Ang Pulong Sang Dios

Salmo 89

Ang Kasugtanan sang Dios kay David

1Ginoo, kantahon ko permi ang imo dako nga gugma.
Isugid ko ang imo katutom hasta san-o.
Ipahibalo ko nga malig-on ang imo gugma sa wala sing katapusan, kag magapadayon pareho sang langit.
Nagsiling ka, “Naghimo ako sang kasugtanan sa akon alagad nga si David, nga akon ginpili nga mangin hari.
Kag amo ini ang akon ginpromisa sa iya:
Ang tagsa ka hari sang Israel magahalin sa imo mga kaliwat hasta san-o;
ang imo ginharian magapadayon sa wala sing katapusan.”

Ginoo, ang mga langitnon nga tinuga nagadayaw sa imo makatilingala nga mga binuhatan kag sa imo katutom.
Wala sing bisan isa sa langit nga pareho sa imo, Ginoo.
Wala sing langitnon nga tinuga nga makapareho sa imo.
Ginatahod ka sa pagtililipon sang langitnon nga mga tinuga.
Sila tanan nga nagapalibot sa imo may kahadlok gid sa imo.
Ginoong Dios nga Makagagahom, wala sing bisan sin-o nga pareho sa imo;
gamhanan ka kag matutom sa tanan mo nga ginahimo.
Ginagamhan mo ang mabalod nga dagat;
ginapalinaw mo ang iya dalagko nga mga balod.
10 Gindugmok mo ang dragon nga si Rahab kag napatay ini.
Paagi sa imo gahom ginpalapta mo ang imo mga kaaway.
11 Imo ang langit kag ang kalibutan;
gintuga mo ang kalibutan kag ang tanan nga ara sa sini.
12 Ginhimo mo ang aminhan kag ang bagatnan.
Ang Bukid sang Tabor kag ang Bukid sang Hermon daw sa mga tawo nga nagakanta sa imo sa kalipay.
13 Gamhanan ka gid! Puwerte ikaw kakusog!
14 Nagahari ka nga may pagkamatarong kag hustisya, nga ginapangunahan sang gugma kag katutom.

15 Ginoo, bulahan ang mga tawo nga nakaeksperiensya sang paghinugyaw sa imo sa kalipay,
nga nagakabuhi sa kaayo sang imo presensya.
16 Tungod sa imo[a] nagakalipay sila permi,
kag ginadayaw nila ang imo pagkamatarong.
17 Ikaw ang ginapabugal nila nga ila kusog.

Tungod sa imo kaayo nagmadinalag-on kami.
18 Ginoo, Balaan nga Dios sang Israel, ikaw ang nagapanag-iya sang amon hari nga nagaprotektar sa amon.
19 Sang una nagpakighambal ka sa imo matutom nga mga alagad paagi sa palanan-awon.
Siling mo, “Ginbuligan ko ang isa ka soldado.
Ginpili ko siya halin sa akon katawhan agod mangin hari.
20 Si David, nga akon alagad, amo ang akon ginpili nga hari
paagi sa paghaplas sa iya sang akon balaan nga lana.
21 Ang akon gahom magaupod sa iya kag magapabaskog sa iya.
22 Indi makadaog-daog sa iya ang iya mga kaaway;
indi makapigos sa iya ang mga malaot.
23 Samtang nagatulok siya dugmukon ko ang iya mga kaaway hasta nga magkalamatay sila.
24 Higugmaon ko siya kag unungan.
Kag paagi sa akon gahom magmadinalag-on siya.
25 Pagahumon ko siya halin sa Dagat sang Mediteraneo hasta sa Suba sang Eufrates.[b]
26 Magasiling siya sa akon, ‘Ikaw ang akon Amay kag Dios;
ikaw ang palalipdan nga bato nga nagaluwas sa akon.’
27 Kabigon ko siya nga akon kamagulangan nga anak, ang labing gamhanan sa tanan nga hari.
28 Padayunon ko ang akon gugma sa iya hasta san-o,
kag ang akon kasugtanan sa iya indi gid magpalyar.
29 Ang tagsa ka hari sang Israel magahalin sa iya mga kaliwat hasta san-o;
ang iya ginharian magadugay pareho kadugay sang langit.
30-31 Pero kon ang iya mga kaliwat indi magtuman sang akon kasuguan, mga pagsulundan, kag mga pagpanudlo,
32 silutan ko sila sing masakit tungod sang ila mga sala.
33 Pero higugmaon kag unungan ko gihapon si David.
34 Indi ko pagdulaon ang akon kasugtanan sa iya,
kag indi ko pagliwaton ang akon ginpromisa sa iya.
35 Sa akon balaan nga ngalan, nakapromisa na ako nga indi gid ako magbutig sa kay David.
36 Ang tagsa ka hari sang Israel magahalin sa iya mga kaliwat hasta san-o.
Ang iya ginharian magadugay sa akon panulok pareho kadugay sang adlaw;
37 magapadayon ini hasta san-o pareho sang bulan nga ginakabig nga masaligan nga manugpamatuod sa langit.”

