Ang Pulong Sang Dios

Zefanias 2

Ang Panawagan sa Paghinulsol

1Nagsiling si Zefanias sa mga taga-Juda, “Wala huya nga nasyon, magtipon kamo kag maghinulsol sa wala pa mag-abot ang gintalana nga tion nga tabugon kamo palayo[a] pareho sang mga upa nga ginpalid. Maghinulsol kamo sa wala pa mag-abot ang puwerte nga kaakig sang Ginoo. Kamo man nga mapainubuson nga mga tawo, nga nagasunod sa mga sugo sang Ginoo, magdangop man kamo sa iya. Padayuna ninyo ang paghimo sang matarong kag ang pagpaubos. Kay basi pa lang indi kamo maano sa adlaw nga ipakita sang Ginoo ang iya kaakig.”

Ang Silot sa Nasyon sang Filistia

“Wala na sing may magaestar sa Gaza kag sa Ashkelon. Ang mga pumuluyo sang Ashdod palayason sa sulod lang sang tunga sa adlaw, kag ang mga pumuluyo sang Ekron palayason man sa ila nga banwa. Kaluluoy kamo nga mga Filistinhon[b] nga nagaestar malapit sa dagat. Amo ini ang ginasiling sang Ginoo kontra sa inyo: ‘Kamo nga mga Filistinhon sa Canaan, laglagon ko kamo, kag wala sing may mabilin sa inyo.’ Gani ang inyo duta nga malapit sa dagat mangin palahalban kag toril sang mga karnero. Ang inyo duta sakupon sang mga nagkalabilin nga mga katawhan sang Juda. Dira sila magapahalab sang ila mga kasapatan, kag kon gab-i dira sila matulog sa mga balay sa Ashkelon. Dumdumon sila sang Ginoo nga ila Dios kag ibalik niya ang ila maayo nga kahimtangan.”

Ang Silot sa Nasyon sang Moab kag sa Nasyon sang Ammon

8-9 Nagsiling ang Ginoo nga Makagagahom, ang Dios sang Israel, “Nabatian ko ang pagpakahuya kag pagpangyaguta sang mga taga-Moab kag taga-Ammon sa akon katawhan. Nagapahambog pa sila nga masarangan nila nga agawon ang duta sang akon katawhan.[c] Gani nagapanumpa ako sa akon kaugalingon nga laglagon ko gid ang Moab kag Ammon pareho sang Sodom kag Gomora. Ang ini nga mga duta indi na mapuslan hasta san-o. Matabunan na lang ini sang mga tunukon nga mga hilamon kag mapuno sang mga buho nga ginahimuan sang asin. Agawon ini sang akon nagkalabilin nga katawhan kag kuhaon nila ang mga pagkabutang sini.”

10 Nagsiling si Zefanias, “Amo ina ang balos sa pagpabugal sang mga taga-Moab kag taga-Ammon. Kay ginapakahuy-an nila kag ginayaguta ang katawhan sang Ginoo nga Makagagahom. 11 Pahadlukon gid sila sang Ginoo kay laglagon niya ang tanan nga dios-dios sa kalibutan. Kag dayon magasimba sa iya ang mga tawo sang kada nasyon sa ila kaugalingon nga lugar.”

Ang Silot sa Nasyon sang Etiopia kag sa Nasyon sang Asiria

12 Nagsiling ang Ginoo, “Kamo man nga mga taga-Etiopia,[d] ipapatay ko kamo sa inaway.

13 “Silutan ko man ang mga taga-Asiria nga ara sa aminhan. Mangin mamingaw ang Nineve[e] kag mangin pareho ka mala sa desierto. 14 Dira magaluko ang mga baka, kanding, kag ang iban pa nga nagkalain-lain nga mga sapat. Magahapon ang mga bukaw sa mga nagkalaguba nga haligi, kag ang ila nga huni mabatian sa mga bintana. Magakalaguba ang mga puwertahan kag magakalahukas ang mga kahoy nga sedro. 15 Amo ina ang matabo sa siyudad sang Nineve, nga ang iya mga pumuluyo nagapabugal nga wala sing may mag-ano sa ila, kag nagasiling sila sa ila kaugalingon, ‘Wala na sang iban pa nga pareho sa aton kagamhanan!’ Pero malaglag sing bug-os ini nga siyudad kag pagaestaran na lang sang talunon nga mga sapat. Kag ang tanan nga tawo nga magaagi sa sina nga siyudad magapakita sang ila pagyaguta sa iya.”

