Hoffnung für Alle

Psalm 18

Was für ein Gott! (2. Samuel 22)

1Von David, dem Diener des Herrn. Er sang das folgende Danklied, nachdem der Herr ihn aus der Gewalt aller Feinde und auch aus der Hand von Saul befreit hatte.

Ich liebe dich, Herr! Du bist meine Kraft!
Der Herr ist mein Fels, meine Festung und mein Erretter,
    mein Gott, meine Zuflucht, mein sicherer Ort.
Er ist mein Schild, mein starker Helfer,
    meine Burg auf unbezwingbarer Höhe.
Gepriesen seist du, Herr! Wenn ich zu dir um Hilfe rufe,
    dann werde ich vor meinen Feinden gerettet.

Ich war schon gefangen in den Fesseln des Todes,
    er drohte mich zu verschlingen wie eine mächtige Woge.
Hilflos musste ich zusehen,
    wie die tödliche Falle zuschnappte.
In äußerster Bedrängnis schrie ich zum Herrn.
    Ja, zu meinem Gott rief ich um Hilfe.
Da hörte er mich in seinem Tempel,
    mein Schreien drang durch bis an sein Ohr.

Plötzlich erbebte die Erde,
    selbst die Berge gerieten ins Wanken,
    denn glühender Zorn hatte Gott gepackt.
Schwarzer Rauch quoll aus seiner Nase,
aus seinem Mund loderten Flammen,
    und glühende Kohlen wurden herausgeschleudert.
10 Er riss den Himmel auf
    und kam auf dunklen Wolken zur Erde herunter.
11 Auf einem Kerub flog er daher
    und schwebte herab, vom Sturm getragen.
12 Er hüllte sich in Finsternis,
    verbarg sich in dichten, dunklen Regenwolken.
13 Dann wurden sie von seinem Lichtglanz überstrahlt,
    Hagel und glühende Kohlen prasselten nieder.
14 Der Herr ließ einen Donnerschlag auf den anderen folgen,
    am Himmel dröhnte die Stimme des höchsten Gottes.[a]
15 Er schoss seine Pfeile ab, und die Feinde stoben auseinander.
    Grelle Blitze zuckten und verwirrten das feindliche Heer.
16 Sogar den Meeresboden konnte man sehen;
    offen lagen die Fundamente der Erde da,
als du, Herr, meine Feinde bedrohtest
    und vor Entrüstung schnaubtest.

17 Gott streckte mir seine Hand von oben entgegen
    und riss mich aus den tosenden Fluten.
18 Er befreite mich von der Übermacht meiner Feinde,
    von allen, die mich hassten und so viel stärker waren als ich.
19 Sie hatten mich überfallen, als ich schon im Unglück steckte.
    Aber der Herr gab mir sicheren Halt
20 und führte mich aus der Not hinaus in die Freiheit.
    Er rettete mich. So viel bedeute ich ihm!
21 Der Herr tat mir Gutes für meine Treue,
    meine Rechtschaffenheit hat er belohnt.
22 Denn stets bin ich dem Herrn gefolgt
    und habe meinem Gott nie den Rücken gekehrt.
23 Seine Gebote hielt ich mir immer vor Augen,
    und seine Befehle schlug ich nicht in den Wind.
24 Ich lebte vollkommen nach seinem Willen
    und ging jedem Unrecht aus dem Weg.
25 Ja, der Herr belohnte meine Treue,
    meine Rechtschaffenheit übersah er nicht.

26 Wer zu dir steht, Herr, dem stehst auch du zur Seite;
    wer nach deinem Willen lebt, den enttäuschst du nicht.
27 Wer ein reines Herz hat, kann sich ganz auf dich verlassen,
    doch falsche Menschen führst du hinters Licht.
28 Du hilfst denen, die sich selbst nicht überschätzen[b].
    Die Überheblichen aber stößt du von ihrem Thron.

