Ang Pulong Sang Dios

Tito 1

11-4 Ako si Pablo nga alagad[a] sang Dios kag apostol ni Jesu-Cristo. Nagapangamusta ako sa imo Tito bilang akon gid anak tungod nga nagatuo ka man kay Cristo pareho sa akon.

Kabay pa nga mabaton mo ang bugay[b] kag paghidaet[c] halin sa Dios nga Amay kag kay Cristo Jesus nga aton Manluluwas.

Ginpili ako sang Dios kag ginpadala niya[d] agod palig-unon ang pagtuo sang iya mga pinili kag tudluan sila agod maintiendihan nila ang kamatuoran parte sa pagtuman sa iya. Kag amo ini ang nagahatag sa aton sing paglaom nga kita may kabuhi nga wala sing katapusan. Sa wala pa ang kalibutan, nagpromisa na ang Dios nga hatagan niya kita sang kabuhi nga wala sing katapusan, kag ang Dios wala nagabutig. Karon amo na ini ang tion nga iya ginpili agod isaysay ang parte sa sina nga kabuhi. Kag ako ang gintugyanan sang Dios nga aton Manluluwas sa pagsugid sini sa mga tawo.

Ang Buluhaton ni Tito sa Crete

Ginbilin ko ikaw sa Crete agod padayunon mo ang aton buluhaton nga wala pa natapos, kag agod makapili ka sang mga manugdumala para sa mga tumuluo sa tagsa ka banwa. Indi pagkalimti ang akon bilin sa imo nga dapat pilion mo ang mga tawo nga wala sing kasawayan,[e] isa lang ang ila asawa, kag kinahanglan nga ang ila mga kabataan mga tumuluo man kag indi mabangdan nga salawayon ukon nagabinugoy. Ang nagadumala sa mga tumuluo amo ang ginasaligan sa buluhaton sang Dios, gani kinahanglan gid nga wala siya sing kasawayan, indi bugalon, indi mainiton, indi palahubog, indi palaaway, kag indi makikuwarta. Dapat maabiabihon siya sa mga bisita, gusto permi maghimo sang maayo, kahibalo magtimbang-timbang kon diin ang husto ukon indi, matarong, diosnon, kag makapugong sang iya kaugalingon. Kinahanglan nga ginahuptan niya sing maayo ang matuod kag masaligan nga mga pulong nga gintudlo namon, agod mapabakod niya ang iban paagi sa husto nga pagpanudlo kag makasabat siya sa mga tawo nga nagakontra sini.

10 Kay madamo nga mga tawo ang indi magpamati sa matuod nga mga pagpanudlo, labi na gid ang mga tawo nga halin sa relihiyon sang mga Judio. Ginadayaan nila ang iban paagi sa mga pagpanudlo nga wala sing pulos. 11 Kinahanglan gid nga tapnaon sila sa ila ginahimo, kay ginagamo nila ang mga panimalay paagi sa ila mga pagpanudlo nga indi dapat itudlo, kag ang ila katuyuan makahuluya tungod kay nagapanguwarta lang sila. 12 Ang isa sang ila mga propeta nga taga-Crete mismo nagsiling, “Ang mga taga-Crete mga butigon kag mga malaot pareho sa mapintas nga mga sapat, mga matamad kag gusto lang magkaon.” 13 Matuod gid inang iya ginasiling, gani dapat nga sabdungon mo sila sing masakit agod magtadlong ang ila pagtuo, 14 kag agod indi na sila magsapak sa mga himo-himo lang nga mga pagpanudlo sang mga Judio kag sa mga sugo nga himo-himo lang sang mga tawo nga nagtalikod sa kamatuoran. 15 Matinlo ang tanan nga butang sa mga tawo nga matinlo ang ila mga hunahuna, pero sa mga tawo nga mahigko ang ila mga hunahuna kag wala sing pagtuo sa Dios, para sa ila ang tanan mahigko, tungod kay mahigko matuod ang ila konsensya kag hunahuna. 16 Nagasiling sila nga nakakilala sila sa Dios, pero indi makita sa ila mga binuhatan. Makaulugot sila! Matig-a gid ang ila mga ulo! Gani indi sila makahimo sang bisan ano nga maayo.

Notas al pie

  1. 1:1-4 alagad: sa literal, ulipon.
  2. 1:1-4 bugay: ukon, pagpakamaayo.
  3. 1:1-4 paghidaet: ukon, maayo nga kahimtangan.
  4. 1:1-4 Ginpili ako sang Dios kag ginpadala niya: Amo ang buot silingon sang “apostol.”
  5. 1:6 wala sing kasawayan: ukon, may maayo nga reputasyon.

Spanish, Castilian (La Nueva Biblia al Día)

Titus 1

1Yo, Pablo, siervo de Dios y apóstol de Jesucristo conforme a la fe de los escogidos de Dios y el conocimiento de las verdades divinas, 2vivo con la esperanza de la vida eterna, la cual Dios, que no puede mentir, prometió desde antes de la creación del mundo. 3Ahora, a su debido tiempo, ha revelado estas buenas noticias, que a mí, por mandato de Dios nuestro Salvador, me ha sido encomendado proclamar.

4Me dirijo a ti, Tito, verdadero hijo mío en la fe del Señor: Gracia y paz te sean concedidas de Dios Padre y de Cristo Jesús, nuestro Salvador.

Tarea de Tito en Creta

5Te dejé en la isla de Creta para que trataras de corregir los defectos de las iglesias y establecieras en cada ciudad, de acuerdo con las instrucciones que te di, ancianos 6de conducta irreprochable, maridos de una sola mujer y cuyos hijos sean creyentes y no tengan fama de disolutos o rebeldes.

7El obispo, como ministro de Dios, debe ser persona de intachable comportamiento. No ha de mostrarse arrogante ni iracundo, ni ha de ser dado a la bebida, a las peleas o a la codicia. 8Debe tener un talante acogedor, amar el bien, actuar con sensatez y justicia, poseer una mente limpia y saber dominarse a sí mismo. 9Su fe en las verdades en que fue instruido ha de ser firme y fuerte, para que él, a su vez, pueda instruir a otros y esté capacitado para convencer a los contradictores. 10Porque todavía quedan muchos, sobre todo procedentes de la circuncisión, es decir, del judaísmo, que se obstinan en sus errores y no dejan de decir vaciedades y mentiras. 11A estos es menester taparles la boca, pues movidos por su amor al dinero enseñan lo que no deben, y con sus doctrinas han trastornado a familias enteras.

12Un profeta de la isla de Creta dijo de sus propios compatriotas: “Los cretenses, siempre mentirosos, malas bestias, glotones y holgazanes”. 13Lo cual es cierto. Por eso, reprende con severidad a los creyentes, para que se afirmen en una fe sana 14y no se dejen embaucar por fábulas judías ni mandamientos de individuos que “se han apartado de la verdad. “ 15Quienes de veras son puros, lo ven todo bueno y puro; pero a los que tienen el corazón corrompido y lleno de incredulidad, todo les parece malo, porque la corrupción de su mente y de su conciencia desfigura lo que ven. 16Dicen conocer a Dios, pero con sus hechos demuestran no conocerlo; y son abominables, rebeldes e incapaces de hacer nada bueno.