Notas al pie

  1. 2:2 nga tabugon kamo palayo: ukon, nga magaligad.
  2. 2:5 Filistinhon: sa Hebreo, Keretnon. Mga katawhan ini nga sakop sang Filistia. Kag sa diri nga bersikulo nagarepresentar sila sa bug-os nga mga Filistinhon.
  3. 2:8-9 Nagapahambog… katawhan: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.
  4. 2:12 taga-Etiopia: sa Hebreo, taga-Cush.
  5. 2:13 Nineve: Amo ini ang kapital sang Asiria.

Bibelen på hverdagsdansk

Zefanias 2

Et kald til omvendelse

1Kom til fornuft, I frafaldne folk,
    før I blæses væk som avner i vinden,
før I rammes af Herrens vrede,
    før den afsagte dom bliver udført.
Søg Herren, alle I, som er ydmyge
    og oprigtigt ønsker at adlyde ham.
Ydmyg jer for Herren og gør, hvad der er ret.
    Måske vil Herren skåne jer på dommens dag.

Dommen over de omkringboende folkeslag

Gaza bliver tømt for mennesker,
    og Ashkalon bliver lagt øde.
Ashdods befolkning drives bort ved højlys dag,
    og Ekron rykkes op med rode.
Alle I filistre, som bor langs kysten mod syd,[a]
    ja, alle I, der bor i Kanaʼans land,
det er ude med jer,
    for Herrens dom vil ramme jer.
Han siger: „Jeg vil udrydde jer,
    og ikke en eneste skal overleve!”
Kystlandet bliver til græsmarker,
    et sted, hvor hyrder og får holder til.
Dér vil resten af Judas stamme slå sig ned
    og lade deres dyr græsse.
De vil lægge sig til hvile i Ashkalons forladte huse,
    for Herren deres Gud vil tage sig af dem og velsigne dem igen.

8-9 Herren, den Almægtige, Israels Gud, siger:
„Jeg har hørt moabitternes hån
    og ammonitternes spot.
De har hånet mit folk
    og truet med at overfalde dem.
Derfor, så sandt jeg lever,
skal Moab blive ødelagt som Sodoma,
    og Ammon skal blive som Gomorra.
De skal overgros med brændenælder,
    fyldes med saltgruber,
        og ligge øde hen for evigt.
De, der er tilbage af mit folk,
    skal plyndre og overtage deres land.”
10 Det er betalingen for deres overmod,
    for de har hånet Herrens, den Almægtiges, folk.
11 De vil komme til at frygte Herrens magt,
    for han vil gøre alle jordens guder til intet.
Alle folkeslag skal tilbede ham,
    hvert folk i deres eget land.
12 Kushitterne mod syd bliver også sablet ned,
13     og det samme gælder landene mod nord.
Herren vil ødelægge Assyrien
    og gøre Nineve til en ruinhob,
        ubeboelig som en ørken.
14 Byen ender som græsgang for får
    og tilholdssted for alle mulige dyr.
Hornugler og natugler vil sidde og sove på søjlehovederne,
    krager vil skrige fra vinduesåbninger og dørtærskler.
        De fornemme cedertræspaneler udsættes for vejr og vind.
15 Sådan bliver Nineves skæbne,
    den før så stolte og prægtige by.
Den var sikker på sig selv
    og følte sig som verdens centrum.
Men nu er den blevet en ruinhob,
    et tilholdssted for vilde dyr.
De forbipasserende vil fnyse i foragt,
    ryste på hovedet med undrende afsky.

Notas al pie

  1. 2,5 Egentlig „kretere”, et folkeslag, som oprindeligt kom fra Kreta, men blev en del af filistrene. Jf. 1.Sam. 30,14 og Ez. 25,16.