Het Boek

Daniël 1

Daniël wordt adviseur van de koning

1Drie jaar na de troonsbestijging van koning Jojakim van Juda voerde koning Nebukadnezar van Babel een aanval uit op Jeruzalem en de Here schonk hem de overwinning op Jojakim. Bij zijn terugkeer nam Nebukadnezar uit de tempel van God een deel van de heilige voorwerpen mee. Hij zette deze in de schatkamer van de tempel van zijn eigen god in Babylon. 3,4 Toen liet hij Aspenaz, het hoofd van de hofhouding, bij zich komen en gaf hem de opdracht enkele Israëlieten naar Babel te halen. Zij moesten van koninklijke en voorname afkomst zijn. Aspenaz moest hun les geven in de taal en de wetenschap van de Chaldeeën.

‘Zoek de sterkste, gezondste en mooiste jongens uit,’ zei de koning. ‘Zij moeten een grote belezenheid, een uitgebreide kennis en een scherp verstand bezitten. Kortom, het moeten jongens zijn, geschikt om in het paleis dienst te doen.’ De koning stelde een dieet op van het beste voedsel en de beste wijn uit de koninklijke keuken. Drie jaar lang moesten zij de opleiding volgen en daarna zouden zij bij hem in dienst komen.

Onder de uitgekozen jongemannen bevonden zich ook vier jongens uit Juda: Daniël, Hananja, Misaël en Azarja. Aspenaz gaf hun echter Babylonische namen: Daniël werd Beltsazar genoemd, Hananja kreeg de naam Sadrach, Misaël noemde hij Mesach en Azarja werd Abednego.

Daniël nam zich voor niets te gebruiken van het eten en de wijn die zij van de koning kregen, want hij wilde zich aan de reinheidsvoorschriften houden. Hij vroeg Aspenaz of hij in plaats daarvan ander voedsel mocht eten. God zorgde ervoor dat deze man aan de wens van Daniël tegemoet kwam. 10 Hij zei echter wel: ‘Ik ben bang dat je mager en bleek zult worden in vergelijking met de andere jongens van jouw leeftijd. En als de koning, die zelf het dieet heeft vastgesteld dat ziet, krijg ik problemen.’

11 Daniël sprak erover met de kamerheer die door Aspenaz was aangesteld om voor hem en Hananja, Misaël en Azarja te zorgen.

12 Daniël stelde hem voor: ‘Neem dan tien dagen met ons de proef, door ons uitsluitend groenten en water te geven. 13 Na deze proefperiode moet u ons uiterlijk vergelijken met dat van de andere jongens die wel van het voedsel van de koninklijke tafel eten. Dan kunt u altijd nog besluiten of u ermee doorgaat of niet.’ 14 De kamerheer ging ermee akkoord het tien dagen te proberen. 15 En jawel, tien dagen later bleken Daniël en zijn drie vrienden er gezonder en beter uit te zien dan de jongemannen die hadden gegeten van het door de koning voorgeschreven voedsel! 16 Voortaan nam de kamerheer dus het voorgeschreven voedsel en de wijn weg en gaf hun uitsluitend groenten.

17 God gaf deze vier jongemannen het vermogen goed te kunnen leren. Al gauw beheersten zij alle literatuur en wetenschappen van hun tijd. Daniël kreeg bovendien de speciale gave dromen en visioenen te verklaren. 18,19 Na de opleidingsperiode van drie jaar bracht Aspenaz de jongemannen naar de koning. Met ieder van hen had koning Nebukadnezar een lang gesprek, maar niemand maakte meer indruk op hem dan Daniël, Hananja, Misaël en Azarja. Daarom nam hij ze als adviseurs in dienst. 20 Bij alle kwesties waarbij het aankwam op wijs inzicht en een goed oordeel, werden zij te hulp geroepen. De koning merkte dat het advies van deze jongemannen tienmaal beter was dan dat van alle geleerden en astrologen in zijn rijk. 21 Daniël bleef adviseur tot het eerste regeringsjaar van koning Kores.