29 Herr, du machst die Finsternis um mich hell,
    du gibst mir strahlendes Licht.
30 Mit dir kann ich die Feinde angreifen;
    mit dir, mein Gott, kann ich über Mauern springen.
31 Was für ein Gott! Sein Handeln ist vollkommen,
und was er sagt, ist durch und durch wahr.
    Er beschützt alle, die zu ihm flüchten.
32 Der Herr ist Gott, und niemand sonst!
    Wer außer ihm ist so stark und unerschütterlich wie ein Fels?
33 Gott allein gibt mir Kraft zum Kämpfen
    und ebnet mir meinen Weg.
34 Er beflügelt meine Schritte,
lässt mich laufen und springen wie ein Hirsch.
    Selbst auf steilen Felsen gibt er mir festen Halt.
35 Er lehrt mich, die Waffen zu gebrauchen,
    und zeigt mir, wie ich auch den stärksten Bogen spannen kann.

36 Herr, deine Hilfe war für mich wie ein schützender Schild,
deine starke Hand eine sichere Stütze.
    Du beugst dich zu mir herab und machst mich groß.
37 Du räumst mir alle Hindernisse aus dem Weg,
    noch nie bin ich beim Laufen gestürzt.
38 Ich jagte meinen Feinden nach und holte sie ein;
    ich kehrte erst um, als auch der Letzte von ihnen gefallen war.
39 Ich schlug sie, bis sie nicht mehr aufstehen konnten
    und tot zu meinen Füßen lagen.
40 Du, Herr, hast mich mit Kraft für diesen Kampf ausgerüstet,
    du hast mir zum Sieg über meine Gegner verholfen.
41 Dass sie fliehen mussten, verdanke ich dir;
    alle, die mich hassten, konnte ich umbringen.
42 Sie riefen um Hilfe, doch weit und breit war kein Retter.
    Sie schrien zum Herrn, aber er hörte nicht auf sie.
43 Ich rieb sie auf, zermalmte sie zu Staub, den der Wind verweht.
    Wie Dreck von der Straße fegte ich sie hinweg.

44 Als ein Aufstand im Volk mich bedrohte, hast du mir geholfen
und mich zum Herrscher über viele Nationen gemacht.
    Sogar Völker, die ich nicht kannte, haben sich mir unterworfen.
45 Fremde ergaben sich, sobald sie nur von mir hörten,
    und gingen gehorsam vor mir auf die Knie.
46 Zitternd kamen sie aus ihren Festungen heraus
    und hatten keine Kraft mehr zum Widerstand.

47 Der Herr lebt! Er ist mein schützender Fels – ich preise ihn!
    Ihn allein will ich rühmen, denn er ist mein Gott und mein Retter.
48 Er ist es, der sich an meinen Feinden gerächt hat;
    ganze Völker hat er mir unterworfen
49 und mich der Gewalt meiner grausamen Gegner entrissen.
Du, Gott, gabst mir den Sieg über meine Feinde,
    von diesen brutalen Menschen hast du mich befreit.
50 Darum will ich dich loben, Herr. Alle Völker sollen es hören!
    Deinen Namen will ich preisen mit meinem Lied.
51 Du hast deinen auserwählten König aus großen Gefahren errettet.
Ja, du erweist mir, David, deine Liebe,
    und auch meine Nachkommen dürfen für alle Zeit darauf zählen.

Notas al pie

  1. 18,14 Im hebräischen Text steht hier noch einmal der letzte Teil von Vers 13: Hagel und glühende Kohlen. – Vermutlich handelt es sich hierbei um einen Abschreibfehler.
  2. 18,28 Oder: die sich selbst nicht helfen können.

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 18

بۆ سەرۆکی کۆمەڵی مۆسیقاژەنان، زەبوورێکی داودی بەندەی یەزدان. ئەم سروودەی بۆ یەزدان گوت، دوای ئەوەی یەزدان لە دەستی هەموو دوژمنەکانی و لە دەستی شاول ڕزگاری کرد. گوتی:

1ئەی یەزدان، ئەی هێزی من، خۆشمدەوێی.

یەزدان تاشەبەردی[a] منە، قەڵا و دەربازکەرمە،
    خودام ئەو تاشەبەردەیە کە پەنای بۆ دەبەم،
    قەڵغان و هێزی ڕزگاریمە، پەناگای منە.

