Ang Pulong Sang Dios

Salmo 79

Pangamuyo para sa Kahilwayan sang Nasyon

1O Dios, ginsalakay sang mga taga-iban nga nasyon ang duta nga imo ginapanag-iyahan.
Gindagtaan nila ang imo balaan nga templo kag ginlaglag ang Jerusalem.
Ginpakaon nila sa mga pispis kag sa mapintas nga mga sapat ang mga bangkay sang imo matutom nga mga alagad.
Ginpaagay nila ang dugo sang imo katawhan pareho sa tubig nga nagbaha sa bug-os nga Jerusalem,
kag wala sing may nabilin nga maglubong sa mga patay.

Ginapakahuy-an kami kag ginayaguta sang mga nasyon sa palibot namon.
Hasta san-o pa bala, Ginoo, ang imo kaakig sa amon?
Hasta bala sa wala sing katapusan?
Magadabdab na lang bala pareho sa kalayo ang imo kaimon?
Ipakita ang imo kaakig sa mga nasyon kag mga ginharian nga wala nagakilala kag nagasimba sa imo.
Kay ginpamatay nila ang imo katawhan[a] kag ginlaglag ang ila nasyon.
Indi kami pagsiluti tungod sa mga sala sang amon mga katigulangan.
Sa baylo, kaluoyi kami gilayon kay wala na gid kami sing may mahimo.
Buligi kami, O Dios nga amon manluluwas, agod madayaw ka.
Luwasa kami kag patawara sa amon mga sala agod mapadunggan ka.
10 Indi pagtuguti nga magsiling sa amon ang iban nga mga nasyon, “Diin na bala ang inyo Dios?”
Samtang nagatulok kami ipareyalisar sa mga nasyon nga balusan mo sila sa ila pagpamatay sang imo katawhan nga imo mga alagad.

11 Pamatii ang mga pag-ugayong sang imo katawhan nga ginbihag.
Mga palatyon sila, gani hilwaya sila paagi sa imo gahom.
12 Ginoo, balusi sing pito ka pilo ang amon katupad nga mga nasyon sa ila nga pagpakahuya sa imo.
13 Kag kami nga imo katawhan, nga imo ginabantayan pareho sa mga karnero, magapasalamat sa imo sa wala sing katapusan.
Dayawon ka namon permi hasta san-o.

Notas al pie

  1. 79:7 imo katawhan: sa literal, si Jacob.

O Livro

Salmos 79

Salmo de Asafe.

1Ó Deus, a tua terra foi ocupada por nações pagãs.
Profanaram o teu santo templo;
reduziram-no a um montão de ruínas.
Deram os cadáveres dos teus servos
por alimento às aves e aos animais da terra.
O seu sangue correu por Jerusalém, como se fosse água,
e nem sequer houve alguém para os enterrar.
Tornámo-nos alvo da zombaria dos nossos vizinhos.

Até quando, Senhor, ficarás zangado connosco?
Continuará para sempre acesa a tua indignação?
Deixa cair a tua cólera sobre as nações pecadoras,
que não te conhecem,
e sobre os povos que não querem invocar o teu nome,
mas não sobre nós.
Porque eles destruíram Jacob, o teu povo,
e invadiram as suas moradas.

Não te lembres dos nossos pecados passados.
Que a tua profunda compaixão venha depressa
ao encontro das nossas necessidades,
pois estamos muito abatidos.
Ajuda-nos, ó Deus, nosso Salvador!
Ajuda-nos pela honra do teu nome!
Livra-nos e perdoa os nossos pecados,
por amor do teu nome!
10 Porque hão de dizer os povos estrangeiros:
“Onde está o Deus deles?”

Senhor, vinga publicamente o extermínio do teu povo.
11 Ouve o suspiro dos presos e dos condenados à morte,
segundo a grandeza do teu poder.
12 Vinga-te sete vezes das nações vizinhas
que te injuriaram e ofenderam, Senhor.
13 E assim nós, o teu povo, as tuas ovelhas,
te louvaremos para sempre, de geração em geração.