38 Pero, Ginoo, naakig ka sa imo pinili nga hari;
gintalikdan mo siya kag ginsikway.
39 Gindula mo ang imo kasugtanan sa iya nga imo alagad,
kag ginkuha mo ang iya awtoridad bilang hari.
40 Ginrumpag mo ang mga pader sang iya siyudad.
Gin-guba mo ang iya napaderan nga mga siyudad.
41 Ang mga pagkabutang sang iya siyudad ginpanguha sang tanan nga nagaagi.
Ginpakahuy-an siya sang iya katupad nga mga nasyon.
42 Ginpadaog mo ang iya mga kaaway;
ginlipay mo sila tanan.
43 Ginhimo mo nga wala sing pulos ang iya mga armas
kag ginpapierdi mo siya sa inaway.
44 Ginkuha mo ang iya pagkagamhanan[c] kag ang iya awtoridad bilang hari.
45 Ginpatigulang mo siya dayon;[d]
kag ginpakahuy-an mo siya.

46 Hasta san-o pa bala, Ginoo, nga magpanago ka?
Hasta bala sa wala sing katapusan?
Hasta san-o pa bala ang imo kaakig nga daw sa kalayo?
47 Dumduma bala kon daw ano kalip-ot sang kabuhi sang tawo;
dumduma nga ginhimo mo ang tawo nga may kamatayon.
48 Sin-o bala ang tawo nga indi mapatay?
Makalikaw bala ang tawo sa kamatayon?

49 Ginoo, diin na bala ang imo gugma nga pareho sang una, nga ginpromisa mo kay David sa imo katutom sa iya?
50 Dumduma, Ginoo, ang pagpakahuya sang madamo nga mga nasyon sa imo mga alagad,[e] nga ginaagwanta ko lang.
51 Sila nga imo mga kaaway, Ginoo, amo ang nagayaguta sang imo pinili nga hari bisan diin siya magkadto.

52 Dalayawon ang Ginoo sa wala sing katapusan! Amen! Amen!

Notas al pie

  1. 89:16 Tungod sa imo: sa literal, Sa imo ngalan.
  2. 89:25 halin sa… Eufrates: ukon, sa mga duta sa pihak sang mga dagat kag mga suba.
  3. 89:44 pagkagamhanan: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.
  4. 89:45 Ginpatigulang mo siya dayon: ukon, Ginpalip-ot mo ang iya kabuhi.
  5. 89:50 mga alagad: siguro ang buot silingon, ang katawhan sang Israel. Sa iban nga mga kopya sang Hebreo makita ang “alagad” nga siguro ang buot silingon, ang hari sang Israel.

Bibelen på hverdagsdansk

Salme 89

Guds løfte til David

1En visdomssang af ezraitten Etan.

Herre, jeg vil altid synge om din nåde,
    tale om din trofasthed fra slægt til slægt.
Din nåde forandres aldrig,
    din trofasthed kan umuligt høre op.

„Jeg har sluttet pagt med min udvalgte,
    højtideligt lovet min tjener David,
at jeg altid vil tage vare på hans slægt
    og bygge ham en evig trone.”

