Ang Pulong Sang Dios

Salmo 89:1-52

Salmo 89Salmo 89 Ang titulo sa Hebreo: Ang “maskil” nga ginsulat ni Etan nga Ezranhon.

Ang Kasugtanan sang Dios kay David

1Ginoo, kantahon ko permi ang imo dako nga gugma.

Isugid ko ang imo katutom hasta san-o.

2Ipahibalo ko nga malig-on ang imo gugma sa wala sing katapusan, kag magapadayon pareho sang langit.

3Nagsiling ka, “Naghimo ako sang kasugtanan sa akon alagad nga si David, nga akon ginpili nga mangin hari.

Kag amo ini ang akon ginpromisa sa iya:

4Ang tagsa ka hari sang Israel magahalin sa imo mga kaliwat hasta san-o;

ang imo ginharian magapadayon sa wala sing katapusan.”

5Ginoo, ang mga langitnon nga tinuga nagadayaw sa imo makatilingala nga mga binuhatan kag sa imo katutom.

6Wala sing bisan isa sa langit nga pareho sa imo, Ginoo.

Wala sing langitnon nga tinuga nga makapareho sa imo.

7Ginatahod ka sa pagtililipon sang langitnon nga mga tinuga.

Sila tanan nga nagapalibot sa imo may kahadlok gid sa imo.

8Ginoong Dios nga Makagagahom, wala sing bisan sin-o nga pareho sa imo;

gamhanan ka kag matutom sa tanan mo nga ginahimo.

9Ginagamhan mo ang mabalod nga dagat;

ginapalinaw mo ang iya dalagko nga mga balod.

10Gindugmok mo ang dragon nga si Rahab kag napatay ini.

Paagi sa imo gahom ginpalapta mo ang imo mga kaaway.

11Imo ang langit kag ang kalibutan;

gintuga mo ang kalibutan kag ang tanan nga ara sa sini.

12Ginhimo mo ang aminhan kag ang bagatnan.

Ang Bukid sang Tabor kag ang Bukid sang Hermon daw sa mga tawo nga nagakanta sa imo sa kalipay.

13Gamhanan ka gid! Puwerte ikaw kakusog!

14Nagahari ka nga may pagkamatarong kag hustisya, nga ginapangunahan sang gugma kag katutom.

15Ginoo, bulahan ang mga tawo nga nakaeksperiensya sang paghinugyaw sa imo sa kalipay,

nga nagakabuhi sa kaayo sang imo presensya.

16Tungod sa imo89:16 Tungod sa imo: sa literal, Sa imo ngalan. nagakalipay sila permi,

kag ginadayaw nila ang imo pagkamatarong.

17Ikaw ang ginapabugal nila nga ila kusog.

Tungod sa imo kaayo nagmadinalag-on kami.

18Ginoo, Balaan nga Dios sang Israel, ikaw ang nagapanag-iya sang amon hari nga nagaprotektar sa amon.

19Sang una nagpakighambal ka sa imo matutom nga mga alagad paagi sa palanan-awon.

Siling mo, “Ginbuligan ko ang isa ka soldado.

Ginpili ko siya halin sa akon katawhan agod mangin hari.

20Si David, nga akon alagad, amo ang akon ginpili nga hari

paagi sa paghaplas sa iya sang akon balaan nga lana.

21Ang akon gahom magaupod sa iya kag magapabaskog sa iya.

22Indi makadaog-daog sa iya ang iya mga kaaway;

indi makapigos sa iya ang mga malaot.

23Samtang nagatulok siya dugmukon ko ang iya mga kaaway hasta nga magkalamatay sila.

24Higugmaon ko siya kag unungan.

Kag paagi sa akon gahom magmadinalag-on siya.

25Pagahumon ko siya halin sa Dagat sang Mediteraneo hasta sa Suba sang Eufrates.89:25 halin sa… Eufrates: ukon, sa mga duta sa pihak sang mga dagat kag mga suba.

26Magasiling siya sa akon, ‘Ikaw ang akon Amay kag Dios;

ikaw ang palalipdan nga bato nga nagaluwas sa akon.’

27Kabigon ko siya nga akon kamagulangan nga anak, ang labing gamhanan sa tanan nga hari.

