Het Boek

Genesis 25

De dood van Abraham

11,2 Abraham hertrouwde met Ketura en zij werd de moeder van Zimran, Joksan, Medan, Midjan, Jisbak en Suach. Joksans twee zonen heetten Seba en Dedan. De zonen van Dedan waren de Assurieten, de Letusieten en de Leümieten. De zonen van Midjan waren Efa, Efer, Chanoch, Abida en Eldaä. Abraham vermaakte zijn hele bezit aan Isaak. De zonen van zijn andere vrouwen gaf hij geschenken en daarna stuurde hij hen weg naar het oosten, bij Isaak uit de buurt. 7,8 Toen stierf Abraham, hij was honderdvijfenzeventig jaar oud geworden. 9,10 Zijn zonen Isaak en Ismaël begroeven hem bij zijn vrouw Sara in de grot van Machpela, bij Mamre, in de grond die Abraham had gekocht van Efron, de zoon van de Hethiet Sochar.

11 Na Abrahams dood zegende God Isaak rijkelijk. Hij woonde bij de bron Lachai-Roï in de Negev.

12-15 Hier is een lijst, in volgorde van geboorte, van de zonen van Ismaël, de zoon van Abraham en Hagar, de Egyptische dienares van Sara: Nebajot, Kedar, Adbeël, Mibsam, Misma, Duma, Massa, Hadad, Tema, Jetur, Nafis en Kedema. 16 Deze twaalf zonen werden voorvaders van stammen, die hun namen droegen. 17 Ismaël stierf ten slotte op honderdzevenendertigjarige leeftijd. 18 Zijn nakomelingen woonden door het hele land verspreid, van Chawila tot Sur (dat ligt een stukje noordoostelijk van de Egyptische grens in de richting van Assur). De stammen van zijn nakomelingen lagen voortdurend met elkaar overhoop.

19 Dit is het verhaal van Isaak en zijn kinderen. 20 Isaak was veertig jaar toen hij trouwde met Rebekka, de dochter van de Arameeër Betuël uit Paddan-Aram, de zuster van Laban. 21 Isaak smeekte de Here of Hij Rebekka een kind wilde geven, want hoewel zij al vele jaren getrouwd waren, had zij nog steeds geen kind. De Here verhoorde het gebed en Rebekka werd zwanger. 22 Het leek wel alsof de kinderen in haar binnenste met elkaar vochten. ‘Dit kan ik niet langer verdragen,’ riep zij uit en zij vroeg de Here om raad.

23 Hij vertelde haar: ‘De zonen in uw baarmoeder zullen twee vijandige volken voortbrengen. De ene zal sterker zijn dan de andere, de oudste zal de dienaar van de jongste zijn!’ 24 En inderdaad, Rebekka beviel van een tweeling. 25 Het eerste kind dat werd geboren, was overdekt met rossig haar. Het leek wel alsof hij een haren mantel aan had! Daarom noemde zij hem Esau. 26 Direct daarna kwam het tweede kind ter wereld. Het hield zich stevig vast aan de hiel van Esau! Zij noemde hem Jakob. Isaak was zestig jaar bij de geboorte van de tweeling.

27 De jongens groeiden voorspoedig op. Esau werd een uitstekend jager. Jakob was een stille jongen die liever thuis zat. 28 Esau was Isaaks lieveling, omdat hij altijd wild mee naar huis nam. Rebekka had echter een zwak voor Jakob.

29 Op een dag kwam Esau thuis van de jacht. Hij was moe en trof Jakob aan, die bezig was linzenmoes te maken. 30 Esau zei: ‘Ik ben uitgehongerd. Geef mij eens wat van dat rode spul dat je daar hebt!’ (Zo kwam Esau aan zijn bijnaam Edom, wat ‘het rode’ betekent). 31 Jakob antwoordde: ‘Dat kun je krijgen, maar dan moet je mij wel je eerstgeboorterecht verkopen!’ 32 Esau zei daarop: ‘Wat heb je aan een eerstgeboorterecht als je omvalt van de honger? Daar kun je ook niet van eten. Je mag het hebben.’ 33 Jakob zei: ‘Zweer dan dat je het aan mij zult verkopen!’ Toen zwoer Esau het en stond zo alle rechten die hij als oudste zoon had, af aan Jakob. 34 Daarna gaf Jakob hem de linzenmoes en wat brood. Esau at en dronk en was meteen weer weg, zo weinig waarde hechtte hij aan zijn rechten als oudste zoon.

