Het Boek

1 Samuël 2

Samuël, dienaar van God

1Daarna zong Hanna een loflied voor de Here:
‘Wat heeft de Here mij blij gemaakt! Wat een kracht heeft Hij mij gegeven! Nu kan ik vrijuit tegen mijn vijanden spreken, want de Here heeft mij verlost. Wat een vreugde!
Niemand is zo heilig als de Here! Er is geen andere God, geen andere Rots dan onze God.
Wees niet langer trots en zelfingenomen! De Here weet wat u hebt gedaan en zal uw daden beoordelen.
Zij die machtig waren, zijn het nu niet meer! Zij die zwak waren, zijn nu sterk.
Die het goed hadden, lijden nu honger. Die honger leden, zijn nu goed doorvoed. De onvruchtbare vrouw heeft nu zeven kinderen, zij die vele kinderen heeft, kan nu niet meer baren.
De Here doodt en Hij maakt levend. Hij laat de mens neerdalen in het dodenrijk en leidt hem daar ook weer uit.
Sommigen geeft Hij armoede, anderen rijkdom. De één vernedert Hij, de ander wordt verhoogd.
Hij helpt zwakken en armen overeind, hij haalt hen weg uit stof en slijk. Hij behandelt hen als vorsten en geeft hun eer en aanzien. Want de hele aarde is door de Here geschapen en Hij houdt de wereld in zijn hand.
Hij zal hen die Hem aanbidden beschermen, maar de goddelozen komen in duisternis om. Niemand zal slagen door zijn eigen kracht alleen.
10 Zij die tegen de Here vechten, worden gebroken, vanuit de hemelen laat Hij tegen hen de donder weerklinken. Hij oordeelt over de hele aarde. Hij geeft zijn Koning kracht en aan zijn Gezalfde grote eer.’

11 Elkana ging zonder Samuël naar Rama terug, het kind werd een dienaar van de Here onder toezicht van de priester Eli.

12 De zonen van Eli waren slechte mannen die niets om de Here gaven, 13,14 en ze maakten misbruik van hun priesterrechten. Zo gebeurde het regelmatig dat zij hun dienaar eropuit stuurden wanneer iemand een offer bracht. Terwijl het vlees van het offerdier werd gekookt, stak de dienaar een driepuntige vleeshaak in de pot waarbij alles wat aan de haak omhoog kwam voor de zonen van Eli was. Alle Israëlieten die naar Silo kwamen om te aanbidden, werden op die manier behandeld. 15 Soms kwam de dienaar nog voordat het vet op het altaar in brand was gestoken en eiste het nog rauwe vlees op voordat het werd gekookt, zodat het kon worden geroosterd. 16 Als de man die het offer bracht, antwoordde: ‘Neem zoveel u wilt, maar eerst moet het vet worden verbrand, zoals de wet voorschrijft,’ dan zei de dienaar brutaalweg: ‘Nee, ik wil het nu hebben en als ik het niet goedschiks krijg, neem ik het kwaadschiks.’ 17 Zo zondigden de beide jongemannen ernstig in de ogen van de Here, want ze toonden geen eerbied voor de offers van het volk aan de Here.

18 Samuël, een kind nog, was een dienaar van de Here en droeg een linnen mantel, net als de priesters. 19 Elk jaar maakte zijn moeder een mantel voor hem en bracht hem die wanneer zij en haar man hun offer kwamen brengen. 20 Voordat zij weer naar huis gingen, zegende Eli Elkana en Hanna en vroeg God hun nog meer kinderen te geven, die de plaats konden innemen van het kind dat zij aan de Here hadden afgestaan. 21 En de Here gaf Hanna nog drie zonen en twee dochters. Ondertussen groeide Samuël dicht bij de Here op.

22 Ook al was Eli erg oud, toch wist hij heel goed wat zijn zonen het volk aandeden, zoals dat zij sliepen met de vrouwen die bij de ingang van de tabernakel dienst deden. 23-25 ‘Ik heb van het volk van de Here vreselijke verhalen gehoord over wat jullie doen,’ zei Eli tegen zijn zonen. ‘Het is iets vreselijks het volk van de Here te laten zondigen. Als mensen tegen elkaar zondigen, zal God hun scheidsrechter zijn. Maar als mensen zondigen tegen de Here, wie zal het dan voor hen opnemen?’ Maar zij luisterden niet naar hun vader, want de Here had Zich al voorgenomen hen te doden.

