Hoffnung für Alle

Psalm 40

Echter Gottesdienst

1Ein Lied von David.

Voll Zuversicht hoffte ich auf den Herrn,
    und er wandte sich mir zu und hörte meinen Hilfeschrei.
Ich war in eine verzweifelte Lage geraten –
    wie jemand, der bis zum Hals
    in einer Grube voll Schlamm und Kot steckt!
Aber er hat mich herausgezogen und auf festen Boden gestellt.
    Jetzt haben meine Füße wieder sicheren Halt.
Er gab mir ein neues Lied in meinen Mund,
    einen Lobgesang für unseren Gott.
Das werden viele Leute hören, sie werden den Herrn wieder achten
    und ihm ganz neu vertrauen.
Glücklich ist, wer sein Vertrauen auf den Herrn setzt
    und sich nicht mit den Überheblichen und den Lügnern einlässt!
Herr, mein Gott, du bist einzigartig!
    Du hast so viele Wunder getan, alles hast du sorgfältig geplant!
Wollte ich das schildern und beschreiben –
    niemals käme ich zum Ende!

Dir geht es nicht um Schlachtopfer und andere Gaben;
    du verlangst keine Brandopfer und Sündopfer von mir.
Sondern offene Ohren hast du mir gegeben,
um auf dich zu hören und dir zu gehorchen.
Deshalb antworte ich: »Herr, hier bin ich!
    Was im Buch des Gesetzes steht, das gilt mir.[a]
Ich will gerne deinen Willen tun, mein Gott,
    dein Gesetz ist mir ins Herz geschrieben.«
10 Vor der ganzen Gemeinde erzähle ich voll Freude,
wie gerecht du bist und handelst.
    Herr, du weißt: Nichts kann mich abhalten, davon zu reden!
11 Nie will ich verschweigen, dass du für Recht sorgst.
    Vor der ganzen Gemeinde rede ich von deiner Treue und Hilfe;
ich erzähle, wie ich deine große Liebe erfahren habe.

12 Herr, du wirst mir niemals dein Erbarmen versagen,
    deine Liebe und Treue werden mich stets bewahren.
13 Unlösbare Schwierigkeiten türmen sich vor mir auf.
    Meine Verfehlungen haben mich eingeholt,
und die Folgen sind nicht mehr zu überblicken.
    Jeder Mut hat mich verlassen.
14 Herr, ich bitte dich: Rette mich,
    komm mir schnell zu Hilfe!
15 Wer mir nach dem Leben trachtet,
    der soll scheitern und öffentlich bloßgestellt werden.
Wer sich über mein Unglück hämisch freut,
    den jage mit Schimpf und Schande davon!
16 Alle, die schadenfroh lästern: »Haha, das geschieht dir recht!«,
    sollen vor Schreck erstarren über ihre selbst verschuldete Schande!

17 Aber alle, die nach dir fragen,
    sollen vor Freude jubeln!
Wer dich als Retter kennt und liebt,
    soll immer wieder rufen: »Groß ist der Herr
18 Ich bin hilflos und ganz auf dich angewiesen;
    Herr, sorge für mich, denn du bist mein Helfer und Befreier!
    Mein Gott, zögere nicht länger!

Notas al pie

  1. 40,8 Oder: Im Buch des Gesetzes ist von mir geschrieben.

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 40

بۆ سەرۆکی کۆمەڵی مۆسیقاژەنان زەبوورێکی داود.

1بە پشوودرێژییەوە چاوەڕێی یەزدانم کرد،
    ئاوڕی لێ دامەوە و گوێی لە هاوارم بوو.
لەناو چاڵی لەناوچوون هەڵیکێشامە دەرەوە،
    لەناو قوڕ و زەلکاو دەریهێنام.
پێیەکانمی لەسەر تاشەبەرد دانا و
    هەنگاوەکانی منی توندوتۆڵ کرد.
گۆرانییەکی نوێی خستە ناو دەمم،
    سروودێکی ستایش بۆ خودامان.
زۆر کەس ئەمە دەبینن و دەترسن و
    پشت بە یەزدان دەبەستن.

خۆزگە دەخوازرێ بەو کەسەی
    پشت بە یەزدان دەبەستێت،
ڕوو لە لووتبەرزان ناکات،
    لەوانەی ڕوویان وەرگێڕاوە بەرەو درۆ.
ئەی یەزدان، خودای من،
    زۆرن ئەو کارە سەرسوڕهێنەرانەی کە کردووتە.
ئەو شتانەی بۆ ئێمە نەخشەت کێشاوە
    کەس ناتوانێت بیانژمێرێت بۆت،
ئەگەر باسیان بکەم و بیانگێڕمەوە،
    ئەوەندە زۆرن نایەنە ژماردن.

بە قوربانی و پێشکەشکراو ڕازی نەبوویت،
    بەڵکو گوێی منت کردەوە،
    داوای قوربانی سووتاندن و قوربانی گوناهت نەکرد.
ئینجا گوتم: «ئەوەتا هاتم،
    هەروەک لە تۆمارەکەدا لەسەرم نووسراوە.[a]
ئەی خودای من، شادمانیم لەوەدایە کە خواستی تۆ بەجێبهێنم،
    فێرکردنی تۆ لە ناخی دڵمدایە.»

لەناو کۆمەڵی گەورە ڕاستودروستی ڕادەگەیەنم،
    ئەی یەزدان، تۆ خۆت دەزانیت،
    دەمی خۆم ناگرم.
10 ڕاستودروستیت لەناو دڵم کپ ناکەمەوە،
    باسی دڵسۆزیت و ڕزگاریت دەکەم.
خۆشەویستییە نەگۆڕەکەت و ڕاستییەکەت لەناو کۆمەڵی گەورە ناشارمەوە.

11 ئەی یەزدان، بەزەیی خۆتم لەسەر لامەبە،
    با خۆشەویستییە نەگۆڕ و ڕاستییەکەت هەمیشە بمپارێزێت.
12 چونکە بێشومارە بەڵا دەوری داوم،
    گوناهەکانم بە شێوەیەک گرفتاریان کردووم ناتوانم ببینم.
لە مووی سەرم زیاترن،
    ورەم بەرداوە.
13 یەزدان، ڕازیبە بۆ دەربازکردنم،
    یەزدان، خێرابە بۆ یارمەتیدانم.

14 با هەموو شەرمەزار و سووک بن،
    ئەوانەی گیانی منیان دەوێت بۆ لەناوبردنی.
ببەزن و ڕیسوا بن
    ئەوانەی خراپەی منیان دەوێت.
15 با لە شەرمەزارییان بپەشۆکێن،
    ئەوانەی بە من دەڵێن: «هۆی ها! هۆی ها!»
16 با هەموو ئەوانەی تۆیان دەوێت،
    شاد و دڵخۆش بن.
با هەمیشە بڵێن: «مەزن بێت یەزدان!»
    ئەوانەی حەز لە ڕزگاریی تۆ دەکەن.

17 بەڵام سەبارەت بە من، هەژار و نەدارم،
    با پەروەردگار بایەخم پێبدات.
یارمەتی و دەربازکەرم تۆی،
    ئەی خودای من، دوا مەکەوە.

Notas al pie

  1. 40‏:7 بڕوانە دواوتار 18‏:17‏-20‏