Ang Pulong Sang Dios

Zacarias 1:1-21

Ang Panawagan sa Pagbalik sa Dios

1May ginhambal ang Ginoo kay Propeta Zacarias sang ikawalo nga bulan sang ikaduha nga tuig sang paghari ni Darius sa Persia. Si Zacarias nga ini anak ni Berekia kag apo ni Ido. 2-3Ginsugo sang Ginoo nga Makagagahom si Zacarias nga ihambal ini sa katawhan sang Israel:

“Akig gid ako sa inyo mga katigulangan. Karon, magbalik kamo sa akon kag magabalik1:2-3 magabalik: ukon, magabulig. ako sa inyo. 4Indi ninyo pagsunda ang ginhimo sang inyo mga katigulangan. Ginsugo ko sadto ang mga propeta nga hambalan sila nga talikdan na nila ang ila malaot nga mga ginahimo, pero wala sila nagpati. Wala gid sila nagtuman sa akon. 5Ang inyo mga katigulangan kag ang ato nga mga propeta nagkalamatay na. 6Natabo gid man sa inyo mga katigulangan ang akon mga pulong kag mga paandam nga ginpasugid ko sa akon mga alagad nga mga propeta. Dayon naghinulsol sila kag nagsiling, ‘Ginsilutan kita sang Ginoo nga Makagagahom suno sa aton mga ginhimo, subong sang iya ginplano nga himuon sa aton.’ ”

Ang Palanan-awon Parte sa mga Kabayo

7-8May ginhambal ang Ginoo kay Zacarias paagi sa isa ka palanan-awon. Natabo ini sang gab-i sang ika-24 nga adlaw sang bulan sang Shebat (ika-11 nga bulan), sadtong ikaduha nga tuig sang paghari ni Darius. Kag amo ini ang pahayag ni Zacarias:

Nakita ko ang isa ka tawo nga nagasakay sa pula nga kabayo nga nagapundo sa isa ka patag nga may mga kahoy nga mirto. Sa likod niya may mga tawo nga nagasakay sa pula, kaki, kag puti nga mga kabayo. 9Nagpamangkot ako sa anghel nga nagapakigsugilanon sa akon, “Sir, ano ang buot silingon sang sini nga mga manugkabayo?” Nagsabat siya, “Ipaathag ko sa imo ang buot silingon sini.”

10Dayon ang tawo nga ara sa may mga kahoy nga mirto amo ang nagpaathag sini sa akon. Siling niya, “Inang mga manugkabayo ginpadala sang Ginoo sa paglibot sa bug-os nga kalibutan.”

11Dayon nagpanugid ang mga manugkabayo sa anghel sang Ginoo nga ara sa may mga kahoy nga mirto. Siling nila, “Nalibot namon ang bug-os nga kalibutan kag nakita namon nga malinong ini.”1:11 kag nakita namon nga malinong ini: ukon, kag nakita namon ang mga nasyon nga nagapatawhay-tawhay lang.

12Dayon nagsiling ang anghel sang Ginoo, “Ginoo nga Makagagahom, sa sulod sang 70 ka tuig akig ka sa Jerusalem kag sa iban pa nga mga banwa sang Juda. Hasta san-o mo pa bala sila nga indi pagkaluoyan?” 13Nagsabat ang Ginoo sa anghel nga nagapakigsugilanon sa akon. Ang iya sabat maayo kag makapalipay.

14Ini nga anghel nagsiling sa akon nga isugid ko ining ginsiling sang Ginoo nga Makagagahom: “Nagakabalaka gid ako sa Jerusalem nga ginatawag man nga Zion, 15pero akig gid ako sa mga nasyon nga nagapatawhay-tawhay lang.1:15 nagapatawhay-tawhay lang samtang ginapabudlayan nila ang iban nga mga nasyon labi na ang siyudad sang Jerusalem. Sadto indi masyado ang akon kaakig sa ila, pero gindabukan nila ini. 16Gani magabalik1:16 magabalik: ukon, magabulig. ako sa Jerusalem nga may kaluoy, kag patindugon ko liwat1:16 patindugon ko liwat: sa literal, pagatakson sang higot nga inugtakos. ini nga siyudad pati na ang akon templo. Ako, ang Ginoo nga Makagagahom, ang nagasiling sini.”

17Nagsiling ang anghel nga isugid ko pa gid ining ginsiling sang Ginoo nga Makagagahom: “Magauswag liwat ang akon mga banwa sa Juda. Kag lipayon ko liwat ang Zion, ang siyudad sang Jerusalem, kag kabigon ko ini liwat nga akon pinili nga siyudad.”

Ang Palanan-awon Parte sa Apat ka Sungay kag Apat ka Panday

18Dayon nakita ko ang apat ka sungay. 19Nagpamangkot ako sa anghel nga nagapakigsugilanon sa akon, “Ano ang buot silingon sang sini nga mga sungay?” Nagsabat siya sa akon, “Ini nga mga sungay amo ang mga nasyon nga nagpalapta sa mga taga-Israel kag taga-Juda, pati na sa mga taga-Jerusalem.”

