Ang Pulong Sang Dios

Zefanias 2

Ang Panawagan sa Paghinulsol

1Nagsiling si Zefanias sa mga taga-Juda, “Wala huya nga nasyon, magtipon kamo kag maghinulsol sa wala pa mag-abot ang gintalana nga tion nga tabugon kamo palayo[a] pareho sang mga upa nga ginpalid. Maghinulsol kamo sa wala pa mag-abot ang puwerte nga kaakig sang Ginoo. Kamo man nga mapainubuson nga mga tawo, nga nagasunod sa mga sugo sang Ginoo, magdangop man kamo sa iya. Padayuna ninyo ang paghimo sang matarong kag ang pagpaubos. Kay basi pa lang indi kamo maano sa adlaw nga ipakita sang Ginoo ang iya kaakig.”

Ang Silot sa Nasyon sang Filistia

“Wala na sing may magaestar sa Gaza kag sa Ashkelon. Ang mga pumuluyo sang Ashdod palayason sa sulod lang sang tunga sa adlaw, kag ang mga pumuluyo sang Ekron palayason man sa ila nga banwa. Kaluluoy kamo nga mga Filistinhon[b] nga nagaestar malapit sa dagat. Amo ini ang ginasiling sang Ginoo kontra sa inyo: ‘Kamo nga mga Filistinhon sa Canaan, laglagon ko kamo, kag wala sing may mabilin sa inyo.’ Gani ang inyo duta nga malapit sa dagat mangin palahalban kag toril sang mga karnero. Ang inyo duta sakupon sang mga nagkalabilin nga mga katawhan sang Juda. Dira sila magapahalab sang ila mga kasapatan, kag kon gab-i dira sila matulog sa mga balay sa Ashkelon. Dumdumon sila sang Ginoo nga ila Dios kag ibalik niya ang ila maayo nga kahimtangan.”

Ang Silot sa Nasyon sang Moab kag sa Nasyon sang Ammon

8-9 Nagsiling ang Ginoo nga Makagagahom, ang Dios sang Israel, “Nabatian ko ang pagpakahuya kag pagpangyaguta sang mga taga-Moab kag taga-Ammon sa akon katawhan. Nagapahambog pa sila nga masarangan nila nga agawon ang duta sang akon katawhan.[c] Gani nagapanumpa ako sa akon kaugalingon nga laglagon ko gid ang Moab kag Ammon pareho sang Sodom kag Gomora. Ang ini nga mga duta indi na mapuslan hasta san-o. Matabunan na lang ini sang mga tunukon nga mga hilamon kag mapuno sang mga buho nga ginahimuan sang asin. Agawon ini sang akon nagkalabilin nga katawhan kag kuhaon nila ang mga pagkabutang sini.”

10 Nagsiling si Zefanias, “Amo ina ang balos sa pagpabugal sang mga taga-Moab kag taga-Ammon. Kay ginapakahuy-an nila kag ginayaguta ang katawhan sang Ginoo nga Makagagahom. 11 Pahadlukon gid sila sang Ginoo kay laglagon niya ang tanan nga dios-dios sa kalibutan. Kag dayon magasimba sa iya ang mga tawo sang kada nasyon sa ila kaugalingon nga lugar.”

Ang Silot sa Nasyon sang Etiopia kag sa Nasyon sang Asiria

12 Nagsiling ang Ginoo, “Kamo man nga mga taga-Etiopia,[d] ipapatay ko kamo sa inaway.

13 “Silutan ko man ang mga taga-Asiria nga ara sa aminhan. Mangin mamingaw ang Nineve[e] kag mangin pareho ka mala sa desierto. 14 Dira magaluko ang mga baka, kanding, kag ang iban pa nga nagkalain-lain nga mga sapat. Magahapon ang mga bukaw sa mga nagkalaguba nga haligi, kag ang ila nga huni mabatian sa mga bintana. Magakalaguba ang mga puwertahan kag magakalahukas ang mga kahoy nga sedro. 15 Amo ina ang matabo sa siyudad sang Nineve, nga ang iya mga pumuluyo nagapabugal nga wala sing may mag-ano sa ila, kag nagasiling sila sa ila kaugalingon, ‘Wala na sang iban pa nga pareho sa aton kagamhanan!’ Pero malaglag sing bug-os ini nga siyudad kag pagaestaran na lang sang talunon nga mga sapat. Kag ang tanan nga tawo nga magaagi sa sina nga siyudad magapakita sang ila pagyaguta sa iya.”