Священное Писание (Восточный перевод), версия с «Аллахом»

Дан 1

Даниял и его друзья при вавилонском дворе

1В третьем году правления Иоакима[a], царя Иудеи (в 605 г. до н. э.), Навуходоносор[b], царь Вавилона, пришёл под Иерусалим и осадил его. И Владыка отдал Иоакима, царя Иудеи, и часть утвари из храма Аллаха в его руки. Навуходоносор увёл пленников в Вавилонию[c] и положил утварь в храме своего бога, в сокровищницу.

Затем царь Вавилона приказал Ашпеназу, главе своих придворных, привести несколько исраильтян из царской и других знатных семей – юношей без физических изъянов, красивых, способных к обучению разным наукам, образованных, понятливых и годных к службе при царском дворе. Он должен был научить их языку и литературе вавилонян. Царь дал распоряжение ежедневно кормить их и поить вином с царского стола. Они должны были три года учиться, а после – поступить на царскую службу.

Среди них было несколько юношей из рода Иуды[d]: Даниял[e], Ханания, Мисаил и Азария. Глава придворных дал им новые имена: Даниялу – имя Валтасисар, Ханании – Шадрах, Мисаилу – Мисах, а Азарии – Аведнего.[f]

Но Даниял решил не осквернять себя царской едой и вином и просил у главы придворных разрешения не оскверняться ими.[g] Аллах даровал Даниялу расположение и милость главы придворных, 10 и тот сказал:

– Я боюсь господина моего царя, который сам назначил вам еду и вино. Вдруг он увидит, что вы выглядите хуже ваших сверстников. Тогда царь отрубит мне голову из-за вас.

11 Но Даниял попросил стража, которого глава придворных приставил к Даниялу, Ханании, Мисаилу и Азарии:

12 – Прошу, испытай своих рабов в течение десяти дней: не давай нам ничего есть, кроме овощей, и пить не давай ничего, кроме воды. 13 А потом сравни наш вид с видом юношей, которые едят царскую еду, и сам реши, как поступить со своими рабами.

14 Он согласился и испытывал их десять дней. 15 После десяти дней они выглядели здоровее и упитаннее тех юношей, что ели царскую пищу. 16 Тогда страж стал забирать у них изысканную еду и вино, которые им доставляли, и давал им вместо этого овощи.

17 Этим четырём юношам Аллах дал знание и понимание всех видов литературы и учёности. А Даниял мог ещё и толковать всякие видения и сны.

18 По истечении назначенного царём времени глава придворных представил их Навуходоносору. 19 Царь поговорил с ними и не нашёл равных Даниялу, Ханании, Мисаилу и Азарии; так они поступили на царскую службу. 20 В каждом деле, требующем мудрости и понимания, о чём бы ни спросил их царь, он находил их в десять раз лучше всех чародеев и заклинателей во всём своём царстве.

21 И Даниял оставался на службе до первого года правления царя Кира[h] (538 г. до н. э.).

Notas al pie

  1. 1:1 Иоаким правил Иудеей с 609 по 598 гг. до н. э. О его правлении см. 4 Цар. 23:36–24:7; 2 Лет. 36:5-8.
  2. 1:1 Навуходоносор II, самый великий царь Нововавилонской империи, правил с 605 по 562 гг. до н. э.
  3. 1:2 Букв.: «землю Шинар».
  4. 1:6 Или: «из Иудеи».
  5. 1:6 В Центральной Азии известен как Данияр (Дониёр).
  6. 1:7 Прежние имена юношей, которые были связаны с именем Всевышнего, были заменены на другие, имевшие в своём составе имя одного из вавилонских богов.
  7. 1:8 Возможно, Даниял отказался от царской пищи из-за того, что она была принесена в жертву идолам или же приготовлена из мяса животных, запрещённых к употреблению у евреев, и потому ритуально нечиста.
  8. 1:21 Кир II Великий, основатель Персидского государства Ахменидов, правил с 558 по 530 гг. до н. э. В 539 г. покорил Вавилон и Месопотамию. Кир погиб во время похода в Центральную Азию от руки сакской царицы Томирис. Между Навуходоносором и Киром Даниял служил ещё четырём царям. Он прожил долгую жизнь, и ему довелось увидеть возвращение иудеев на родину.