Ang Pulong Sang Dios

Zacarias 8

Nagpromisa ang Dios nga Pakamaayuhon Niya ang Jerusalem

11-2 Nagsiling liwat ang Ginoo nga Makagagahom kay Zacarias, “Nagakabalaka gid ako sa Zion. Kag tungod sa akon dako nga pagkabalaka, akig gid ako sa iya mga kaaway. Mabalik ako sa Zion, ang siyudad sang Jerusalem, kag magaestar dira. Dayon pagatawgon ang Jerusalem nga Matutom nga Siyudad kag pagatawgon ang akon bukid[a] nga Balaan nga Bukid. Sa liwat magapungko sa mga plasa sang Jerusalem ang mga tigulang nga nagasungkod sa puwerte nga katigulangon. Kag mapuno ang mga plasa sang mga kabataan nga nagahampang.”[b]

Nagsiling pa ang Ginoo nga Makagagahom, “Siguro daw imposible ini para sa akon katawhan nga nagkalabilin, pero indi ini imposible sa akon. Luwason ko ang akon katawhan nga ginbihag sa mga duta sa sidlangan kag sa nakatundan. Dal-on ko sila pabalik sa Jerusalem kag paestaron didto. Sa liwat sila mangin akon katawhan kag ako mangin ila Dios nga matutom kag matarong.”

Nagsiling pa gid ang Ginoo nga Makagagahom, “Ini nga mensahi ginhambal man sang mga propeta sang tion nga gintukod liwat ang pundasyon sang akon templo. Kag karon nga nabatian naman ninyo ini, magpakabakod kamo agod nga matapos ninyo ang pagpatindog sang templo. 10 Sang wala pa masugdan ang pagpatindog liwat sang templo, mabudlay ang inyo kahimtangan pati ang kahimtangan sang mga sapat. Wala kamo sing suweldo kag delikado bisan diin tungod kay ginpaaway ko ang mga tawo. 11 Pero karon, ako, ang Ginoo nga Makagagahom, nagasiling nga indi ko na ina paghimuon sa inyo nga mga nagkalabilin. 12 Magatanom kamo nga may kalinong.[c] Magapamunga ang mga ubas, magapatubas ang duta, kag may tun-og na. Ihatag ko ini tanan sa inyo nga mga nagkalabilin, kag mangin inyo gid ini. 13 Mga katawhan sang Juda kag Israel, ginapakamalaot kamo sang iban nga mga nasyon. Pero luwason ko kamo kag mangin pagpakamaayo kamo sa ila. Gani indi kamo magkahadlok kundi magpakabakod kamo.”

14 Nagsiling pa ang Ginoo nga Makagagahom, “Sang ginpaakig ako sang inyo nga katigulangan, nagdesisyon ako nga silutan ko kamo kag indi pagkaluoyan. 15 Pero karon nagdesisyon ako nga magmaayo ako liwat sa Jerusalem kag Juda. Gani indi kamo magkahadlok. 16 Amo ini ang dapat ninyo himuon: Magsugid kamo sing matuod sa isa kag isa. Maghukom kamo sing husto sa korte para sa kaayuhan sang tanan. 17 Indi kamo magplano sing malain kontra sa inyo isigkatawo, kag indi kamo magsagi sumpa sing butig. Kay ginakaugtan ko ina tanan nga butang.”

18-19 Nagsiling liwat ang Ginoo nga Makagagahom kay Zacarias, “Ang pagpuasa sa ikaapat, ikalima, ikapito, kag ikanapulo nga bulan mangin masinadyahon nga okasyon para sa katawhan sang Juda. Gani higugmaa ninyo ang kamatuoran kag ang kalinong.[d] 20 Madamo nga mga katawhan halin sa nagkalain-lain nga siyudad ang magakadto sa Jerusalem. 21 Ang mga pumuluyo sang isa ka siyudad magakadto sa isa ka siyudad kag magasiling, ‘Malakat kami sa pagpangamuyo kag sa pagdangop sa Ginoo nga Makagagahom. Dali, upod kamo!’