Englene lovpriser dine undere, Herre,
    himmelske skarer synger om din trofasthed.
Er der nogen, der kan sammenlignes med Gud?
    Hvem af englene kan måle sig med ham?
Den himmelske forsamling skælver foran dig,
    alle omkring dig bøjer sig i ærefrygt.
Hvem er som du, almægtige Gud?
    Altid er du omgivet af din trofasthed.
10 Du hersker over det oprørte hav,
    du befaler over de brusende bølger.
11 Du knuste Rahab, det stolte uhyre,
    du fejede dine fjender langt væk.
12 Himlen er din, jorden tilhører dig,
    du skabte dem med alt, hvad de rummer.
13 Du skabte både nord og syd.
    Tabor og Hermon priser dig med glæde.
14 Din arm er umådelig stærk,
    din højre hånd kan besejre alt.
15 Din trone er bygget på retfærdighed,
    du kendetegnes ved nåde og sandhed.
16 Lykkelige er de, som lovsynger dig,
    de lever i lyset af dit nærvær.
17 De glæder sig over dig dagen lang,
    soler sig i din godhed.
18 Du er grunden til deres styrke,
    vi sejrer på grund af din nåde og accept.

19 Vor konge[a] er indsat af Herren,
    Israels almægtige Gud udvalgte ham.
20 Du sagde engang i et syn til din profet:
„Jeg har valgt at støtte en ung helt,
    udvalgt en konge blandt almindelige mennesker.
21 Jeg udtog David som min tjener,
    salvede ham med olie til konge.
22 Min hånd skal altid støtte ham,
    min arm give ham styrke.
23 Hans fjender kan ikke få ram på ham,
    de onde kan ikke overmande ham.
24 Jeg vil selv gøre det af med hans fjender,
    jeg tilintetgør dem, der hader ham.
25 Min trofaste kærlighed følger ham altid,
    han får styrke ved at stole på mig.
26 Jeg giver ham magt over havet,
    han skal herske over floderne.
27 Han skal kalde mig ‚Far’ og ‚Gud’
    og ‚Redningsmand’.
28 Jeg vil gøre ham til min førstefødte søn,
    den mægtigste konge på jorden.
29 Jeg vil være ham tro for evigt,
    min pagt med ham står fast.
30 Hans slægt skal altid bestå,
    hans rige vare ved, så længe himlen er til.
31 Men hvis hans børn svigter mig
    og ikke adlyder mine bud,
32 hvis de bryder mine love
    og ikke gør, som jeg siger,
33 så må jeg straffe dem for deres oprør,
    drage dem til ansvar for deres ulydighed.
34 Men jeg vil altid være ham tro
    og holde fast ved mit løfte.
35 Jeg bryder ikke min pagt,
    og svigter ikke mit ord.
36 Jeg har én gang aflagt et højtideligt løfte,
    og jeg kan ikke lyve overfor David.
37 Hans slægt skal altid bestå,
    hans rige vare ved, så længe solen står op,
38 så længe månen er til,
    så længe himlen består.”

Bøn om national befrielse

39 Men nu har du forkastet din udvalgte konge,
    du har udøst din vrede over mig.
40 Du har svigtet pagten med din tjener,
    du har kastet min kongekrone i støvet.
41 Du har nedbrudt vore forsvarsmure,
    lagt vore fæstninger i ruiner.
42 Alle, der kommer forbi, udplyndrer os,
    vi er til spot for vore naboer.
43 Du har givet vore fjender sejren,
    og gjort vore modstandere glade.
44 Min hær er slået tilbage,
    du hjalp mig ikke mod fjenden.
45 Du har gjort ende på min herlighed,
    væltet min trone omkuld.
46 Du gjorde mig gammel før tiden,
    jeg blev til skamme for øjnene af alle.

47 Åh, Herre, hvor længe skal det fortsætte?
    Hvor længe vil du skjule dig for os?
        Hvor længe vil din vrede brænde som ild?
48 Husk på, at mit liv er kort.
    Hvorfor skal mennesker være så magtesløse?
49 Kan man leve evigt og aldrig dø?
    Kan man undslippe dødsrigets magt?

50 Herre, hvor er din trofasthed blevet af?
    Hvor er den godhed, du lovede David?
51 Herre, se, hvordan din tjener foragtes,
    hvordan jeg må udholde folkenes hån.
52 Dine fjender ler ad mig, Herre,
    de puster mig i nakken med deres hån.

53 Lovet være Herren for evigt.
    Amen, amen.

Notas al pie

  1. 89,19 Ordret „skjold”, da kongen skulle beskytte og hjælpe sit folk.