Ang Pulong Sang Dios

Salmo 9

Nagahukom ang Dios sing Husto

1Pasalamatan ko ikaw, Ginoo, sa bug-os ko nga tagipusuon.
Isugid ko ang tanan mo nga makatilingala nga mga binuhatan.
Labing Mataas nga Dios, magakalipay gid ako kag magakanta sang mga pagdayaw tungod sa imo.
Kon atubangon mo na ang akon mga kaaway, magapalagyo sila nga nagakalatumba,
kag magakalamatay sila.
Kay matarong ka nga manughukom nga nagapungko sa imo trono;
ginhukman mo ako kag napamatud-an mo nga wala ako sing sala.
Ginsentensyahan mo kag ginlaglag ang malaot nga mga nasyon
gani indi na gid sila madumduman hasta san-o.
Ginlaglag mo sing bug-os ang akon mga kaaway,
kag indi na gid sila makita hasta san-o.
Ginpangguba mo ang ila mga siyudad,
kag indi na gid sila madumduman pa.
Pero ikaw, Ginoo, nagahari sa wala sing katapusan;
handa na ang imo trono sa paghukom.
Pagahukman mo sing husto ang mga tawo sa kalibutan, nga wala ka sing may pinilian.
Ginoo, ikaw ang dalangpan sang mga ginapigos sa tion sang kalisod.
10 Nagasalig sa imo ang mga tawo nga nakakilala sa imo.
Kay sila nga mga nagadangop sa imo wala mo ginasikway.

11 Kantahi ninyo sang mga pagdayaw ang Ginoo nga nagahari sa Zion![a]
Ibantala ninyo sa mga nasyon ang iya mga binuhatan!
12 Wala niya ginakalimtan ang pagpanawag sang mga kubos;
ginabalusan niya ang mga nagapigos sa ila.
13 Ginoo, tan-awa kon ano ang pagpigos sa akon sang akon mga kaaway.
Kaluoyi ako kag luwasa sa kamatayon,
14 agod masugid ko sa mga tawo didto sa mga puwertahan sang Zion[b] ang imo mga binuhatan,
nga nangin kabangdanan nga ginadayaw ko ikaw.
Magakalipay ako didto tungod kay ginluwas mo ako.

15 Natabo mismo sa mga nasyon ang ila ginplano nga malain.
Pareho lang nga nahulog sila sa buho nga ila ginkutkot
ukon nasiod sila sa siod nga ila ginbutang.
16 Nagpakilala ang Ginoo kon sin-o gid siya paagi sa iya matarong nga paghukom,
kag sila mismo nga malaot nga mga tawo ang nahalitan sang ila malaot nga mga ginahimo.
17 Mapatay ang malaot nga mga tawo sa tanan nga nasyon,
kay ginasikway nila ang Dios.
18 Indi pagpabay-an sang Dios ang mga imol hasta san-o.
May paglaom gihapon ang mga kubos nga luwason sila sang Dios.

19 Sige na Ginoo, indi pagtuguti nga mangibabaw ang ikasarang sang mga tawo.
Hukmi ang mga nasyon sa imo presensya.
20 Pahadluka sila Ginoo,
kag ipareyalisar sa ila nga mga tawo lamang sila.

Notas al pie

  1. 9:11 Zion: ukon, Jerusalem.
  2. 9:14 sa mga puwertahan sang Zion: sa Hebreo, sa mga puwertahan sang anak nga babayi sang Zion.

O Livro

Salmos 9

Salmo de David. Para o diretor do coro.

1Ó Senhor, eu te louvarei de todo o meu coração;
quero contar todas as tuas maravilhas.
Tu me enches de alegria;
por tua causa estou cheio de júbilo, ó Altíssimo.

Os meus inimigos recuaram,
caíram e morreram na tua presença
porque tu me defendeste e me apoiaste.
Sentado no tribunal, como justo juiz,
sempre me julgas com toda a justiça.
Repreendeste as nações e destruíste os maus;
nunca mais haverá lembrança deles.
Os meus adversários estão condenados para sempre;
destruíste as suas cidades e elas ficaram esquecidas.

Quanto ao Senhor, ele vive para sempre;
o seu tribunal está já preparado para julgar.
Ele mesmo julgará o mundo com justiça
e as nações com toda a retidão.
Todos os oprimidos encontrarão nele refúgio;
um refúgio perfeito em tempos de angústia.
10 Em ti confiarão todos os que conhecem a força do teu nome;
pois tu, Senhor, nunca desamparaste os que te buscam.

11 Cantem louvores ao Senhor que está entronizado em Sião;
contem a toda a gente tudo o que ele tem feito.
12 Aquele que sabe vingar o sangue derramado
lembra-se certamente de todos os que a ele clamam por justiça;
não se esquece do clamor dos que estão aflitos.

13 Tem misericórdia de mim, Senhor;
vê como sofro nas mãos daqueles que me odeiam.
Tu podes arrebatar-me das portas da morte.
14 Salva-me, para que possa louvar-te dentro das portas de Sião
e me alegre por me teres salvo.

15 Os povos caíram nas covas que eles mesmos abriram,
para que outros nelas ficassem cativos;
ficaram presos nas armadilhas que prepararam.
16 Toda a gente sabe como o Senhor manifesta a sua justiça,
apanhando os ímpios nas suas próprias ciladas. (Pausa)
17 Os maus serão lançados no mundo dos mortos,
assim como todos os que se esquecem de Deus.
18 Os necessitados, porém, jamais serão esquecidos,
nem as esperanças dos pobres serão, de forma alguma, iludidas.

19 Levanta-te, Senhor, que o homem não seja vencedor!
Que os povos sejam julgados na tua presença!
20 Farás com que tremam, Senhor,
para que saibam que, afinal,
não passam de meros seres humanos. (Pausa)