Het Boek

Ezechiël 1:1-28

Het visioen van de levende wezens

1-3Op de vijfde dag van de vierde maand van het dertigste jaar ging voor mij, Ezechiël, priester en zoon van Buzi, plotseling de hemel open en zag ik visioenen van God. Dat was in het vijfde jaar van de ballingschap in Babel, ik was toen bij de Joodse ballingen aan de rivier de Kebar in Babylonië. Ik werd door de macht van de Here overweldigd.

4Ik zag in dit visioen een zware storm uit het noorden op mij afkomen en die storm dreef een enorme wolk voor zich uit. Rond deze wolk schitterde een helle lichtglans, een vlammend vuur en daar middenin was iets dat blonk als goud. 5Toen verschenen uit het midden van de wolk vier wezens die eruitzagen als mensen, 6afgezien van het feit dat elk wezen vier gezichten en twee paar vleugels had! 7Zij hadden rechte benen en hun voeten leken op de hoeven van een kalf en zij fonkelden als gepolijst koper. 8-9 Onder elk van hun vleugels kon ik mensenhanden onderscheiden. De vier levende wezens waren met de vleugels aan elkaar verbonden en vlogen recht vooruit, zonder zich om te draaien. 10Elk had van voren het gezicht van een mens, aan de rechterkant een gezicht als een leeuw, aan de linkerkant het gezicht van een stier en leek van de achterkant op een arend! 11Ieder had twee paar vleugels op het midden van de rug. Eén paar was verbonden met de vleugels van de wezens naast hem, het andere paar bedekte zijn lichaam. 12Elk van de wezens bewoog zich recht vooruit, waarheen de Geest van God hen ook maar dreef, en ze hoefden zich, waarheen ze ook gingen, niet om te draaien. 13Ze leken op iets dat eruitzag als brandende kolen en felle fakkels. Er ging vuur heen en weer tussen de wezens, waaruit bliksemstralen tevoorschijn schoten. 14Deze wezens snelden heen en weer, bliksemsnel.

15Terwijl ik hiernaar stond te kijken, zag ik vier wielen naast hen op de grond, één wiel bij elk wezen. 16De wielen glansden als een turkoois en hadden allemaal dezelfde vorm. Elk wiel bevatte een tweede wiel, dat kruiselings op het grote wiel stond. 17Zij konden in alle richtingen bewegen zonder van stand te veranderen. 18De vier wielen hadden prachtige, indrukwekkende velgen en de randen van de velgen waren bezet met ogen. 19-21Wanneer de vier levende wezens vooruitvlogen, gingen de wielen met hen mee. Als zij omhoogvlogen, gingen de wielen ook omhoog en als zij halt hielden, stonden ook de wielen stil. Eén en dezelfde geest leidde de wezens en de wielen.

22Boven de hoofden van de wezens was iets dat eruitzag als een strakke hemel van verblindend kristal die zich boven hen uitstrekte. Onbeschrijflijk mooi! 23De vleugels van elk wezen strekten zich uit om de vleugels van de andere wezens aan te raken, en elk van hen had twee vleugels, waarmee hij zijn lichaam bedekte. 24-25 En als zij vlogen, maakten hun vleugels een geluid dat leek op golven die zich op de kust werpen of op de stem van de Almachtige of op het dreunen van een oprukkend leger. Als zij stilstonden, vouwden ze hun vleugels weer. Opeens klonk er een stem uit de kristallen hemel die zich boven hen uitstrekte.

26Want hoog daarboven stond iets dat leek op een troon, gemaakt van saffiersteen. En op die troon zat een gestalte die er als een mens uitzag. 27-28 Boven zijn middel glansde zijn lichaam als wit goud, flakkerend als vuur. Onder zijn middel leek hij uit vlammen te bestaan en een stralenkrans van licht omlijnde zijn lichaam. De schittering van die krans had iets weg van een regenboog in de wolken bij regenachtig weer. Zo zag de verschijning van de heerlijkheid van de Here eruit. Toen ik dit zag, liet ik mij met mijn gezicht naar beneden op de grond vallen. Op dat moment hoorde ik de stem van Iemand die tegen mij sprak.

