Ang Pulong Sang Dios

Salmo 68

Kanta Parte sa Kadalag-an

1Sige na, O Dios, laptaha ang imo mga kaaway;
kabay pa nga magpalagyo sila.
Tabuga sila pareho sa aso nga ginapalid sang hangin.
Laglaga sila nga mga malaot sa imo presensya,
pareho sa kandila nga nagakatunaw sa kalayo.
Pero ang mga matarong magahinugyaw sa kalipay sa imo presensya.

Kantahi ninyo ang Dios;
kantahi ninyo siya sang mga pagdayaw.
Dayawa ninyo siya[a] nga nagasakay sa panganod.
Ang iya ngalan amo ang Ginoo;
magkalipay kamo sa iya presensya.
Ang Dios, nga nagapuyo sa iya balaan nga templo, nagaatipan sa mga ilo kag nagaprotektar sa mga balo nga babayi.
Ginahatagan niya sang pamilya ang mga nagaisahanon
kag ginahilway niya sing malipayon ang mga ginbihag.
Pero ang mga rebelde magaestar sa mamala kag mainit nga duta.

O Dios, sang ginpangunahan mo ang imo katawhan sa pagpanglakaton sa kamingawan,
nagtay-og ang duta kag nag-ulan
tungod nga nag-abot ka, O Dios sang Israel, ikaw nga nagpahayag sa Sinai.
Nagpadala ka sang bugana nga ulan kag naulanan ang mamala nga duta nga ginhatag mo sa imo katawhan.
10 Dira sila nag-estar, kag sa imo kaayo ginhatagan mo ang mga imol sang ila mga kinahanglanon.

11 Nagpadala ka, Ginoo, sang mensahi,
kag ginpamalita ini sang madamo nga mga babayi:
12 “Nagpalalagyo ang mga hari kag ang ila mga soldado,
kag ang ila mga pagkabutang ginpartida sang mga babayi sang Israel.
13 Bisan ang mga nagpabilin sa toril sang mga karnero ginpartihan sang mga imahen sang pating
nga ang mga pakpak nahaklapan sang pilak kag ang punta sang pakpak nahaklapan sang puro nga bulawan.”[b]
14 Sang ginpalapta sang Dios nga Makagagahom ang mga hari, daw sa ginpaulanan niya sang snow ang Bukid sang Zalmon.

15 Pagkatahom sang bukid sang Bashan; madamo ini sang mga bungtod.
16 Ngaa nahisa ini sa bukid nga ginpili sang Dios nga iya pagapuy-an hasta san-o?

17 Nag-abot ang Ginoong Dios sa iya templo halin sa Sinai kaupod ang iya linibo ka mga karwahe.
18 Pagsaka niya sa mataas nga lugar[c] madamo nga mga bihag ang iya gindala
kag nagbaton siya sang mga regalo halin sa mga tawo, bisan sa rebelde nga mga tawo.
Kag didto magapuyo ang Ginoong Dios.[d]

19 Dalayawon ang Ginoo, ang Dios nga aton manluluwas,
kay adlaw-adlaw ginabuligan niya kita sa aton mga problema.
20 Ang aton Dios, Dios nga nagaluwas.
Siya ang Ginoong Dios nga nagaluwas sa aton sa kamatayon.
21 Sigurado gid nga dugmukon sang Dios ang ulo sang iya mga kaaway nga nagapadayon sa pagpakasala.

22 Nagsiling ang Ginoo, “Pabalikon ko ang akon mga kaaway halin sa Bashan;
pabalikon ko sila halin sa kadadalman sang dagat,
23 agod pamatyon sila kag tasak-tasakon ninyo ang ila dugo
kag ang inyo mga ido makapaayaw sa pagdilap sang ila dugo.”

24 O Dios kag Hari ko, nakita sang tanan ang imo parada sang pagdaog pakadto sa imo templo.
25 Ara sa una ang mga manugkanta kag sa ulihi ang mga musikero;
sa tunga nila[e] amo ang mga dalaga nga nagapatunog sang ila mga tamborin.
26 Nagasinggit sila, “Dayawa ninyo ang Dios sa inyo mga pagtililipon!
Dayawa ninyo ang Ginoo, kamo nga mga kaliwat ni Israel!”
27 Nagauna ang gamay nga tribo ni Benjamin,
sunod amo ang mga pangulo sang Juda upod sang ila grupo,
kag sunod amo ang mga pangulo sang Zebulun kag Naftali.

28 O Dios, ipakita ang imo gahom[f] pareho sang ginhimo mo sang una sa amon.
29 Tungod sang imo templo sa Jerusalem magadala ang mga hari sang mga regalo sa imo.
30 Sabdunga inang nasyon[g] nga pareho sa mabangis nga sapat sa mga bugang.
Sabdunga man ang mga katawhan nga pareho sa turo nga mga baka nga kaupod sang mga torite
hasta nga magsurender sila kag maghalad sang ila mga pilak sa imo.
Laptaha ang mga katawhan nga nalipay sa inaway.
31 Magapasakop ang mga taga-Egipto sa imo.
Ang mga taga-Etiopia[h] magadali-dali hatag sang ila mga regalo sa imo.

32 Magkanta kamo sa Dios, kamo nga mga pumuluyo sang mga ginharian sa kalibutan.
Magkanta kamo sang pagdayaw sa Ginoo
33 nga nagasakay sa kalangitan nga ara na sadto pa.
Pamatii ninyo ang iya nagadaguob nga tingog.
34 Ibantala ninyo ang pagkagamhanan sang Dios nga nagahari sa Israel.
Ang kalangitan nagapakita sang iya pagkagamhanan.
35 Makatilingala ang Dios sang Israel samtang nagapaguwa siya sa iya balaan nga puluy-an.
Ginahatagan niya sang gahom kag kusog ang iya katawhan.
Dalayawon ang Dios!

