Hoffnung für Alle

Hebräer 1:1-14

Christus übertrifft alles vorher Dagewesene

(Kapitel 1–4)

Gott spricht durch seinen Sohn

1In der Vergangenheit hat Gott immer wieder und auf vielfältige Weise durch die Propheten zu unseren Vorfahren gesprochen. 2Doch jetzt, in dieser letzten Zeit, sprach Gott durch seinen Sohn zu uns. Durch ihn schuf Gott Himmel und Erde, und ihn hat er auch zum Erben über alles eingesetzt. 3In dem Sohn zeigt sich die göttliche Herrlichkeit seines Vaters, denn er ist ganz und gar Gottes Ebenbild. Sein Wort ist die Kraft, die das Weltall zusammenhält. Durch seinen Tod hat er uns von unserer Schuld befreit und nun den Ehrenplatz im Himmel eingenommen, an der rechten Seite Gottes, dem alle Macht gehört.

Christus – höher als die Engel

4Gott hat Christus seinen Sohn genannt und ihn damit weit über alle Engel gestellt. 5Zu welchem Engel hat Gott wohl jemals gesagt: »Du bist mein Sohn, heute bin ich dein Vater geworden«1,5 Wörtlich: heute habe ich dich gezeugt. – Dies ist ein bildlicher Ausdruck für die Einsetzung des Königs in sein Amt. Vgl. Psalm 2,7.? Und zu keinem Engel hat Gott je gesagt: »Ich werde sein Vater sein, und er wird mein Sohn sein.«1,5 2. Samuel 7,14 6Als Gott seinen erstgeborenen Sohn in diese Welt sandte, erfüllte sich das Wort: »Alle Engel sollen ihn anbeten.«1,6 Psalm 97,7

7Von den Engeln heißt es in der Heiligen Schrift: »Gottes Engel sind Boten, die schnell sind wie der Wind, und Diener, die den Flammen eines Feuers gleichen.«1,7 Psalm 104,4 8Von dem Sohn aber heißt es: »Deine Herrschaft, o Gott, bleibt immer und ewig bestehen. In deinem Reich herrscht vollkommene Gerechtigkeit. 9Denn du liebst das Recht und hasst das Unrecht. Darum hat dich dein Gott als Herrscher eingesetzt und mehr als alle anderen mit Freude beschenkt.«1,9 Oder: Darum, o Gott, hat dich dein Gott … – Psalm 45,7‒8

10Christus ist gemeint, wenn gesagt wird: »Am Anfang hast du, Herr, alles geschaffen. Die Erde und der Himmel, alles ist das Werk deiner Hände. 11Sie werden vergehen, du aber bleibst. Wie alte Kleider werden sie zerfallen, 12wie ein abgetragenes Gewand wirst du sie zur Seite legen und sie wie alte Kleidung gegen neue auswechseln. Du aber bleibst ein und derselbe, du wirst immer und ewig leben.«1,12 Psalm 102,26‒28

13Hat Gott jemals zu einem Engel gesagt: »Setze dich auf den Ehrenplatz an meiner rechten Seite, bis ich dir alle deine Feinde unterworfen habe und du deinen Fuß auf ihren Nacken setzt«1,13 Psalm 110,1? 14Alle Engel sind nur Wesen aus der himmlischen Welt, die Gott dienen. Er sendet sie aus, damit sie allen helfen, denen er Rettung schenken will.

New Chhattisgarhi Translation (नवां नियम छत्तीसगढ़ी)

इबरानीमन 1:1-14

बेटा ह स्वरगदूतमन ले बड़े ए

1पहिली जमाना म, परमेसर ह हमर पुरखामन ले, कतको बार अऊ कतको किसम ले अगमजानीमन के दुवारा गोठियाईस, 2पर ए आखिरी दिन म, ओह हमर ले अपन बेटा के दुवारा गोठियाईस, जऊन ला ओह जम्मो चीज के ऊपर वारिस ठहराईस अऊ ओकरे दुवारा, ओह संसार ला बनाईस। 3ओह परमेसर के महिमा के अंजोर ए अऊ ओह परमेसर के रूप के एकदम सही परतिनिधि ए अऊ ओह अपन सामरथी बचन के दुवारा जम्मो चीजमन ला संभालके रखथे। ओह मनखेमन के पाप ला सुध करके, स्‍वरग म परमेसर के जेवनी हांथ कोति जा बईठिस। 4एकरसेति ओह स्वरगदूतमन ले जादा उत्तम ठहरिस, जइसने कि परमेसर ह ओला स्वरगदूतमन ले उत्तम नांव घलो दे रिहिस।

5काबरकि परमेसर ह कोनो स्‍वरगदूत ला कभू ए नइं कहिस,

“तेंह मोर बेटा अस;

आज मेंह तोला पैदा करेंव।”1:5 भजन-संहिता 2:7

या फेर ए नइं कहिस,

“मेंह ओकर ददा होहूं,

अऊ ओह मोर बेटा होही।”1:5 2समूएल 7:14; 1इतिहास 17:13

6पर जब परमेसर ह अपन पहिलांत बेटा ला संसार म लानथे, त कहिथे,

“परमेसर के जम्मो स्वरगदूतमन ओकर अराधना करंय।”

7स्वरगदूतमन के बारे म परमेसर ह ए कहिथे,

“परमेसर ह अपन स्वरगदूतमन ला पवन,

अऊ अपन सेवकमन ला धधकत आगी बनाथे।”1:7 भजन-संहिता 104:4

8पर बेटा के बारे म ओह कहिथे,

“हे परमेसर, तोर सिंघासन ह सदाकाल तक रहिही,

अऊ धरमीपन ह तोर राज के राज-दंड होही।

9तेंह धरमीपन ले मया करय अऊ अधरम ले घिन करय;

एकरसेति, परमेसर,

तोर परमेसर ह आनंद के तेल ले तोर अभिसेक करे के दुवारा तोला तोर संगीमन ले ऊपर करे हवय1:9 तेल ले अभिसेक करे के मतलब बड़े आदर खातिर चुनना ए।।”1:9 भजन-संहिता 45:6-7

10ओह ए घलो कहिथे,

“हे परभू, सुरू म, तेंह धरती के नीव रखय,

अऊ तेंह अपन हांथ ले स्वरगमन ला बनाय।

11ओमन तो नास हो जाहीं,

फेर तेंह बने रहिबे; ओमन जम्मो पहिरे के कपड़ा सहीं जुन्ना हो जाहीं।

12तेंह ओमन ला चादर सहीं घरियाबे;

अऊ ओन्ढा के सहीं ओमन बदल दिये जाहीं।

फेर तेंह हमेसा वइसनेच के वइसने रहिथस,

अऊ तेंह कभू डोकरा नइं होवस।”1:12 भजन-संहिता 102:25-27

13परमेसर कभू कोनो स्‍वरगदूत ला ए नइं कहिस,

“मोर जेवनी हांथ कोति बईठ,

जब तक कि मेंह तोर बईरीमन ला तोर गोड़ तरी के चौकी नइं बना देवंव।”1:13 भजन-संहिता 110:1

14का जम्मो स्वरगदूतमन सेवा करइया आतमा नो हंय? हव, ओमन अंय। अऊ ए स्वरगदूतमन ओमन के सेवा करे खातिर पठोय जाथें, जऊन मन उद्धार पाहीं।