26 De jonge Samuël groeide op en was geliefd, zowel bij de Here als bij de mensen. 27 Op een dag kwam een profeet bij Eli en gaf hem de volgende boodschap van de Here: ‘Heb Ik mijn kracht niet duidelijk laten zien aan uw voorouders, toen zij slaven waren onder de farao in Egypte? 28 Heb Ik uw stamvader Levi niet uit al zijn broers gekozen om mijn priester te worden, te offeren op het altaar, reukwerk te verbranden en de priesterlijke mantel te dragen wanneer hij Mij diende? Heb Ik niet een deel van de offergeschenken van het volk toegewezen aan u, de priesters? 29 Waarom misbruikt u de offers die Mij worden gebracht? Waarom hebt u uw zonen meer geëerd dan Mij? Waarom hebt u zich volgegeten van de beste offers van mijn volk Israël die alleen Mij toekomen? 30 Daarom verklaar Ik, de Here, de God van Israël, dat ook al heb Ik beloofd dat uw familie altijd mijn priesters zouden blijven, u niet moet denken ongestoord met deze gruwelijke praktijken te kunnen doorgaan. Ik zal alleen eren wie Mij eren en Ik zal verachten wie Mij verachten. 31 Ieder van uw familieleden zal voortaan jong sterven, zodat zij niet langer als priester zullen dienen. Uw familie zal worden vernietigd. 32 Het zal Israël in alle opzichten goed gaan, maar u zult blijvende ellende ondervinden en in uw familie zal niemand oud worden. 33 Slechts één zal Ik bij mijn altaar toelaten en die zal al deze dingen met pijn moeten aanzien en van verdriet wegkwijnen. Alle leden van uw familie zullen in de kracht van hun leven sterven. 34 En om te bewijzen dat wat Ik heb gezegd zal gebeuren, zal Ik ervoor zorgen dat uw zonen Hofni en Pinechas op dezelfde dag sterven! 35 Daarna zal Ik een betrouwbare priester aanstellen die Mij zal dienen en alles zal doen wat Ik hem opdraag. Ik zal zijn familie zegenen en hij zal Mij altijd trouw blijven. 36 Al uw nakomelingen die nog overblijven, zullen zich diep voor hem buigen en hem smeken om brood en geld. “Alstublieft,” zullen zij zeggen, “geef mij toch een plaatsje bij de priesterdienst, zodat ik nog wat te eten krijg.” ’

Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

1 Цар 2

Молитва Ханны

1Ханна сказала:

– Возликовало моё сердце в Вечном,
    в Вечном обрела я силу[a] свою.
Я смеюсь над своими врагами
    и радуюсь своему избавлению.
Нет столь святого, как Вечный;
    нет другого, кроме Тебя;
    нет скалы, подобной нашему Богу.

Не говорите больше надменно,
    не давайте своим устам говорить с такой дерзостью,
ведь Вечный есть Бог, знающий всё,
    оценивающий все дела.

Сломаны луки воинов,
    а слабые становятся сильными.
Те, кто был сыт, теперь нанимаются работать за пищу,
    а те, кто голодал, больше не голодают.
Когда-то бесплодная – родила семерых,
    а имевшая много сыновей – изнемогает.
Вечный умерщвляет и оживляет,
    низводит в мир мёртвых и выводит из него.
Вечный делает нищим и даёт богатство;
    Он смиряет и возносит.
Он поднимает бедного из праха
    и возносит нищего с груды пепла.
Сажает их с вождями
    и даёт им наследовать престол славы.

Ведь основания земли устроены Вечным,
    на них Он поставил мир.
Он охраняет пути верных Ему,
    а нечестивые сгинут во мраке.
Сила им не поможет:
10     противники Вечного будут рассеяны.
Он разразится на них громом с небес;
    Вечный будет судить до края земли.

Он даст мощь Своему царю,
    силу – Своему помазаннику.

11 Элкана пошёл к себе домой в Раму, а мальчик остался служить перед Вечным при священнослужителе Илии.

Нечестивые сыновья Илия

12 Сыновья Илия были нечестивцами. Им не было дела ни до Вечного, 13 ни до долга священнослужителей по отношению к народу. Всякий раз, когда кто-нибудь приносил жертву, в то время, когда варилось мясо, приходил слуга священнослужителей с трёхзубой вилкой в руке. 14 Он опускал её в кастрюлю, сковороду, котёл или горшок и брал себе всё, что попадалось на вилку. Так священнослужители поступали со всяким жертвенным мясом, которое приносили исроильтяне, приходившие в Шило. 15 Мало этого, ещё до того, как сжигали жир, слуга священнослужителя приходил и говорил человеку, который приносил жертву: «Дай священнослужителю мяса для жаркого. Он не возьмёт у тебя варёное мясо, только сырое». 16 Если человек говорил ему: «Пусть вначале сожгут жир, а потом ты возьмёшь всё, что хочешь», то слуга отвечал: «Нет, давай сейчас. А если нет, я возьму силой».

