Hoffnung für Alle

Psalm 109

Herr, bestrafe meine Feinde!

1Ein Lied von David.

Mein Gott, ich lobe dich! Bitte schweige doch nicht!
Rücksichtslos gehen gottlose Menschen gegen mich vor,
    sie reißen ihren Mund auf und verleumden mich.
Sie bedrängen mich mit hasserfüllten Worten
    und bekämpfen mich ohne jeden Grund.
Meine Freundschaft beantworten sie mit Feindschaft,
    ich aber bete weiter zu dir.
Mit Bosheit zahlen sie mir heim, was ich ihnen Gutes tue;
    meiner Liebe setzen sie nur Hass entgegen.

O Herr, lass einen Ankläger gegen meinen Feind auftreten,
der so ungerecht und gewissenlos ist wie er selbst.
    Schicke doch jemanden, der mit ihm ins Gericht geht![a]
Wenn das Urteil gefällt wird, soll er schuldig gesprochen werden.
    Selbst sein Gebet rechne ihm als Sünde an!
Er soll nicht mehr lange leben,
    und seine Stellung soll ein anderer bekommen.
Seine Kinder sollen zu Waisen werden,
    und seine Frau soll als Witwe zurückbleiben.
10 Ruhelos sollen seine Kinder umherirren und betteln,
    ihr Elternhaus lass zu einer Ruine verfallen.
11 Seine Gläubiger mögen seinen Besitz an sich reißen,
    und Fremde sollen rauben, was er sich erworben hat.
12 Niemand soll sein Andenken in Ehren halten
    und mit seinen verwaisten Kindern Mitleid haben.
13 Seine Nachkommen sollen ausgerottet werden,
    schon in der nächsten Generation möge ihr Name erlöschen.
14 Der Herr soll niemals das Unrecht vergessen,
das die Vorfahren meines Feindes begingen,
    und auch die Schuld seiner Mutter soll nicht vergeben werden!
15 Die Sünden aller seiner Vorfahren
sollen dem Herrn stets vor Augen stehen,
    doch an sie selbst soll niemand mehr denken!
16 Denn dieser Mensch dachte nicht daran, anderen Gutes zu tun.
    Die Armen und Hilflosen verfolgte er,
    und die Niedergeschlagenen trieb er in den Tod.
17 Er liebte es, andere zu verfluchen –
    nun soll der Fluch ihn selbst treffen!
Er hasste es, andere zu segnen –
    darum bleibe der Segen von ihm fern!
18 Das Fluchen wurde ihm zur Gewohnheit,
er hüllte sich darin ein wie in einen Mantel.
    Aber nun wird sein Fluch gegen ihn selbst wirksam:
    Er dringt in ihn ein wie Wasser, das man trinkt,
    und wie Öl, mit dem man sich einreibt.
19 Er soll ihn bedecken wie ein Gewand
    und ihn für immer einschnüren wie ein enger Gürtel!

20 Ja, Herr, damit strafe alle meine Feinde,
    alle, die mich so gehässig verleumden!
21 Herr, mein Gott, tritt für mich ein, es geht doch um deine Ehre!
    Rette mich, denn auf deine Gnade ist Verlass!
22 Ich bin niedergeschlagen und hilflos,
    im tiefsten Herzen verletzt.
23 Mein Leben gleicht einem Schatten am Abend,
der bald in der Dunkelheit verschwindet.
    Ich bin wie eine Heuschrecke, die man vom Arm abschüttelt.
24 Vom vielen Fasten zittern mir die Knie,
    ich bin nur noch Haut und Knochen.
25 Für meine Feinde bin ich zum Gespött geworden;
    wenn sie mich sehen, schütteln sie den Kopf.
26 Hilf mir, Herr, und rette mich,
    denn du bist doch ein gnädiger Gott!
27 Herr, lass meine Feinde erkennen,
    dass du es bist, der alles so gefügt hat!
28 Mögen sie mich auch verwünschen – du wirst mich segnen!
Sollen sie doch angreifen – sie werden dabei scheitern!
    Zuletzt werde ich, dein Diener, mich freuen.
29 Schimpf und Schande sollen über meine Ankläger kommen,
    sie sollen sie einhüllen wie ein Mantel!

30 Immer wieder will ich dem Herrn danken,
    in aller Öffentlichkeit will ich ihn loben.
31 Er steht dem Wehrlosen zur Seite
    und rettet ihn vor denen, die seinen Tod fordern.

Notas al pie

  1. 109,6 Möglicherweise zitiert der Beter in den Versen 6‒19 die Verwünschungen seiner Gegner. Dann müsste der Abschnitt eingeleitet werden mit: »Sie sagen: Ein Ankläger soll gegen ihn auftreten.«

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 109

بۆ سەرۆکی کۆمەڵی مۆسیقاژەنان، زەبوورێکی داود.