Священное Писание

Езекиил 1:1-28

Видение славы Вечного

1На тридцатом году моей жизни, в пятый день четвёртого месяца, когда я жил среди пленников у реки Кевар в Вавилоне, небеса раскрылись, и мне было видение от Всевышнего. 2В тот день (шёл пятый год плена царя Иехонии)1:2 Иехония правил Иудеей всего лишь три месяца и был уведён в плен в Вавилонию в 597 г. до н. э. (см. 4 Цар. 24:8-17; 2 Лет. 36:9-10). (31 июля 593 г. до н. э.) 3слово Вечного1:3 Вечный – на языке оригинала: «Яхве». Под этим именем Всевышний открылся Мусе и народу Исраила (см. Исх. 3:13-15). См. пояснительный словарь. было ко мне, священнослужителю Езекиилу, сыну Бузи1:3 Или: «ко мне, Езекиилу, сыну священнослужителя Бузи»., у реки Кевар в стране вавилонян, и там на мне была рука Вечного.

4Я смотрел и видел смерч, который надвигался с севера: огромное облако со сверкающими молниями, окружённое сиянием. Посреди огня было нечто, подобное сияющему металлу. 5В огне были подобия четырёх живых существ. Обличием они походили на людей, 6но у каждого из них было по четыре лица и четыре крыла. 7Ноги у них были прямыми, а ступни ног походили на копыта телёнка и сверкали, как блестящая латунь. 8Под крыльями на четырёх их сторонах у них были человеческие руки. 9Все они имели лица и крылья, и крылья их соприкасались одно с другим. Каждое из них двигалось лицом вперёд; при движении они не оборачивались. 10Лица у них были такими: у каждого из четырёх спереди было человеческое лицо, с правой стороны у каждого было лицо льва, с левой стороны – лицо вола, а сзади у каждого из них было лицо орла. 11Такими были их лица. Крылья у них были простёрты вверх; у каждого существа было по две пары крыльев: одна пара касалась крыльев других существ по обеим сторонам, а другая пара закрывала тело. 12Каждое из них шло лицом вперёд. Куда бы ни шёл Дух, шли и они, не оборачиваясь на ходу. 13Облик живых существ был подобен горящим углям, подобен факелам. Огонь непрестанно перемещался посреди существ; он пламенел, и из него вырывалась молния. 14Существа быстро передвигались вперёд и назад, подобно тому, как сверкает молния.

15Я смотрел на живых существ и видел на земле возле них колёса, по одному на каждого из четырёх. 16Колёса выглядели следующим образом: они искрились, подобно хризолиту, и все четыре колеса были одинаковыми на вид. Они выглядели так, словно колесо находилось в колесе. 17Двигаясь, они могли направляться в любую из четырёх сторон, куда были обращены существа; когда существа передвигались, колёса не поворачивались. 18Их ободья были высокими и устрашающими; по всему кругу ободьев всех четырёх колёс располагались глаза.

19Когда живые существа двигались, двигались и колёса, располагавшиеся возле них; когда существа поднимались с земли, поднимались и колёса. 20Куда бы ни шёл дух, шли и они; колёса поднимались с ними, потому что дух живых существ был в колёсах. 21Когда существа двигались, они тоже двигались; когда существа стояли, они тоже стояли, а когда существа поднимались с земли, колёса поднимались вместе с ними, потому что дух живых существ был в колёсах.

22Над головами живых существ было нечто, подобное своду, оно изумительно искрилось, подобно кристаллу; и этот свод был распростёрт над их головами. 23Под сводом крылья существ были простёрты одно к другому, и каждый из них имел по два крыла, закрывавших тело. 24Когда существа двигались, я слышал шум от их крыльев, который был подобен рёву могучих вод, подобен голосу Всемогущего или боевому кличу в воинском стане. Останавливаясь, существа опускали крылья.

25И из-за свода над их головами раздавался голос; останавливаясь, они опускали крылья. 26Над сводом, который был над их головами, было нечто, подобное престолу из сапфира, а над подобием престола, сверху, восседал Некто, похожий на человека. 27Я видел, что от пояса и выше Он был похож на сияющий металл, словно бы исполненный пламени, а ниже пояса Он был похож на огонь; Его окружало сияние. 28Сияние вокруг Него было подобно радуге в облаках в дождливый день.