Het Boek

Exodus 17

Water uit de rots

1Volgens de opdracht van de Here verliet het volk Israël de woestijn Sin en trok langs diverse pleisterplaatsen naar Refidim, waar zij hun kamp opsloegen. Daar was echter geen water te vinden! Opnieuw mopperde het volk en eiste van Mozes: ‘Geef ons water, zodat we kunnen drinken!’ ‘Waarom moppert u op mij?’ vroeg Mozes. ‘Wilt u soms de Here op de proef stellen om te zien hoe lang Hij geduld met u heeft?’ Maar gekweld door de dorst, riepen zij: ‘Waarom hebt u ons uit Egypte gehaald? Waarom moeten wij, onze kinderen en ons vee hier sterven?’ Toen bad Mozes tot de Here en smeekte Hem: ‘Wat moet ik doen? Nog even en zij stenigen mij!’

De Here antwoordde: ‘Roep de leiders van Israël bij u en breng het volk naar het Horeb-gebergte. Daar zal Ik u ontmoeten. Sla daar met uw staf op een rots—dezelfde staf waarmee u op het water van de Nijl hebt geslagen—en er zal water tevoorschijn komen, zodat zij kunnen drinken!’ Mozes deed wat de Here had gezegd en het water golfde tevoorschijn!

Mozes noemde die plaats Massa (Verzoeking) en Meriba (Ruzie), omdat de Israëlieten tegen de Here waren opgestaan en Hem hadden uitgedaagd met de woorden: ‘Is de Here bij ons of niet?’

Toen verschenen de Amalekieten op het toneel en vochten bij Refidim tegen de Israëlieten. Mozes zei tegen Jozua: ‘Roep de mannen te wapen en vecht tegen het leger van Amalek. Morgen zal ik op de heuveltop staan met de staf van God in mijn hand!’

10 Jozua verzamelde zijn mannen en trok ten strijde. Ondertussen beklommen Mozes, Aäron en Chur de heuvel. 11 Telkens wanneer Mozes zijn hand omhoog deed, had Israël de overhand, maar wanneer zijn hand niet meer omhoog was, was Amalek de winnende partij. 12 Toen hij last kreeg van vermoeidheid, rolden zij een steen naar hem toe, waarop hij kon zitten. Aäron en Hur stonden naast hem en hielden zijn armen omhoog tot zonsondergang. 13 Zo overwon Jozua de Amalekieten en hij vernietigde hen.

14 En de Here beval Mozes: ‘Leg deze gebeurtenissen vast zodat ze niet worden vergeten. En prent Jozua in dat Ik de herinnering aan Amalek voor altijd zal laten verdwijnen.’

15 Toen bouwde Mozes een altaar en noemde het: ‘De Here is mijn banier.’ 16 Hij riep uit: ‘De hand van de Here beschermt ons vanuit de hemel en Hij voert onze strijd tegen Amalek van generatie op generatie.’

Nya Levande Bibeln

2 Mosebok 17

Vatten ur klippan

1Nu lämnade folket på Guds befallning öknen Sin och vandrade i etapper till Refidim. Men när de kom fram dit, fanns det inte något vatten att dricka.

Då började folket bråka med Mose. Ge oss vatten! gnällde de.Sluta nu, sa Mose. Tänker ni sätta Guds tålamod på prov igen?

Men plågade av sin törst fortsatte de att klaga. Varför förde du oss ut ur Egypten, så att vi skulle behöva dö här med våra barn och vår boskap?

Då frågade Mose Herren: Vad ska jag göra? De är ju färdiga att stena mig.

5-6 Herren sa till Mose: Tag med dig de äldste i Israel och för ut folket till berget Horeb. Du ska ha din stav i handen. Jag ska möta dig där vid klippan. Slå på den med din stav, samma stav som du slog på Nilens vatten med. Då ska vatten komma fram, så att alla kan få dricka! Mose gjorde som han hade blivit tillsagd, och vatten strömmade ut ur klippan.

Mose kallade platsen Massa, som betyder frestelse. Ibland har den kallats Meriba, som betyder bråk, för det var där folket bråkade med Gud och frestade honom genom att säga: Tänker Herren ta hand om oss eller inte?

Vid Refidim kom amalekiterna emot dem.

Mose beordrade då Josua att kalla samman en grupp män till strid.Mose sa till honom: I morgon kommer jag att stå på bergets topp med Guds stav i min hand.

10 Josua och hans män gick alltså ut för att besegra amalekiterna. Under tiden gick Mose, Aron och Hur upp på berget.

11 Så länge Mose orkade hålla upp staven i sina händer hade Israel övertaget, men när han lät händerna sjunka ryckte amalekiterna fram.

12 Till slut blev Mose så trött i armarna att han inte orkade hålla staven längre. Då rullade Aron och Hur fram en sten som han kunde sitta på, och sedan stod de på var sin sida om honom och höll upp hans armar ända till solnedgången.

13 Resultatet blev att Josua och hans män besegrade amalekiterna!

14 Herren sa till Mose: Skriv ner det här i en bok, så att man alltid kan minnas det, och övertyga Josua om att jag ska utplåna varje spår av Amalek.

15-16 Och Mose byggde ett altare där och kallade det: Herren är mitt segerbanér.Låt oss höja Herrens banér! sa Mose. Herren ska strida mot Amalek, från generation till generation.