Ang Pulong Sang Dios

Salmo 9

Nagahukom ang Dios sing Husto

1Pasalamatan ko ikaw, Ginoo, sa bug-os ko nga tagipusuon.
Isugid ko ang tanan mo nga makatilingala nga mga binuhatan.
Labing Mataas nga Dios, magakalipay gid ako kag magakanta sang mga pagdayaw tungod sa imo.
Kon atubangon mo na ang akon mga kaaway, magapalagyo sila nga nagakalatumba,
kag magakalamatay sila.
Kay matarong ka nga manughukom nga nagapungko sa imo trono;
ginhukman mo ako kag napamatud-an mo nga wala ako sing sala.
Ginsentensyahan mo kag ginlaglag ang malaot nga mga nasyon
gani indi na gid sila madumduman hasta san-o.
Ginlaglag mo sing bug-os ang akon mga kaaway,
kag indi na gid sila makita hasta san-o.
Ginpangguba mo ang ila mga siyudad,
kag indi na gid sila madumduman pa.
Pero ikaw, Ginoo, nagahari sa wala sing katapusan;
handa na ang imo trono sa paghukom.
Pagahukman mo sing husto ang mga tawo sa kalibutan, nga wala ka sing may pinilian.
Ginoo, ikaw ang dalangpan sang mga ginapigos sa tion sang kalisod.
10 Nagasalig sa imo ang mga tawo nga nakakilala sa imo.
Kay sila nga mga nagadangop sa imo wala mo ginasikway.

11 Kantahi ninyo sang mga pagdayaw ang Ginoo nga nagahari sa Zion![a]
Ibantala ninyo sa mga nasyon ang iya mga binuhatan!
12 Wala niya ginakalimtan ang pagpanawag sang mga kubos;
ginabalusan niya ang mga nagapigos sa ila.
13 Ginoo, tan-awa kon ano ang pagpigos sa akon sang akon mga kaaway.
Kaluoyi ako kag luwasa sa kamatayon,
14 agod masugid ko sa mga tawo didto sa mga puwertahan sang Zion[b] ang imo mga binuhatan,
nga nangin kabangdanan nga ginadayaw ko ikaw.
Magakalipay ako didto tungod kay ginluwas mo ako.

15 Natabo mismo sa mga nasyon ang ila ginplano nga malain.
Pareho lang nga nahulog sila sa buho nga ila ginkutkot
ukon nasiod sila sa siod nga ila ginbutang.
16 Nagpakilala ang Ginoo kon sin-o gid siya paagi sa iya matarong nga paghukom,
kag sila mismo nga malaot nga mga tawo ang nahalitan sang ila malaot nga mga ginahimo.
17 Mapatay ang malaot nga mga tawo sa tanan nga nasyon,
kay ginasikway nila ang Dios.
18 Indi pagpabay-an sang Dios ang mga imol hasta san-o.
May paglaom gihapon ang mga kubos nga luwason sila sang Dios.

19 Sige na Ginoo, indi pagtuguti nga mangibabaw ang ikasarang sang mga tawo.
Hukmi ang mga nasyon sa imo presensya.
20 Pahadluka sila Ginoo,
kag ipareyalisar sa ila nga mga tawo lamang sila.

Notas al pie

  1. 9:11 Zion: ukon, Jerusalem.
  2. 9:14 sa mga puwertahan sang Zion: sa Hebreo, sa mga puwertahan sang anak nga babayi sang Zion.

Bibelen på hverdagsdansk

Salme 9

Herren dømmer de onde og hjælper de undertrykte

1Til korlederen: Synges til melodien „En søns død.” En sang af David.

Jeg vil prise dig, Herre, af hele mit hjerte,
    fortælle om dine undere dag efter dag.
Jeg fryder mig over dig og synger lovsange til dig,
    for du er den almægtige Gud.

Mine fjender vendte om og flygtede,
    du jog dem på flugt og fældede dem.
Du skaffede mig oprejsning
    og afsagde en retfærdig dom.
Du gik i rette med folkeslagene,
    du udryddede de onde mennesker,
        så deres navne er glemt for altid.
Mine fjender blev fuldstændig knust,
    deres byer blev lagt i ruiner,
        man husker dem ikke mere.

Herren regerer i evighed,
    han sidder som dommer på sin trone.
Han er fair, når han dømmer folkene,
    han regerer verden med retfærdighed.

10 De undertrykte søger tilflugt hos Herren,
    han hjælper dem i modgang og trængsel.
11 De, som kender dig, Herre, stoler på dig,
    du skuffer ikke dem, der søger din hjælp.
12 Syng af fryd for Herren, som troner på Zion,
    lad verden høre om hans store undere.
13 Han husker og hævner uret og drab,
    han glemmer ikke de svages råb.

14 Vær mig nådig, Herre,
    for mine fjender er ude efter mig.
        Herre, riv mig ud af dødens gab.
15 Så vil jeg prise dig på Jerusalems torve,
    og fryde mig over, at du frelste mig.
16 Fjenderne ender i deres egen faldgrube,
    de bliver fanget i deres egne fælder.
17 Herren er kendt for sin retfærdighed,
    de onde indfanges af deres egen ondskab.
18 De ugudelige ender i den evige død,
    det gælder alle, som gør oprør mod Gud.
19 Men de ydmyge bliver ikke ladt i stikken,
    de undertryktes håb bliver ikke gjort til skamme.

20 Herre, lad ikke de onde sejre,
    men udmål den straf, de fortjener.
21 Lad dem frygte og bæve,
    så de indser, at de kun er mennesker.