لە یەزدان دەپاڕێمەوە، ئەوەی کە شایانی ستایشە،
    لە دوژمنەکانم ڕزگار دەبم.
پەتی مەرگ شەتەکی داوم،
    لێشاوی لەناوچوون زەندەقی بردم.
پەتی جیهانی مردووان بە دەورمدا تەنراوە،
    داوی مردن لەبەردەمم دانراوە.

لە تەنگانەمدا لە یەزدان پاڕامەوە،
    هاوارم بردە بەر خودام،
لە پەرستگاکەیەوە گوێی لە دەنگی من بوو،
    هاوارم گەیشتە بەرگوێی.
ئینجا زەوی لەرزی و هەژا،
    بناغەی چیاکانیش ڕاژەنین،
    لە تووڕەیی ئەو لەرزین.
دووکەڵ لە لووتی بەرزبووەوە،
    ئاگرێکی لووشدەر لە دەمی هاتە دەرەوە،
    وەک ژیلەمۆی پشکۆی داگیرساو بوو.
ئاسمانی لێککردەوە و دابەزییە خوارەوە،
    هەوری تاریک لەژێر پێی بوو.
10 سواری کەڕوب[b] بوو و فڕی،
    بەسەر باڵی بادا بەرزبووەوە.
11 بە تاریکی خۆی داپۆشی و کردییە خێوەت لە دەوری خۆی،
    هەوری تاریکی پڕ بارانی ئاسمانی کردە چەتری خۆی.
12 لە ڕۆشنایی ئامادەبوونی ئەو هەورەکان بەرەو پێش چوون،
    تەرزە و پشکۆی ئاگریان لێ هاتە دەرەوە.
13 یەزدان لە ئاسمانەوە گرماندی،
    ئەو خودایەی هەرەبەرزە دەنگی خۆی لەرزاندەوە.
14 تیرەکانی هاویشت و بڵاوەی بە دوژمنەکانی کرد،
    بە بروسکەی گەورە پەرێشانی کردن.
15 ئەی یەزدان، بنی دەریا دەرکەوت،
    بناغەکانی زەوی ئاشکرا بوون،
لە سەرزەنشتی تۆ،
    لە گەرمی هەناسەی لووتی تۆ.

16 لە بەرزاییەوە دەستی درێژکرد و منی گرت،
    لەناو ئاوە قووڵەکانەوە دەریهێنام.
17 لە دوژمنە بە تواناکەم ڕزگاری کردم،
    لە ناحەزەکانم کە زۆر لە من بەهێزتر بوون.
18 لە ڕۆژی لێقەومانم هاتنە سەرم،
    بەڵام یەزدان پشت و پەنام بوو.
19 منی هێنایە دەرەوە بۆ جێگایەکی پان و بەرین،
    ڕزگاری کردم، چونکە دڵخۆشە پێم.

20 یەزدان بەگوێرەی ڕاستودروستیم پاداشتی داومەتەوە،
    بەگوێرەی دەستپاکیم ڕێزداری کردووم.
21 چونکە من ڕێچکەی یەزدانم گرتووەتەبەر،
    لە خودای خۆم یاخی نەبووم.
22 هەموو حوکمەکانی لەبەرچاومدان،
    لە فەرزەکانی لام نەداوە.
23 لەبەردەمی ئەو بێ کەموکوڕی بووم و
    خۆم لە گوناه پاراستووە.
24 یەزدان بەگوێرەی ڕاستودروستیم پاداشتی داومەتەوە،
    بەگوێرەی دەستپاکیم لەبەردەمی.

25 لەگەڵ دڵسۆزەکان دڵسۆزی دەنوێنیت،
    لەگەڵ ئەوانەی بێ کەموکوڕین چاکی دەنوێنیت،
26 لەگەڵ پاکەکان پاکی دەنوێنیت،
    بەڵام لەگەڵ خوارەکان زیرەکی دەنوێنیت.
27 تۆ خەڵکی بێفیز ڕزگار دەکەیت،
    بەڵام لووتی لووتبەرزان دەشکێنیت.[c]
28 ئەی یەزدان، تۆ چراکەم دادەگیرسێنیت،
    خودام تاریکیم ڕووناک دەکاتەوە.
29 بە یارمەتی تۆ دەتوانم لەشکرێک تێکبشکێنم،
    لەگەڵ خودای خۆم دەتوانم بەسەر شووراکاندا سەربکەوم.

