Ang Pulong Sang Dios

Salmo 81

Pagdayaw sa Kaayo sang Dios

1Magkanta kamo sa kalipay sa Dios nga naghatag sa aton sang kusog.
Maghinugyaw kamo sa Dios ni Jacob!
Suguri ninyo ang pagkanta;
patunuga ninyo ang tamborin,
kag patukara ang manami pamatian nga mga instrumento nga may mga kuwerdas.
Patunuga ninyo ang budyong sa pagsaulog sang Piesta sang Pag-umpisa sang Bulan kag sang piesta[a] nga ginahiwat naton kon bilog ang bulan.
Kay amo ini ang pagsulundan para sa mga taga-Israel.
Sugo ini sang Dios ni Jacob.
Ginhatag niya ini nga pagpanudlo sa mga kaliwat ni Jose sang ginsalakay niya ang[b] Egipto.

Nakabati ako sang tingog nga wala ko makilal-i nga nagasiling,
Ginhilway ko kamo sa pagkaulipon;
ginkuha ko ang mga mabug-at nga ginapas-an kag ginabitbit ninyo.
Sang ara kamo sa kalisod nagpanawag kamo sa akon kag ginluwas ko kamo.
Halin sa mga gal-om ginsabat ko kamo.
Gintilawan ko kamo didto sa tuburan sang Meriba.

“Katawhan ko nga mga Israelinhon, pamatii ninyo ining akon paandam sa inyo.
Magpamati kuntani kamo sa akon!
Dapat wala kamo sing iban nga dios;
indi gid kamo magsimba sa ila.
10 Ako ang Ginoo nga inyo Dios nga nagpaguwa sa inyo sa Egipto.
Magpangayo kamo sa akon kag hatagan ko kamo sang inyo mga kinahanglanon.

11 “Pero kamo nga mga Israelinhon nga akon katawhan, wala kamo magpamati kag magtuman sa akon.
12 Gani ginpabay-an ko kamo sa inyo pagkabatinggilan, kag ginhimo ninyo ang inyo gusto.
13 Kon magpamati lang kuntani kamo kag magsunod sa akon mga pamaagi,
14 silutan kag pierdihon ko gilayon ang inyo mga kaaway.
15 Ang mga nagakaugot sa akon, magaluhod sa akon sa kahadlok.
Ang ila silot wala sing katapusan.
16 Pero kamo nga akon katawhan pakaunon kag busgon ko sang labing maayo nga trigo kag dugos.”

Notas al pie

  1. 81:3 kag sang piesta: ukon, ang piesta.
  2. 81:5 ginsalakay niya ang: ukon, nagguwa sila sa.

The Message

Psalm 81

An Asaph Psalm

11-5 A song to our strong God!
    a shout to the God of Jacob!
Anthems from the choir, music from the band,
    sweet sounds from lute and harp,
Trumpets and trombones and horns:
    it’s festival day, a feast to God!
A day decreed by God,
    solemnly ordered by the God of Jacob.
He commanded Joseph to keep this day
    so we’d never forget what he did in Egypt.

I hear this most gentle whisper from One
I never guessed would speak to me:

6-7 “I took the world off your shoulders,
    freed you from a life of hard labor.
You called to me in your pain;
    I got you out of a bad place.
I answered you from where the thunder hides,
    I proved you at Meribah Fountain.

8-10 “Listen, dear ones—get this straight;
    O Israel, don’t take this lightly.
Don’t take up with strange gods,
    don’t worship the latest in gods.
I’m God, your God, the very God
    who rescued you from doom in Egypt,
Then fed you all you could eat,
    filled your hungry stomachs.

11-12 “But my people didn’t listen,
    Israel paid no attention;
So I let go of the reins and told them, ‘Run!
    Do it your own way!’

13-16 “Oh, dear people, will you listen to me now?
    Israel, will you follow my map?
I’ll make short work of your enemies,
    give your foes the back of my hand.
I’ll send the God-haters cringing like dogs,
    never to be heard from again.
You’ll feast on my fresh-baked bread
    spread with butter and rock-pure honey.”