Notas al pie

  1. 2:2 nga tabugon kamo palayo: ukon, nga magaligad.
  2. 2:5 Filistinhon: sa Hebreo, Keretnon. Mga katawhan ini nga sakop sang Filistia. Kag sa diri nga bersikulo nagarepresentar sila sa bug-os nga mga Filistinhon.
  3. 2:8-9 Nagapahambog… katawhan: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.
  4. 2:12 taga-Etiopia: sa Hebreo, taga-Cush.
  5. 2:13 Nineve: Amo ini ang kapital sang Asiria.

Nova Versão Internacional

Sofonias 2

1Reúna-se e ajunte-se,
    nação sem pudor,
antes que chegue o tempo determinado
    e aquele dia passe como a palha,
antes que venha sobre vocês
    a ira impetuosa do Senhor,
antes que o dia da ira do Senhor
    os alcance.
Busquem o Senhor,
    todos vocês, os humildes da terra,
    vocês que fazem o que ele ordena.
Busquem a justiça,
    busquem a humildade;
talvez vocês tenham abrigo
    no dia da ira do Senhor.

O Castigo da Filístia

Gaza será abandonada,
    e Ascalom ficará arruinada.
Ao meio-dia Asdode será banida,
    e Ecrom será desarraigada.
Ai de vocês que vivem junto ao mar,
    nação dos queretitas;
a palavra do Senhor está contra você,
    ó Canaã, terra dos filisteus.

“Eu a destruirei,
    e não sobrará ninguém.”

Essa terra junto ao mar,
    onde habitam os queretitas,
será morada de pastores
    e curral de ovelhas.
Pertencerá ao remanescente
    da tribo de Judá.
Ali encontrarão pastagem;
    e, ao entardecer, eles se deitarão
    nas casas de Ascalom.
O Senhor, o seu Deus, cuidará deles,
    e lhes restaurará a sorte[a].

O Castigo de Moabe e de Amom

“Ouvi os insultos de Moabe
    e as zombarias dos amonitas,
que insultaram o meu povo
    e fizeram ameaças
    contra o seu território.
Por isso, juro pela minha vida”,
    declara o Senhor dos Exércitos,
    o Deus de Israel,
“Moabe se tornará como Sodoma
    e os amonitas como Gomorra:
um lugar tomado por ervas daninhas
    e poços de sal,
uma desolação perpétua.
O remanescente do meu povo
    os saqueará;
os sobreviventes da minha nação
    herdarão a terra deles.”

10 É isso que eles receberão
    como recompensa pelo seu orgulho,
por insultarem e ridicularizarem
    o povo do Senhor dos Exércitos.
11 O Senhor será terrível contra eles,
    quando destruir todos os deuses da terra.
As nações de todo o mundo o adorarão,
    cada uma em sua própria terra.

O Castigo da Etiópia

12 “Vocês também, ó etíopes,[b]
    serão mortos pela minha espada.”

O Castigo da Assíria

13 Ele estenderá a mão contra o norte
    e destruirá a Assíria,
deixando Nínive totalmente em ruínas,
    tão seca como o deserto.
14 No meio dela se deitarão rebanhos
    e todo tipo de animais selvagens.
Até a coruja do deserto e o mocho
    se empoleirarão no topo
    de suas colunas.
Seus gritos ecoarão pelas janelas.
Haverá entulho nas entradas,
    e as vigas de cedro ficarão expostas.
15 Essa é a cidade que exultava,
    vivendo despreocupada,
e dizia para si mesma:
    “Eu, e mais ninguém!”
Que ruínas sobraram!
    Uma toca de animais selvagens!
Todos os que passam por ela zombam
    e sacodem os punhos.

Notas al pie

  1. 2.7 Ou trará de volta seus cativos
  2. 2.12 Hebraico: cuxitas