20Dayon ginpakita sang Ginoo sa akon ang apat ka panday. 21Nagpamangkot ako, “Ano ang ila himuon?” Nagsabat siya, “Pahadlukon nila kag wasakon ang mga sungay. Ini nga mga sungay amo ang mga nasyon nga naglaglag sing bug-os sa Juda kag nagpalapta sang iya mga pumuluyo.”

Amplified Bible

Zechariah 1

A Call to Repentance

1In [a]the eighth month of the second year [of the reign] of [b]Darius [the king of Persia], the word of the Lord came to Zechariah (the Lord remembers) the son of Berechiah, the son of Iddo, the prophet, saying, “The Lord was extremely angry with your fathers. Therefore say to the Jews, ‘Thus says the Lord of hosts (armies), “Return to Me,” declares the Lord of hosts, “and I shall return to you. Do not be like your fathers, to whom the former prophets proclaimed, ‘Thus says the Lord of hosts, “Repent [that is, change your way of thinking] and return now from your evil way [of life] and from your evil deeds.”’ But they did not listen or pay attention to Me,” declares the Lord. “Your fathers, where are they? And the prophets, do they live forever? But did not My words (warnings) and My statutes, which I commanded My servants the prophets, overtake your fathers? Then they repented and said, ‘As the Lord of hosts planned to do to us [in discipline and punishment], in accordance with our ways and our deeds, so has He dealt with us.’”’”

Patrol of the Earth

On the twenty-fourth day of the eleventh month (Feb 15, 519 b.c.), which is the month of Shebat, in the second year of [the reign of] Darius, the word of the Lord came to Zechariah the prophet, the son of Berechiah, the son of Iddo, as follows: In the night I saw [a vision] and behold, a [c]Man was riding on a red horse, and it stood among the myrtle trees that were in the ravine; and behind Him were horses: red, sorrel (reddish-brown), and white. Then I said, “O my lord, what are these?” And the [d]angel who was speaking with me said, “I will show you what these are.” 10 And the Man who stood among the myrtle trees answered and said, “These are the ones whom the Lord has sent to go throughout the earth and patrol it.” 11 And the men on the horses answered the [e]Angel of the Lord who stood among the myrtle trees and said, “We have gone throughout the earth [patrolling it] and behold, all the earth sits at rest [in peace and free from war].”

12 Then the Angel of the Lord said, “O Lord of hosts, how long will You withhold mercy and compassion from Jerusalem and the cities of Judah, against which You have had indignation and anger these seventy years [of the Babylonian captivity]?” 13 And the Lord answered the angel who was speaking with me with gracious and comforting words. 14 So the angel who was speaking with me said to me, “Proclaim, ‘Thus says the Lord of hosts, “I am jealous [with a burning, fiery passion] for Jerusalem and for Zion [demanding what is rightfully and uniquely mine] with a great jealousy. 15 But I am very angry with the [f]nations who are at ease and feel secure; for while I was only a little angry, they [g]furthered the disaster [against the people of Israel].” 16 Therefore, thus says the Lord, “I have returned to Jerusalem with mercy and compassion. My house shall be built in it,” says the Lord of hosts, “and a [h]measuring line shall be stretched out over Jerusalem.”’ 17 Proclaim again, ‘Thus says the Lord of hosts, “My cities shall again overflow with prosperity, and the Lord shall again comfort Zion and again choose Jerusalem.”’”

18 Then I looked up, and saw four horns (powers)! 19 So I asked the angel who was speaking with me, “What are these?” And he answered me, “These are the horns [the powerful Gentile nations] that have scattered Judah (the Southern Kingdom), Israel (the Northern Kingdom), and Jerusalem (capital city of Judah).” 20 Then the Lord showed me four craftsmen. 21 I asked, “What are these [horns and craftsmen] coming to do?” And he said, “These are the horns (powers) that have scattered Judah so that no man raised up his head [because of the suffering inflicted by the Gentile nations]. But these craftsmen have come to terrify them and make them panic, and throw down the horns of the nations who have lifted up their horns against the land of Judah in order to scatter it.”

Notas al pie

  1. Zechariah 1:1 I.e. Oct/Nov 520 b.c.
  2. Zechariah 1:1 Darius the Great ruled Persia (capital city, Persepolis) from 522-486 b.c. He was an avid builder who used paid workers for his projects instead of slaves, a concept which at that time was revolutionary. He was a gifted visionary, and an energetic king whose social and economic goals endured and greatly benefited both his subjects and future generations. He developed efficient highways, standardized coinage, weights, measures, and he promoted religious tolerance and human rights.
  3. Zechariah 1:8 This Man is identified as the Angel of the Lord in 1:11, with capitalization used to indicate Him.
  4. Zechariah 1:9 This is the interpreting angel, mentioned in vv 9, 13, 14; 2:3; 4:1, 4, 5; 5:5, 10; 6:4, 5, and is not to be confused with the Man in v 8 or the Angel of the Lord in v 11.
  5. Zechariah 1:11 “Angel” has been capitalized here to reflect the likelihood that it is God appearing in a visible form (see note Gen 16:7).
  6. Zechariah 1:15 I.e. the powerful Gentile nations whom God used to punish the Israelites for their disobedience.
  7. Zechariah 1:15 The conquering nations sought to wipe out the children of Israel, an evil which exceeded God’s intended punishment.
  8. Zechariah 1:16 I.e. Jerusalem shall be rebuilt and restored to even greater glory.