Hoffnung für Alle

Amos 8:1-14

Die Vision vom Korb mit reifem Obst

1Wieder gab Gott, der Herr, mir eine Vision. Darin zeigte er mir einen Korb mit reifem Obst. 2Er fragte mich: »Amos, was siehst du?« Ich antwortete: »Einen Korb mit reifem Obst.« Da sprach der Herr zu mir: »Ja, und so ist auch mein Volk: reif für das Gericht! Von jetzt an sehe ich nicht mehr über ihre Sünden hinweg! 3Wenn meine Strafe sie trifft, dann werden statt der fröhlichen Gesänge im Königspalast8,3 Oder: Tempel. Trauerlieder erklingen. Alles ist voller Leichen, es herrscht Totenstille. Mein Wort gilt!«

Rücksichtslose Ausbeutung

4Hört zu, die ihr die Armen unterdrückt und die Bedürftigen zugrunde richtet! 5Ihr sagt: »Wann ist das Neumondfest endlich vorbei? Wann ist die Sabbatruhe bloß vorüber, damit wir die Kornspeicher wieder öffnen und Getreide verkaufen können? Dann treiben wir den Preis in die Höhe: Wir verkleinern das Getreidemaß und machen die Gewichte auf der Waage schwerer, wo die Käufer ihr Silbergeld abwiegen. Auch die Waage selbst stellen wir falsch ein. 6Bestimmt können wir sogar noch den Getreideabfall verkaufen!« Wer euch Geld schuldet, den macht ihr zum Sklaven, ja, ihr verkauft einen Armen schon, wenn er ein Paar Schuhe nicht bezahlen kann.

7Der Herr aber, dessen Namen ihr so stolz im Mund führt, hat sich geschworen:8,7 Wörtlich: Der Herr hat beim Stolz Jakobs geschworen. »Niemals werde ich vergessen, was sie getan haben! 8Ja, ihretwegen soll die Erde beben, sie wird sich heben und senken wie der Nil in Ägypten8,8 Hierbei ist an die jährliche Überschwemmung des Nils während der Regenzeit zu denken, worauf sich der Fluss in der Trockenperiode wieder zurückzieht., und die Menschen werden alle miteinander um ihre Toten trauern.

9Ich, Gott, der Herr, kündige euch an: An jenem Tag lasse ich die Sonne schon am Mittag untergehen, und die Dunkelheit bricht am helllichten Tag über das Land herein. 10Eure Freudenfeste lasse ich zu Leichenfeiern werden und eure fröhlichen Lieder zu Totenklagen. Ich sorge dafür, dass ihr Trauergewänder anzieht und euch vor Kummer die Köpfe kahl schert. Ihr werdet so verzweifelt sein wie jemand, dessen einziger Sohn gestorben ist. Es wird ein bitterer Tag für euch sein, wenn das Ende kommt!«

Gott antwortet nicht mehr

11»Ich, Gott, der Herr, sage euch: Es kommt die Zeit, da schicke ich euch eine Hungersnot. Aber nicht nach Brot werdet ihr hungern und nicht nach Wasser verlangen. Nein, nach einem Wort von mir werdet ihr euch sehnen! 12Dann irren die Menschen ruhelos durchs Land, vom Toten Meer bis zum Mittelmeer, vom Norden bis zum Osten. Doch ihre Suche wird vergeblich sein: Ich, der Herr, antworte ihnen nicht.

13Auch die schönen Mädchen und die jungen Männer werden an jenem Tag vor Durst zusammenbrechen. 14Sie werden fallen und nicht mehr aufstehen, denn sie schwören bei dem widerlichen Götzen von Samaria und bekräftigen ihren Eid mit den Worten: ›So wahr dein Gott lebt, Heiligtum in Dan!‹ oder: ›So wahr die Wallfahrt nach Beerscheba uns Gottes Segen sichert!‹8,14 Wörtlich: So wahr der Weg nach Beerscheba lebt.«

Thai New Contemporary Bible

อาโมส 8:1-14

กระจาดผลไม้สุก

1พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตทรงสำแดงให้ข้าพเจ้าเห็นผลไม้สุกกระจาดหนึ่ง 2พระองค์ตรัสถามว่า “อาโมส เจ้าเห็นอะไร?”