O Livro

Gênesis 25

A morte de Abraão

11/2 Abraão casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura, e teve vários filhos: Zimrã, Jocsã, Medã, Midiã, Jisbaque e Suá. Os filhos de Jocsã foram Sebá e Dedã. E os filhos de Dedã: Assurim, Letusim e Leumim. Os filhos de Midiã foram Efá, Efer, Enoque, Abida e Elda.

5/6 Abraão deixou tudo quanto tinha a Isaque. No entanto deu dádivas aos filhos das concubinas, e mandou­os embora para as regiões orientais, longe de Isaque.

7/10 E morreu com 175 anos; foi sepultado junto dos outros membros da sua família. Os seus filhos Isaque e Ismael depositaram­no na cova de Macpela, perto de Mamre, no campo que comprara a Efrom, filho de Zoar o heteu, onde já estava o corpo de Sara.

11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou muito Isaque, que habitava junto do oásis de Laai­roi.

Os filhos de Ismael

12 Segue­se um relato dos descendentes de Ismael, filho de Abraão e de Agar, a egípcia, criada da sua mulher Sara: 13/15 Nabaiote era o mais velho; depois Quedar, Adbeel, Mibsão, Misma, Dumá, Massá, Hadar, Tema, Jetur, Nafis, Quedmá. 16 Estes doze deram os seus nomes às comunidades segundo as quais as famílias deles se organizaram; ou seja, em acampamentos e em aldeamentos.

17/18 Ismael viveu 137 anos e foi sepultado junto dos corpos dos outros membros da família. Os seus descendentes espalharam­se desde Havila até Sur, que fica a noroeste do Egipto, na direcção da Assíria. E estavam constantemente em guerra uns com os outros.

Jacob e Esaú

19 E agora, o relato dos descendentes de Isaque, filho de Abraão: 20 Isaque tinha 40 anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padan­Arã, e irmã de Labão. 21/22 Isaque orou insistentemente para que Rebeca lhe desse um filho, pois que era estéril. O Senhor ouvia as suas orações, e por fim ficou grávida. Dois bebés como que lutavam dentro dela.

“Mas porque sou assim?”, exclamava. E pediu ao Senhor que a esclarecesse.

23 E o Senhor disse­lhe: “Os filhos que tens no teu seio tornar­se­ão dois grandes povos rivais. Um deles será mais forte. E o mais velho terá de submeter­se ao mais novo.”

24/26 E quando se cumpriu o seu tempo teve dois gémeos. O primeiro ao nascer vinha tão cabeludo no corpo todo que até parecia estar envolvido numa manta de pele de animal. Então chamaram­lhe Esaú. O outro, ao nascer, vinha agarrado ao calcanhar do irmão. Por isso lhe puseram o nome de Jacob. Tinha Isaque 60 anos quando lhe nasceram estes dois gémeos.

27 Entretanto os meninos cresceram e tornaram­se homens, e Esaú fez­se um hábil caçador, enquanto que Jacob tinha um feitio sossegado, e preferia ficar em casa. 28 Isaque gostava muito de Esaú, porque a caça também era muito do seu gosto. Rebeca tinha uma predilecção especial por Jacob.

29 Um dia Jacob estava a preparar um guisado quando chegou Esaú, exausto de correr pelos campos à caça.

30 “Deixa­me comer desse teu guisado apetitoso e vermelho que aí tens!” Até foi por isso que lhe ficou a alcunha de Edom.

31 “Está bem”, disse Jacob. “Mas em troca, dás­me o teu direito de filho mais velho.”

32 “De acordo. Porque, no fundo, para que me há­de servir isso se estou a desfalecer, quase a morrer!”

33 “Então jura­me diante de Deus que esse direito há­de ser meu!”

E Esaú jurou, vendendo assim o seu direito de filho primogénito ao irmão mais novo. 34/35 Jacob deu­lhe o guisado de lentilhas que estava a preparar, mais o acompanhamento. Esaú comeu, bebeu e foi­se embora indiferente à perda dos seus direitos de filho mais velho.