1ئەی خودایە، ئەوەی ستایشت دەکەم،
    بێدەنگ مەبە،
چونکە دەمی بەدکار و دەمی فریودەر لێم کراونەتەوە،
    بە زمانی درۆ قسەم لەسەر دەکەن.
بە قسەی ڕقەوە دەوریان گرتووم،
    بەبێ هۆ لە دژم دەجەنگن.
لە جیاتی خۆشەویستییەکەم دژایەتیم دەکەن،
    بەڵام من تەنها نوێژم کردووە.
لە پاداشتی چاکە خراپەم لەگەڵ دەکەن،
    ڕقیش لە پاداشتی خۆشەویستیم.

بەدکارێکی لەسەر دابنێ،
    با سکاڵاکار لەلای دەستە ڕاستی ڕاوەستێت.
با لە دادگایی تاوانبار بکرێت،
    پاڕانەوەی ببێت بە گوناه بۆی.
با ڕۆژگاری کورت بێت،
    یەکێکی دیکە ئەرکەکەی ئەو وەربگرێت!
با کوڕەکانی هەتیو بن،
    ژنی بێوەژن بێت.
10 با کوڕەکانی سەرگەردان بن و سواڵ بکەن،
    لە ماڵە کاولەکانیان دەربکرێن.
11 با هەرچی هەیەتی خاوەن قەرز بیبات،
    بێگانەش بەری ڕەنجی تاڵان بکەن.
12 با کەس نەبێت دەستی خۆشەویستی بۆ درێژ بکات،
    کەس نەبێت دڵی بە هەتیوەکانی بسووتێت!
13 با نەوەکانی ببڕێتەوە،
    ناوی لە نەوەی داهاتوو بسڕێتەوە!
14 با تاوانەکانی باوباپیرانی بخرێنە بەردەم یەزدان،
    با گوناهەکانی دایکی نەسڕێنەوە!
15 با هەمیشە لەبەردەم یەزدان بن
    هەتا یادیان لەسەر زەوی ببڕێتەوە!

16 لەبەر ئەوەی بیری نەکردەوە کە خۆشەویستی نەگۆڕ بنوێنێت،
    بەڵکو کەسی هەژار و نەدار و دڵشکاوی ڕاوناوە و کوشتووە.
17 حەزی لە نەفرەت لێکردن بوو،
    با بۆی بێت!
    دڵشاد نەبوو بە داوای بەرەکەت بۆ کردن،
    با لێی دووربکەوێتەوە!
18 نەفرەتی وەک کراس لەبەرکردبوو،
    وەک ئاو چووە ناو لەشی،
    وەک ڕۆن چووە ناو ئێسقانەکانی.
19 با وەک بەرگێک بێ لە خۆی بیپێچێتەوە،
    هەمیشە وەک پشتێنێک بێ لە خۆی بیبەستێت!
20 با ئەمە کرێی یەزدان بێت بۆ سکاڵاکارانم،
    ئەوانەی بە خراپە لە دژی من دەدوێن.

21 بەڵام تۆ ئەی یەزدانی پەروەردگار،
    لە پێناوی ناوی خۆت چاکەم لەگەڵ بکە،
    دەربازم بکە چونکە خۆشەویستییە نەگۆڕەکەت چاکە.
22 لەبەر ئەوەی من هەژار و نەدارم،
    دڵم لە ناخمدا بریندارە.
23 وەک سێبەری ئێوارە دەڕۆم،
    وەک کوللە هەڵدەوەرێم.
24 ئەژنۆم شل بووە لەبەر ڕۆژووگرتن،
    لەشم لاواز بووە لە کەمی چەوری.
25 بووم بە سووکایەتی بۆیان،
    دەمبینن سەر بادەدەن.

26 ئەی یەزدان، خودای من، یارمەتیم بدە،
    بەگوێرەی خۆشەویستییە نەگۆڕەکەت ڕزگارم بکە.
27 با بزانن کە ئەمە دەستی تۆیە،
    ئەی یەزدان، کە تۆ ئەمەت کردووە.
28 ئەوان نەفرەت دەکەن، بەڵام تۆ بەرەکەت دەدەیت،
    هەستان و شەرمەزار بوون،
    بەڵام خزمەتکاری تۆ دڵخۆش بوو.
29 با سکاڵاکارانم بەرگی نامەردی بکەنە بەر،
    با شەرمەزاری وەک کەوا لە خۆیان بئاڵێنن.

30 بە دەمی خۆم زۆر سوپاسی یەزدان دەکەم،
    لەنێو خەڵکێکی زۆر ستایشی دەکەم.
31 چونکە ئەو لە دەستە ڕاستی نەدار ڕادەوەستێت،
    بۆ ڕزگارکردنی لەوانەی حوکمی بەسەردا دەدەن.