ข้าพเจ้าทูลว่า “ผลไม้สุกงอมกระจาดหนึ่งพระเจ้าข้า”

แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าว่า “วันเวลาสุกงอมแล้วสำหรับอิสราเอลประชากรของเรา เราจะไม่ละเว้นพวกเขาอีกต่อไป”

3พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศว่า “ในวันนั้นบทเพลงต่างๆ ในพระวิหารจะเปลี่ยนเป็นเสียงร่ำไห้8:3 หรือนักร้องในพระวิหารจะร่ำไห้ ซากศพจะเกลื่อนกลาดอยู่ทุกแห่ง! และมีแต่ความเงียบสงัด!”

4ฟังเถิดเจ้าผู้เหยียบย่ำคนขัดสน

และกำจัดคนยากไร้ในดินแดน

5เจ้ากล่าวว่า

“เมื่อใดหนอจะหมดวันขึ้นหนึ่งค่ำ

เราจะได้ขายข้าวเสียที

เมื่อใดหนอจะหมดวันสะบาโต

เราจะได้ขายข้าวสาลีเสียที?”

เจ้าโกงด้วยการทำให้ตาชั่งหย่อน

โก่งราคา

และโกงตาชั่ง

6เจ้าซื้อคนยากไร้ด้วยเงิน

แลกคนขัดสนด้วยรองเท้าคู่เดียว

และขายข้าวสาลีปนข้าวเลว

7องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปฏิญาณโดยอ้างองค์ศักดิ์สิริแห่งยาโคบว่า “เราจะไม่มีวันลืมสิ่งที่เขาทำแม้แต่อย่างเดียว

8“ด้วยเหตุนี้แผ่นดินจะไม่สั่นสะท้าน

และผู้คนในนั้นจะไม่ไว้ทุกข์หรือ?

ทั่วทั้งแผ่นดินจะเอ่อท้นขึ้นเหมือนแม่น้ำไนล์

ถูกกวนให้เกิดความปั่นป่วน

แล้วก็จมลงเหมือนแม่น้ำอียิปต์”

9พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศว่า

“ในวันนั้น เราจะทำให้ดวงอาทิตย์ตกตอนเที่ยงวัน

และโลกมืดมิดทั้งๆ ที่ยังกลางวันแสกๆ

10เราจะเปลี่ยนเทศกาลทางศาสนาของเจ้าให้เป็นการไว้ทุกข์

และการร้องเพลงทั้งปวงของเจ้าให้เป็นการร่ำไห้

เราจะทำให้พวกเจ้าทุกคนสวมเสื้อผ้ากระสอบ

และโกนผม

เราจะทำให้ช่วงเวลานั้นเป็นเหมือนช่วงไว้ทุกข์ให้ลูกโทน

และให้วาระสุดท้ายเป็นดั่งวันอันขมขื่น”

11พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศว่า “วันเวลานั้นจะมาถึง

เมื่อเราจะให้เกิดการกันดารอาหารทั่วแผ่นดิน

ไม่ใช่หิวหาอาหารหรือกระหายหาน้ำ

แต่หิวกระหายอยากฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า

12ผู้คนจะซมซานจากทะเลนี้ไปทะเลนั้น

และระเหเร่ร่อนจากเหนือไปตะวันออก

เสาะแสวงหาพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า

แต่พวกเขาจะไม่พบ

13“ในวันนั้น

“หญิงสาวน่ารักและชายหนุ่มแข็งแรง

จะเป็นลมเพราะความกระหาย

14ผู้ที่สาบานโดยอ้างรูปเคารพ8:14 หรือโดยอ้างเทพเจ้าอาชิมาอันน่าละอายของสะมาเรีย

หรือพูดว่า ‘ดานเอ๋ย พระของเจ้ามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’

หรือ ‘เทพเจ้า8:14 หรืออำนาจแห่งเบเออร์เชบามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’

พวกเขาจะล้มลง

และไม่ได้ลุกขึ้นมาอีกเลย”