28Padayunon ko ang akon gugma sa iya hasta san-o,

kag ang akon kasugtanan sa iya indi gid magpalyar.

29Ang tagsa ka hari sang Israel magahalin sa iya mga kaliwat hasta san-o;

ang iya ginharian magadugay pareho kadugay sang langit.

30-31Pero kon ang iya mga kaliwat indi magtuman sang akon kasuguan, mga pagsulundan, kag mga pagpanudlo,

32silutan ko sila sing masakit tungod sang ila mga sala.

33Pero higugmaon kag unungan ko gihapon si David.

34Indi ko pagdulaon ang akon kasugtanan sa iya,

kag indi ko pagliwaton ang akon ginpromisa sa iya.

35Sa akon balaan nga ngalan, nakapromisa na ako nga indi gid ako magbutig sa kay David.

36Ang tagsa ka hari sang Israel magahalin sa iya mga kaliwat hasta san-o.

Ang iya ginharian magadugay sa akon panulok pareho kadugay sang adlaw;

37magapadayon ini hasta san-o pareho sang bulan nga ginakabig nga masaligan nga manugpamatuod sa langit.”

38Pero, Ginoo, naakig ka sa imo pinili nga hari;

gintalikdan mo siya kag ginsikway.

39Gindula mo ang imo kasugtanan sa iya nga imo alagad,

kag ginkuha mo ang iya awtoridad bilang hari.

40Ginrumpag mo ang mga pader sang iya siyudad.

Gin-guba mo ang iya napaderan nga mga siyudad.

41Ang mga pagkabutang sang iya siyudad ginpanguha sang tanan nga nagaagi.

Ginpakahuy-an siya sang iya katupad nga mga nasyon.

42Ginpadaog mo ang iya mga kaaway;

ginlipay mo sila tanan.

43Ginhimo mo nga wala sing pulos ang iya mga armas

kag ginpapierdi mo siya sa inaway.

44Ginkuha mo ang iya pagkagamhanan89:44 pagkagamhanan: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini. kag ang iya awtoridad bilang hari.

45Ginpatigulang mo siya dayon;89:45 Ginpatigulang mo siya dayon: ukon, Ginpalip-ot mo ang iya kabuhi.

kag ginpakahuy-an mo siya.

46Hasta san-o pa bala, Ginoo, nga magpanago ka?

Hasta bala sa wala sing katapusan?

Hasta san-o pa bala ang imo kaakig nga daw sa kalayo?

47Dumduma bala kon daw ano kalip-ot sang kabuhi sang tawo;

dumduma nga ginhimo mo ang tawo nga may kamatayon.

48Sin-o bala ang tawo nga indi mapatay?

Makalikaw bala ang tawo sa kamatayon?

49Ginoo, diin na bala ang imo gugma nga pareho sang una, nga ginpromisa mo kay David sa imo katutom sa iya?

50Dumduma, Ginoo, ang pagpakahuya sang madamo nga mga nasyon sa imo mga alagad,89:50 mga alagad: siguro ang buot silingon, ang katawhan sang Israel. Sa iban nga mga kopya sang Hebreo makita ang “alagad” nga siguro ang buot silingon, ang hari sang Israel. nga ginaagwanta ko lang.

51Sila nga imo mga kaaway, Ginoo, amo ang nagayaguta sang imo pinili nga hari bisan diin siya magkadto.

52Dalayawon ang Ginoo sa wala sing katapusan! Amen! Amen!

Bibelen på hverdagsdansk

Salmernes Bog 89:1-53

Guds løfte til David

1En visdomssang af ezraitten Etan.

2Herre, jeg vil altid synge om din nåde,

tale om din trofasthed fra slægt til slægt.

3Din nåde forandres aldrig,

din trofasthed kan umuligt høre op.

4„Jeg har sluttet pagt med min udvalgte,

højtideligt lovet min tjener David,

5at jeg altid vil tage vare på hans slægt

og bygge ham en evig trone.”

6Englene lovpriser dine undere, Herre,

himmelske skarer synger om din trofasthed.

7Er der nogen, der kan sammenlignes med Gud?

Hvem af englene kan måle sig med ham?

