Het Boek

1 Corinthiërs 8

Het eten van voedsel dat aan de afgoden geofferd is

1Als het gaat om voedsel dat aan afgoden geofferd is, weten wij precies wat wij daarmee moeten doen. Maar van weten alleen wordt u eigenwijs. De liefde van God maakt u wijs. Als iemand meent alles te weten, weet hij nog niet wat hij zou moeten weten. Maar als iemand God liefheeft, kent God hem. Wel, als het om dat eten gaat, weten wij dat er geen andere goden bestaan. Er is maar één God. Ook al zeggen de mensen dat er in de hemel en op aarde vele goden en vele heren zijn—en er zijn heel wat zogenaamde goden en heren—wij weten wel beter. Er is maar één God: de Vader, door wie alles is en voor wie wij leven. En er is ook maar één Heer: Jezus Christus, door wie alles is gemaakt en die ons het leven heeft gegeven.

Toch is dit niet voor alle gelovigen even duidelijk. Sommigen hebben nu nog de gewoonte deel te nemen aan maaltijden ter ere van afgoden. En als zij eraan meedoen, voelen zij zich onzeker en spreekt hun geweten. Nu is onze verhouding met God niet afhankelijk van wat wij eten. Als wij niet eten, zijn we voor Hem niet minder, en als wij wel eten, zijn we voor Hem niet meer. Pas er dus voor op dat uw recht om te eten niet een struikelblok wordt voor anderen, die niet zo sterk in hun schoenen staan. 10 Misschien denkt u dat het geen kwaad kan in de tempel van een zogenaamde god te eten, maar als iemand met een zwakker geweten dat ziet, kan hij daardoor in moeilijkheden komen. Misschien gaat hij dan ook dat voedsel eten, terwijl hij steeds het gevoel houdt te zondigen. 11 Waarom zou u zoʼn zwakke broeder door uw grotere kennis naar de ondergang helpen? Christus is voor hem gestorven! 12 Door uw broeder over te halen iets te doen wat hij eigenlijk niet wil, zondigt u tegen hem én tegen Christus. 13 Ik heb zelf besloten nooit meer vlees te eten als ik mijn broeder daarmee ten val breng. Ik wil niet dat hij in moeilijkheden komt door iets dat ik eet.

Священное Писание (Восточный перевод), версия с «Аллахом»

1 Кор 8

О пище, принесённой в жертву идолам

1Теперь к вашему вопросу о пище, принесённой в жертву идолам.

Нам конечно же известно, что «все из нас обладают знанием», но знание делает людей гордыми, а любовь назидает. Тот, кто думает, что он достиг знания, на самом деле ещё не знает так, как ему следовало бы знать. Но кто любит Аллаха, тот познан Им.

Итак, о пище, принесённой в жертву идолам. Всем нам известно, что идолы, которым мир поклоняется, ничего не значат, и что нет другого Бога, кроме Единого. И хотя есть так называемые «боги», будь то на небе или на земле (а в мире действительно много разных «богов» и «повелителей»), но для нас есть только один Бог – Небесный Отец, Которым всё было сотворено и для Которого мы и живём, и только один Повелитель – Иса Масих, через Которого всё было сотворено и через Которого мы получили жизнь. Но не всем ещё это известно. Некоторые настолько привыкли к идолам, что, когда они едят такую пищу, они до сих пор думают о ней, как о жертве, принесённой идолам, и при этом их слабая совесть внушает им, что они нечисты. Но пища не помогает приблизиться к Аллаху. Мы не становимся хуже, если мы не едим чего-то, и не становимся лучше, если мы едим.

Смотрите, однако, чтобы ваша свобода в выборе пищи не стала камнем преткновения для слабых. 10 Потому что если кто-то увидит, что ты при всём твоём знании ешь в языческом храме, то и он со своей слабой совестью вслед за тобой станет есть пищу, принесённую в жертву идолам. 11 А значит, твоё знание погубит слабого брата, за которого умер Масих. 12 Согрешая таким образом против братьев и раня их слабую совесть, вы согрешаете против Масиха. 13 Поэтому, если из-за моей пищи может согрешить мой брат, то я лучше не буду есть мяса вообще, чтобы этим не ввести брата в грех.