Hoffnung für Alle

Psalm 39

Viel Lärm um nichts!

1Ein Lied von David. Für Jedutun[a].

Ich hatte mir fest vorgenommen,
    vor bösen Menschen meine Zunge im Zaum zu halten;
ich wollte mich zusammennehmen und nichts sagen,
    was man mir als Schuld anrechnen könnte.
Also verstummte ich und sagte kein Wort mehr.
Aber das half mir auch nicht weiter,
    mein Schmerz wurde nur noch schlimmer.
Ich fraß den Kummer in mich hinein.
Je mehr ich darüber nachgrübelte,
desto tiefer geriet ich in Verzweiflung.
    Ich konnte es nicht mehr länger aushalten –
    schließlich platzte ich heraus:
»Herr, lass mich erkennen, wie kurz mein Leben ist
    und dass meine Tage gezählt sind; wie vergänglich bin ich doch!
Wie begrenzt ist das Leben, das du mir gabst!
    Ein Nichts ist es in deinen Augen!
Jeder Mensch, selbst der stärkste,
    ist nur ein Hauch, der vergeht –
schnell wie ein Schatten verschwindet er.
Sein Tun und Treiben ist viel Lärm um nichts!
    Er häuft sich Reichtümer an und weiß nicht, was einmal daraus wird.«

Worauf kann ich da noch hoffen?
    Herr, du allein bist meine Hoffnung!
Vergib mir alle meine Sünden
    und mach mich nicht zum Gespött dieser Narren!
10 Ich will jetzt schweigen und nichts mehr sagen,
    denn du, Herr, du lässt mich leiden!
11 Befreie mich von den Qualen, die du mir zufügst!
    Wenn du mich weiter plagst, komme ich um!
12 Wenn du einen Menschen wegen seiner Schuld strafst,
dann vergeht das Wertvollste, was er hat – sein Leben.
Es zerfällt wie ein Kleid, das die Motten zerfressen.
    Jeder Mensch ist nur ein Hauch, der vergeht.

13 Höre mein Gebet, Herr, und achte auf meinen Hilfeschrei!
    Schweige nicht, wenn du mein Weinen vernimmst!
Denn vor dir bin ich nur ein Gast auf dieser Erde,
    ein Fremder ohne Bürgerrecht, so wie meine Vorfahren.
14 Strafe mich nicht länger in deinem Zorn,
damit ich mich noch einmal freuen kann,
    bevor ich sterben muss und nicht mehr bin!

Notas al pie

  1. 39,1 Nach 1. Chronik 16,41 der Begründer einer Musikgruppe am Tempel zur Zeit von König David. Vgl. auch Psalm 62,1; 77,1.

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 39

بۆ سەرۆکی کۆمەڵی مۆسیقاژەنان، بۆ یەدوتون[a] زەبوورێکی داود.

1گوتم: «چاودێری ڕێگای خۆم دەکەم و
    زمانی خۆم لە گوناه دەپارێزم.
ئەوەندەی بەدکار لەبەردەممە،
    دەمم بە لغاو دەبەستم.»
بەڵام کاتێک کپ و بێدەنگ بووم،
    تەنانەت شتی چاکیشم نەدەگوت،
    ئازارم زیاد بوو.
دڵم لە ناخمەوە قوڵپی دەدا،
    هەروەها کە نوقومی بیرکردنەوە دەبووم، گڕم دەگرت،
    ئەوسا بە زمانم هاتمە قسەکردن:

«ئەی یەزدان، کۆتایی ژیانی خۆم پیشان بدە،
    هەروەها ڕۆژەکانی ژیانم چەندە،
    بۆ ئەوەی بزانم من چ فەوتاوێکم.
بەڕاستی ڕۆژگاری منت کردووە بە بستێک،
    تەمەنم لەبەرچاوت وەک هیچە.
    ژیانی هەر مرۆڤێک تەنها هەناسەیەکە.[b]

«بەڕاستی مرۆڤ وەک سێبەر دێت و دەچێت،
    ڕەنج دەدات، بەڵام بێگومان بێهوودەیە،
    سامان کۆدەکاتەوە، نازانێت دوای خۆی بۆ کێ دەبێت.

«ئێستاش ئەی پەروەردگار، من چاوەڕێی چی بکەم؟
    هیوای من بە تۆیە.
لە هەموو سەرپێچییەکانم ڕزگارم بکە،
    مەمکە بە گاڵتەجاڕی گێلەکان.
بێدەنگ بووم، دەمم ناکەمەوە،
    چونکە تۆ ئەوەی کە ئەمەت کردووە.
10 بەڵای خۆت لەسەر من لابدە،
    بە زەبرەکانی دەستی تۆ فەوتام.
11 مرۆڤ بە سەرزەنشتکردنی لەبەر گوناهەکانی تەمبێ دەکەیت،
    وەک مۆرانە سامانی ئەو لەناودەبەیت،
    هەر مرۆڤێک تەنها هەناسەیەکە.

12 «ئەی یەزدان، گوێ لە نوێژم بگرە،
    گوێ لە هاوارم بگرە،
    لە ئاست گریانم گوێت دامەخە،
چونکە لەلای تۆ وەک نامۆیەکم،
    میوانم وەک هەموو باوباپیرانم.
13 ڕووی گرژت لە من وەرگێڕە، هەتا شادمان ببمەوە،
    پێش ئەوەی بڕۆم و نەمێنم.»

Notas al pie

  1. 39‏:0 یەکێک بووە لە ڕابەرانی ستایش لە پەرستگا. بڕوانە یەکەم پوختەی مێژوو 16‏:41‏-42.‏‏
  2. 39‏:5 لە دەقی عیبری لێرە و لە ئایەتی 11، وشەی سەلاە‏ هەیە کە لەوانەیە ئاماژەیەکە بۆ وەستانی مۆسیقا و خوێندنەوە.‏