Notas al pie

  1. 68:4 Dayawa ninyo siya: ukon, ipreparar ninyo ang pagaagyan niya.
  2. 68:13 Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sa sini nga bersikulo.
  3. 68:18 mataas nga lugar: ukon, langit.
  4. 68:18 kag nagbaton… Dios: sa Syriac, naghatag siya sang mga regalo sa mga tawo; pero ang mga rebelde nga mga tawo indi magapuyo sa presensya sang Dios.
  5. 68:25 sa tunga nila: ukon, sa palibot sang mga musikero.
  6. 68:28 O Dios… gahom: Amo ini sa Septuagint, sa Syriac, kag sa iban nga mga kopya sang Hebreo. Sa kalabanan nga mga kopya sang Hebreo, Ginhatagan kamo sing kusog/gahom sang inyo nga Dios.
  7. 68:30 nasyon: posible amo ang Egipto.
  8. 68:31 Etiopia: sa Hebreo, Cush.

O Livro

Salmos 68

Salmo e Cântico de David. Para o diretor do coro.

1Levanta-te, ó Deus, e dispersa os teus inimigos;
que fujam diante de ti!
Assim como o fumo se vai, diante do vento,
assim os porás tu em fuga.
Como a cera se derrete com o fogo,
assim morram os maus.
Que se encham de alegria os que amam justiça;
que sejam felizes e gozem de contentamento!

Cantem para Deus, cantem louvores ao seu nome;
louvem aquele que anda sobre os altos céus.
O seu nome é Senhor;
rejubilem na sua presença.
Ele é pai dos órfãos;
é quem defende o direito das viúvas,
é Deus na sua santa morada.
Ele faz com que o que vive só tenha uma família;
liberta os presos das cadeias.
Mas os que se revoltam contra Deus
viverão numa terra queimada pelo Sol.

Ó Deus, tu guiaste o teu povo através do deserto. (Pausa)
A terra tremeu e os céus foram sacudidos;
até o monte Sinai tremeu diante de Deus, o Deus de Israel.
Enviaste abundantemente a chuva sobre a terra;
refrescaste aquela terra cansada e gasta.
10 Nela morava o rebanho do teu povo.
Deste àquele pobre povo uma pátria;
foste muito generoso com ele.
11 O Senhor falou, e um grande número
de mulheres partilhou as boas novas:
12 “Os exércitos inimigos e os seus chefes fugiram!”
Até as mulheres de toda a parte de Israel
repartem os despojos de guerra.
13 Ainda que fossem como simples e humildes ovelhas,
deitadas nos seus currais,
tornaram-se belas como as asas duma pomba,
cobertas com as joias e o ouro que ganharam.
14 Quando o Todo-Poderoso ali espalhou os reis inimigos,
foi como flocos de neve derretendo no monte Zalmom.

15 Quão alto é o monte de Basã, como o monte de Deus!
Majestosos e elevados são os seus cumes.
16 Ó cordilheira magnífica, com tantos cimos imponentes!
O monte de Deus foi o lugar que ele escolheu
em que o próprio Senhor habitará para sempre,
17 rodeado de inúmeros carros de guerra.
O Senhor está no meio deles,
como estava também no Sinai,
morando na sua santa habitação.
18 Tu subiste às alturas,
levando muitos cativos atrás de ti.
Recebeste presentes dos homens,
até daqueles que foram rebeldes,
para que pudesses habitar entre eles, Senhor Deus.

19 Bendito seja o Senhor que, dia após dia,
leva as nossas cargas; Deus é a nossa salvação. (Pausa)
20 Ele nos salva, o Senhor Deus,
porque tem domínio sobre a morte.
21 Contudo, esmagará a cabeça dos seus inimigos,
o crânio cabeludo desses que teimam
em andar nos seus caminhos de pecado.
22 O Senhor disse: “Eu farei voltar os seus inimigos
do monte Basã,
onde se escondem, e até dos fundos mares.
23 O povo de Deus precisa destruí-los;
pisará o seu sangue e os cães os devorarão.”

24 Eles viram o teu cortejo, ó meu Deus e meu Rei,
movimentando-se em direção ao teu santuário.
25 Os cantores na frente, os músicos atrás,
e no meio, meninas tocando pandeiretas.
26 Que todo o povo de Deus louve o Senhor,
que é a fonte de Israel!
27 A pequena tribo de Benjamim abre o caminho;
depois vêm os chefes de Judá,
com todo o conjunto dos seus anciãos;
logo atrás os chefes de Zebulão e Naftali.

28 O teu Deus decidiu que fosses forte.
Mostra a tua força, ó Deus,
tu que já fizeste coisas tão poderosas em nosso favor.
29 Os reis trazem presentes ao teu templo em Jerusalém,
porque o apreciam muito.
30 Repreende os nossos inimigos, Senhor,
porque são como feras;
são como manadas imensas de touros e bezerros,
todos esses povos que têm prazer na guerra;
traze-os submissos com os seus tributos na mão.
31 O Egito enviará embaixadores;
Cuche estenderá as suas mãos em adoração a Deus.

32 Cantem a Deus, ó nações da Terra,
cantem louvores ao Senhor! (Pausa)
33 Àquele que está em cima, nos altíssimos céus,
desde a antiguidade sem fim,
e cuja poderosa voz brada intensamente.
34 O poder pertence a Deus;
a sua majestade se exerce sobre Israel;
a sua força vem lá dos céus.
35 Ó Deus de Israel, quão admirável és no teu santuário!
És tu quem dá o poder e a força ao teu povo.

Bendito seja Deus!