17 Грех этих молодых людей, сыновей Илия, был очень велик перед Вечным, ведь они относились с презрением к приношениям Вечному.

18 Но Самуил служил перед Вечным. Он был мальчиком, носящим льняной ефод[b]. 19 Каждый год мать шила для него маленький плащ и приносила ему, когда приходила с мужем для приношения ежегодной жертвы. 20 Илий благословлял Элкану и его жену, говоря:

– Пусть Вечный даст тебе детей от этой женщины вместо того, о ком она молилась и кого отдала Вечному.

Потом они возвращались домой. 21 Вечный был милостив к Ханне, и она родила ещё троих сыновей и двух дочерей. Тем временем Самуил рос в присутствии Вечного.

22 Илий же, который был очень стар, слышал обо всём, что его сыновья делают с Исроилом, и что они спят с женщинами, которые служат у входа в шатёр встречи.

23 Он сказал им:

– Что вы делаете? От всего народа я слышу о ваших нечестивых делах. 24 Нет, мои сыновья, не хороша молва, которая, как я слышу, распространяется среди народа Вечного. 25 Если человек согрешит против другого, то Всевышний может стать посредником между ними, но если человек согрешит против Вечного, кто заступится[c] за него?

Но сыновья не прислушивались к отцовским упрёкам, потому что в воле Вечного было предать их смерти.

26 А Самуил взрослел. Его любили и люди, и Вечный.

Пророчество о семье Илия

27 И вот, пришёл к Илию пророк и сказал ему:

– Так говорит Вечный: «Разве Я не открывался ясно твоему предку Хоруну и его семье, когда они ещё были в Египте под властью фараона? 28 Я выбрал Хоруна из всех родов Исроила, чтобы он был Моим священнослужителем, восходил к Моему жертвеннику, возжигал благовония и носил предо Мною ефод[d]. Ещё Я дал ему и его семье все огненные жертвы исроильтян. 29 Почему же вы попираете ногами Мои жертвы и приношения, которые Я установил для Своего жилища? Почему ты предпочитаешь Мне своих сыновей, жирея от лучших частей каждого приношения, совершаемого Моим народом, Исроилом?»

30 Поэтому Вечный, Бог Исроила, возвещает: «Я обещал, что твоя семья и твоё родство будут служить передо Мной вечно». Но теперь Вечный возвещает: «Да не будет так! Тех, кто чтит Меня, буду чтить и Я, но тем, кто презирает Меня, будет плохо. 31 Наступит время, когда Я лишу силы твою семью и твоё родство, и никто в твоём семействе не доживёт до старости. 32 Ты увидишь бедствие в Моём жилище. Хотя Исроил будет благоденствовать, никто в твоём семействе никогда не будет доживать до старости. 33 Всякий, кого Я не отрешу от жертвенника, будет сбережён только для того, чтобы наполнять слезами твои глаза и печалить твоё сердце, и все твои потомки будут умирать во цвете лет.

34 А то, что случится с двумя твоими сыновьями, Хофни и Пинхасом, будет знаком для тебя – оба они умрут в один день. 35 Я поставлю Себе верного священнослужителя, который будет поступать по сердцу Моему. Я утвержу его дом, и он всегда будет ходить перед Моим помазанником. 36 Тогда всякий оставшийся из твоего дома придёт, склонится перед ним за грамм[e] серебра и корку хлеба и взмолится: “Дай мне какую-нибудь должность священнослужителя, чтобы у меня было пропитание”».

Notas al pie

  1. 1 Цар 2:1 Букв.: «вознёсся мой рог». Рог был символом могущества, власти и силы. То же в ст. 10.
  2. 1 Цар 2:18 Простой льняной ефод (своего рода передник) был облачением всех священнослужителей (см. 22:18), за исключением верховного священнослужителя, который носил ефод из дорогой материи (см. Исх. 28:6-30).
  3. 1 Цар 2:25 Или: «помолится».
  4. 1 Цар 2:28 На ефод золотыми цепочками крепился нагрудник, в котором находился священный жребий, урим («свет») и туммим («совершенство»). С помощью этих предметов определяли волю Всевышнего, но как именно, сегодня не известно. По всей вероятности, именно в этой связи упоминается в данном стихе ефод (см. также 14:2-3, 18-19; 23:6-12; 30:7-8).
  5. 1 Цар 2:36 Букв.: «за геру».