30 ڕێبازی خودا تەواوە،
    بەڵێنی یەزدان بێگەردە،
    ئەو قەڵغانە بۆ هەموو ئەوانەی پەنای بۆ دەبەن.
31 چونکە لە یەزدان بەولاوە کێ خودایە؟
    لە خودامان بەولاوە کێ تاشەبەردەکەیە؟
32 خودایە ئەوەی کەمەری منی توند بەستووە،
    بە تەواوی ڕێگام لەبەردەمدا دەکاتەوە.
33 پێیەکانم وەک پێی ئاسک لێ دەکات،
    لەسەر بەرزایی ڕامدەگرێت.
34 مەشق بە دەستەکانم دەکات بۆ جەنگ،
    تاکو بتوانم بە بازووم کەوانی بڕۆنز بچەمێنمەوە.
35 قەڵغانی ڕزگاریی خۆتت پێ بەخشیوم،
    بە دەستی ڕاستت پشتم دەگریت،
    هاوکاریت گەورەم دەکات.
36 جێی هەنگاوەکانم تەخت و فراوان دەکەیت،
    تاکو پێم نەخلیسکێت.

37 دوژمنەکانم ڕاونا و پێشم لێ گرتن،
    هەتا لەناوم نەبردن نەگەڕامەوە.
38 وردوخاشم کردن، ئیتر نەیانتوانی هەستنەوە،
    لەژێر پێم کەوتن.
39 کەمەری منت توند کرد بۆ جەنگ،
    وات لە بەرهەڵستکارانی من کرد لەبەر پێم کڕنۆش ببەن.
40 دوژمنەکانم پشتیان تێ کردم و ڕایانکرد،
    من ناحەزەکانی خۆمم لەناوبرد.
41 هاواریان هێنا، بەڵام ڕزگارکەر نەبوو،
    هاواریان بۆ یەزدان برد، بەڵام بە دەنگیانەوە نەچوو.
42 وەک تۆزی بەر با منیان هاڕی،
    وەک قوڕی سەر ڕێگا پێشێلم کردن.
43 لە هێرشی گەل ڕزگارت کردم،
    تۆ منت کرد بە سەرۆکی نەتەوەکان،
    گەلێک کە نەمدەناسین خزمەتم دەکەن.
44 هەر کە دەنگم دەبیستن گوێڕایەڵم دەبن،
    بێگانەکان ملکەچیم بۆ دەنوێنن.
45 بێگانەکان ورە بەر دەدەن و
    بە لەرزەوە لە قەڵاکانیان دێنە دەرەوە.

46 یەزدان زیندووە، ستایش بۆ تاشەبەردەکەم!
    خودای ڕزگارکەرم پایەبەرزە!
47 خودایە کە تۆڵەم بۆ دەکاتەوە،
    گەلان دەخاتە ژێر ڕکێفم،
48     لە دوژمنەکانم ڕزگاری کردم.
پایەبەرزی کردم بەسەر ناحەزانم،
    لە دەست کەسە توندوتیژەکان ڕزگارت کردم.
49 لەبەر ئەوە ئەی یەزدان، لەنێو نەتەوەکاندا ستایشت دەکەم،
    گۆرانی ستایش بۆ ناوت دەڵێم.

50 سەرکەوتنی گەورە بە پاشای خۆی دەبەخشێت،
    خۆشەویستی نەگۆڕ بەسەر دەستنیشانکراوەکەیدا دەبارێنێت،
    بۆ سەر داود و نەوەکانی بۆ هەتاهەتایە.

Notas al pie

  1. 18‏:2 شوبهێنراوە بەو تاشەبەردەی لە کاتی تەنگانەدا پشتی پێدەدرێت، وەکو لە کاتی شەڕکردن دەبێتە پەناگا.‏
  2. 18‏:10 بوونەوەری ئاسمانی باڵدارە، لە شێوەی مرۆڤ و ئاژەڵ.‏
  3. 18‏:27 لە عیبری: چاوی لووتبەرزان شۆڕ دەکەیت.‏