой[f], он разбился, и его внутренности вывалились наружу. 19Об этом узнали все жители Иерусалима и прозвали поле, на своем языке[g] Акелдама[h], то есть «Кровавое поле».) 20Ведь в книге Псалмов написано:

«Пусть его жилище будет в запустении,

пусть никто там больше не живет»[i]

и

«Пусть другой займет его положение»[j].

21Поэтому нам необходимо выбрать одного из тех людей, кто сопровождал нас все то время, когда Господь Иисус был среди нас, 22начиная от крещения Иоанна и до того дня, когда Иисус был взят от нас. Он, как и мы, должен быть свидетелем Его воскресения.

23Предложили двоих: Иосифа, которого еще называют Варсавой или Иустом, и Матфия. 24И помолились:

– Господи, Ты знаешь сердце каждого; укажи на одного из этих двоих, кого Ты избрал 25на это служение: быть Твоим апостолом вместо Иуды, который ушел, куда ему суждено.

26Потом они бросили жребий, и жребий выпал на Матфия, который и был причислен к одиннадцати апостолам.

Notas al pie

  1. 1:4 Или: «Однажды, собрав их».
  2. 1:6 В те времена Израиль находился под властью римской империи, и народ надеялся, что Христос избавит их от гнета завоевателей. Но Царство, о котором возвещал Иисус, не принадлежит этому миру и устанавливается духовным путем.
  3. 1:12 То есть примерно в 1 100 метрах.
  4. 1:14 Греч.: «Мариам».
  5. 1:18 Он купил поле – имеется в виду, что поле было куплено священниками на деньги Иуды, т. е. как бы от его имени (см. Мат. 27:5-7).
  6. 1:18 Не совсем понятно, как это описание сопоставимо с тем, что записано в Мат. 27:3-10. Возможно, что после того, как Иуда повесился, оборвалась веревка (или сломалась ветка) и он рухнул на землю.
  7. 1:19 То есть на арамейском языке.
  8. 1:19 На арамейском языке «Хакал Дема».
  9. 1:20 См. Пс. 68:26.
  10. 1:20 См. Пс. 108:8.