Ang Pulong Sang Dios

Salmo 73

Ang Matarong nga Paghukom sang Dios

1Maayo gid ang Dios sa Israel,
labi na gid sa mga matinlo ang tagipusuon.
Pero ako, diutayan lang madulaan sang pagtuo,
kay nahisa ako sa bugalon kag malaot nga mga tawo sang makita ko nga nagauswag sila.
Maayo ang ila lawas kag indi masakit ang ila kamatayon.
Wala sila nagaantos kag wala sila sing mga kalisod pareho sa iban nga mga tawo.
Gani ginapakita-kita nila ang ila pagkabugalon kag pagpamintas.[a]
Ang ila mga tagipusuon puno sang kalautan,[b]
kag ang ila lang permi nga ginahunahuna amo ang paghimo sang malain.
Ginayaguta nila kag ginahambalan sang malain ang iban.
Sa ila nga pagkabugalon nagapamahog sila sa pagpamigos sa iban.
Nagahambal sila sang malain sa Dios sa langit kag sa mga tawo sa kalibutan.
10 Bisan ang katawhan sang Dios nagasunod sa ila,
kag nagabaton lang sa ila ginahambal.[c]
11 Nagasiling sila, “Paano makahibalo ang Dios?
Wala sing inalung-ong ang Labing Mataas nga Dios.”

12 Amo ina ang mga malaot, wala sing palaligban kag nagamanggaranon pa gid.
13 Gani wala bala sing pulos ang pagkabuhi ko nga matinlo kag wala sing sala?
14 Kay permi mo ako ginapaantos, O Dios;
halos kada aga ginasilutan mo ako.
15 Kon ginyaguta ko man ikaw pareho sang ginhambal sang mga malaot, mahimo nga ginluiban ko ang imo katawhan.
16 Karon gintinguhaan ko gid nga intiendihon ini nga mga butang
pero binudlayan ako,
17 hasta nga nagkadto ako sa imo templo,
kag dayon naintiendihan ko kon ano ang matabo sa mga malaot.
18 Matuod gid man nga ginabutang mo sila sa indi sigurado nga kahimtangan,
kag laglagon mo sila.
19 Gulpi lang sila nga malaglag;
magakalamatay sila tanan sa ila makahaladlok nga dangatan.
20 Pareho sila sa damgo nga pagkaaga wala na.
Indi na sila madumduman pa kon silutan mo na sila, O Ginoo.

21 Sang naglain sadto ang akon buot kag nasakitan ang akon balatyagon,
22 nangin pareho ako sa sapat sa imo panulok nga balingag kag wala nakaintiendi.
23 Pero sa gihapon nagapalapit ako sa imo kag ginatuytuyan mo ako.
24 Ginatuytuyan mo ako paagi sa imo mga paglaygay,
kag sa ulihi dal-on mo ako sa maayo gid nga kahimtangan.
25 Wala na sing iban pa sa langit nga akon ginakinahanglan kundi ikaw lang.
Tungod kay ikaw ari sa akon, wala na ako sing iban pa nga ginahandom sa kalibutan.
26 Bisan magluya ang akon lawas kag hunahuna, ikaw, O Dios, amo ang akon kusog.
Ikaw lang gid ang akon ginakinahanglan hasta san-o.
27 Sigurado gid nga magakawala ang mga tawo nga nagapalayo sa imo;
laglagon mo sila nga indi matutom sa imo.
28 Pero ako iya, kabigon ko nga maayo ang pagpalapit sa imo, O Dios.
Ikaw Ginoong Dios ang ginhimo ko nga akon manugprotektar,
agod masugid ko ang tanan mo nga binuhatan.

Notas al pie

  1. 73:6 ginapakita-kita… pagpamintas: sa literal, nagapangulintas sila sang bugal kag nagabayo sang kapintas.
  2. 73:7 Ang ila… kalautan: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.
  3. 73:10 Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sa sini nga bersikulo.

Nova Versão Internacional

Salmos 73

TERCEIRO LIVRO

Salmo 73

Salmo da família de Asafe.

Certamente Deus é bom para Israel,
    para os puros de coração.

Quanto a mim, os meus pés quase tropeçaram;
    por pouco não escorreguei.
Pois tive inveja dos arrogantes
    quando vi a prosperidade desses ímpios.

Eles não passam por sofrimento[a]
e têm o corpo saudável e forte.
Estão livres dos fardos de todos;
não são atingidos por doenças
    como os outros homens.
Por isso o orgulho lhes serve de colar,
e eles se vestem de violência.
Do seu íntimo[b] brota a maldade[c];
da sua mente transbordam maquinações.
Eles zombam e falam com más intenções;
em sua arrogância ameaçam com opressão.
Com a boca arrogam a si os céus,
e com a língua se apossam da terra.
10 Por isso o seu povo se volta para eles
e bebe suas palavras até saciar-se.
11 Eles dizem: “Como saberá Deus?
    Terá conhecimento o Altíssimo?”

12 Assim são os ímpios;
sempre despreocupados,
    aumentam suas riquezas.

13 Certamente foi-me inútil
    manter puro o coração
    e lavar as mãos na inocência,
14 pois o dia inteiro sou afligido,
e todas as manhãs sou castigado.
15 Se eu tivesse dito: Falarei como eles,
teria traído os teus filhos.
16 Quando tentei entender tudo isso,
achei muito difícil para mim,
17 até que entrei no santuário de Deus,
e então compreendi o destino dos ímpios.

18 Certamente os pões em terreno escorregadio
e os fazes cair na ruína.
19 Como são destruídos de repente,
completamente tomados de pavor!
20 São como um sonho
    que se vai quando acordamos;
quando te levantares, Senhor,
    tu os farás desaparecer.

21 Quando o meu coração estava amargurado
e no íntimo eu sentia inveja,
22 agi como insensato e ignorante;
minha atitude para contigo
    era a de um animal irracional.

23 Contudo, sempre estou contigo;
tomas a minha mão direita e me susténs.
24 Tu me diriges com o teu conselho,
e depois me receberás com honras.
25 A quem tenho nos céus senão a ti?
E na terra, nada mais desejo
    além de estar junto a ti.
26 O meu corpo e o meu coração
    poderão fraquejar,
mas Deus é a força do meu coração
    e a minha herança para sempre.

27 Os que te abandonam sem dúvida perecerão;
tu destróis todos os infiéis.
28 Mas, para mim, bom é estar perto de Deus;
fiz do Soberano Senhor o meu refúgio;
    proclamarei todos os teus feitos.

Notas al pie

  1. 73.4 Ou sofrimento até morrer; ou ainda sofrimento; até morrer o corpo deles é
  2. 73.7 Hebraico: gordura.
  3. 73.7 Conforme a Versão Siríaca. O Texto Massorético diz Seus olhos saltam-lhes da gordura.