22 “Madamo nga mga katawhan halin sa gamhanan nga mga nasyon ang magakadto sa Jerusalem sa pagpangamuyo kag sa pagdangop sa akon. 23 Kag sa sina nga tion, ang napulo ka tawo nga halin sa iban nga mga nasyon nga may nagkalain-lain nga lingguahe magakadto sa isa ka Judio kag magasiling, ‘Gusto gid namon nga mag-upod sa inyo, tungod nabatian namon nga ang Dios kaupod ninyo.’ ”

Notas al pie

  1. 8:3 bukid: Ang Bukid sang Zion nga sa diin nagatindog ang templo.
  2. 8:5 Ang buot silingon sang sini nga mga bersikulo, hatagan sang Dios ang iya katawhan sang malawig nga kabuhi kag madamo nga mga kabataan.
  3. 8:12 Magatanom… kalinong: ukon, Magatubo sing maayo ang mga binhi.
  4. 8:18-19 kalinong: ukon, maayo nga relasyon sa isa kag isa.

Bibelen på hverdagsdansk

Zakarias 8

Herren lover at velsigne Jerusalem

1Dernæst sagde Herren til mig: „Jerusalem har en særlig plads i mit hjerte, og jeg er vred på dem, der så grusomt raserede byen. Jeg vil vende tilbage til Zion og bosætte mig der, og Jerusalem skal kaldes ‚Sandhedens og retfærdighedens by’, og tempelbjerget ‚Den Almægtiges hellige bjerg’.

På Jerusalems torve skal der atter sidde gamle kvinder og mænd, som bruger stok på grund af deres høje alder, og gaderne skal vrimle af legende drenge og piger. Jeg ved, at det lyder som en umulighed for den rest, som er tilbage af Judas folk, men det er ikke umuligt for mig, siger Herren. Jeg vil samle mit folk fra øst og fra vest og føre dem hjem til Jerusalem. De skal være mit folk, og jeg vil være deres Gud, så de kan opleve sandhed og retfærdighed.

Vær ved godt mod og fortsæt arbejdet med at genopbygge templet. I har hørt Herrens opmuntrende ord gennem profeterne både nu, og dengang genopbygningen af templet skulle til at begynde. 10 Før I begyndte, var der stor fattigdom, og ingen kunne være i fred for fjenderne, ja, alle var fjendtlige over for hinanden. 11 Men nu bliver det anderledes, siger Herren, den Almægtige. 12 Nu skaber jeg fred og fremgang. Vinstokkene skal igen bære frugt, jorden skal igen frembringe korn, og himlen give regn. Sådan vil jeg velsigne den rest af mit folk, som er tilbage. 13 Både Judas og Israels land har været et eksempel til skræk og advarsel for andre folkeslag, men jeg vil frelse dem, så de i stedet kan blive til velsignelse. Vær derfor ikke bange, men tag mod til jer. 14-15 Ligesom jeg før i tiden satte mig for at straffe jeres forfædre, når de vækkede min vrede, og jeg ikke ændrede mening, sådan har jeg nu sat mig for at velsigne Jerusalem og Judas folk. Vær derfor ikke bange. 16 Men I skal tale sandhed og lade retfærdigheden råde i jeres retssager, så der bliver fred. 17 Læg ikke ondskabsfulde planer imod hinanden og sværg ikke falsk, for den slags hader jeg, siger Herren.

18-19 Hvad angår fastedagene i den fjerde, femte, syvende og tiende måned, så skal de blive til glædesfester. I skal sætte en ære i at elske sandheden og holde fred med hinanden. 20 Engang vil folk fra hele verden komme til jer, siger Herren, den Almægtige. 21 De vil sige til hinanden: ‚Kom, lad os rejse til Jerusalem og søge Herren, så han kan velsigne os! Jeg er parat til at tage af sted!’ 22 Selv mennesker fra de store nationer vil komme til Jerusalem for at søge Herren og bede om hans velsignelse. 23 Til den tid vil ti mennesker fra alverdens nationer flokkes om en enkelt jøde, tage ham i ærmet og sige: ‚Lad os få lov at tage med dig, for vi har hørt, at Gud er med jer!’ ”