8Den himmelske forsamling skælver foran dig,

alle omkring dig bøjer sig i ærefrygt.

9Hvem er som du, almægtige Gud?

Altid er du omgivet af din trofasthed.

10Du hersker over det oprørte hav,

du befaler over de brusende bølger.

11Du knuste Rahab, det stolte uhyre,

du fejede dine fjender langt væk.

12Himlen er din, jorden tilhører dig,

du skabte dem med alt, hvad de rummer.

13Du skabte både nord og syd.

Tabor og Hermon priser dig med glæde.

14Din arm er umådelig stærk,

din højre hånd kan besejre alt.

15Din trone er bygget på retfærdighed,

du kendetegnes ved nåde og sandhed.

16Lykkelige er de, som lovsynger dig,

de lever i lyset af dit nærvær.

17De glæder sig over dig dagen lang,

soler sig i din godhed.

18Du er grunden til deres styrke,

vi sejrer på grund af din nåde og accept.

19Vor konge89,19 Ordret „skjold”, da kongen skulle beskytte og hjælpe sit folk. er indsat af Herren,

Israels almægtige Gud udvalgte ham.

20Du sagde engang i et syn til din profet:

„Jeg har valgt at støtte en ung helt,

udvalgt en konge blandt almindelige mennesker.

21Jeg udtog David som min tjener,

salvede ham med olie til konge.

22Min hånd skal altid støtte ham,

min arm give ham styrke.

23Hans fjender kan ikke få ram på ham,

de onde kan ikke overmande ham.

24Jeg vil selv gøre det af med hans fjender,

jeg tilintetgør dem, der hader ham.

25Min trofaste kærlighed følger ham altid,

han får styrke ved at stole på mig.

26Jeg giver ham magt over havet,

han skal herske over floderne.

27Han skal kalde mig ‚Far’ og ‚Gud’

og ‚Redningsmand’.

28Jeg vil gøre ham til min førstefødte søn,

den mægtigste konge på jorden.

29Jeg vil være ham tro for evigt,

min pagt med ham står fast.

30Hans slægt skal altid bestå,

hans rige vare ved, så længe himlen er til.

31Men hvis hans børn svigter mig

og ikke adlyder mine bud,

32hvis de bryder mine love

og ikke gør, som jeg siger,

33så må jeg straffe dem for deres oprør,

drage dem til ansvar for deres ulydighed.

34Men jeg vil altid være ham tro

og holde fast ved mit løfte.

35Jeg bryder ikke min pagt,

og svigter ikke mit ord.

36Jeg har én gang aflagt et højtideligt løfte,

og jeg kan ikke lyve overfor David.

37Hans slægt skal altid bestå,

hans rige vare ved, så længe solen står op,

38så længe månen er til,

så længe himlen består.”

Bøn om national befrielse

39Men nu har du forkastet din udvalgte konge,

du har udøst din vrede over mig.

40Du har svigtet pagten med din tjener,

du har kastet min kongekrone i støvet.

41Du har nedbrudt vore forsvarsmure,

lagt vore fæstninger i ruiner.

42Alle, der kommer forbi, udplyndrer os,

vi er til spot for vore naboer.

43Du har givet vore fjender sejren,

og gjort vore modstandere glade.

44Min hær er slået tilbage,

du hjalp mig ikke mod fjenden.

45Du har gjort ende på min herlighed,

væltet min trone omkuld.

46Du gjorde mig gammel før tiden,

jeg blev til skamme for øjnene af alle.

47Åh, Herre, hvor længe skal det fortsætte?

Hvor længe vil du skjule dig for os?

Hvor længe vil din vrede brænde som ild?

48Husk på, at mit liv er kort.

Hvorfor skal mennesker være så magtesløse?

49Kan man leve evigt og aldrig dø?

Kan man undslippe dødsrigets magt?

50Herre, hvor er din trofasthed blevet af?

Hvor er den godhed, du lovede David?

51Herre, se, hvordan din tjener foragtes,

hvordan jeg må udholde folkenes hån.

52Dine fjender ler ad mig, Herre,

de puster mig i nakken med deres hån.

53Lovet være Herren for evigt.

Amen, amen.