Ang Pulong Sang Dios

Salmo 66

Pagdayaw kag Pagpasalamat

1Kamo nga mga katawhan sa bug-os nga kalibutan,
maghinugyaw kamo sa Dios sa kalipay.
Magkanta kamo sang mga pagdayaw sa iya.
Padunggi ninyo siya paagi sa inyo mga pagdayaw.
Hambali ninyo siya, “O Dios, daw ano ka makatilingala ang imo mga binuhatan.
Tungod sa imo dako nga gahom, ang imo mga kaaway nagaluhod sa imo sa kahadlok.
Ang tanan nga katawhan sa bug-os nga kalibutan magasimba sa imo.
Magakanta sila sang mga pagdayaw sa imo.”

Dali kamo, kag tan-awa ninyo ang makatilingala nga mga ginhimo sang Dios sa mga tawo.
Ginpamala niya ang dagat;
kag gintabok sang aton mga katigulangan ang suba nga nagalakat lang.
Sa sadtong ginhimo sang Dios magkalipay kita.
Nagahari siya sa wala sing katapusan paagi sa iya gahom,
kag ginapanilagan niya ang mga nasyon.
Dapat ang mga nagarebelde sa Dios indi magpabugal sang ila kaugalingon.
Mga katawhan, dayawa ninyo ang Dios!
Ipabati ang inyo pagdayaw sa iya.
Ginatipigan niya ang aton kabuhi;
kag wala siya magtugot nga malaglag kita.

10 Sa pagkamatuod, gintilawan mo kami, O Dios;
gintinluan mo kami pareho sa pilak nga ginpapuraw sa kalayo.
11 Ginpasiod mo kami kag ginpapas-an sang mabug-at nga mga karga.
12 Ginpatapakan mo kami sa amon mga kaaway;
daw sa nag-antos kami sa kalayo ukon baha.
Pero karon ginbutang mo kami sa maayo nga kahimtangan.
13 Magahalad ako sa imo templo sang mga halad nga ginasunog.
Tumanon ko ang akon mga promisa sa imo
14 nga ginsiling ko sang ara ako sa kalisod.
15 Magahalad ako sa imo sang matambok nga mga sapat bilang halad nga ginasunog,
pareho sang karnero, turo nga baka, kag kanding.

16 Dali kamo kag pamati, tanan kamo nga nagatahod sa Dios,
kay sugiran ko kamo kon ano ang iya ginhimo sa akon.
17 Nagpangayo ako sang bulig sa iya kag gindayaw ko siya.
18 Kon ginpabay-an ko lang ang akon mga sala wala kuntani nagpamati ang Ginoo sa akon.
19 Pero nagpamati gid ang Dios sa akon;
ginpamatian niya ang akon pangamuyo.
20 Dalayawon ang Dios, kay wala niya pagsikwaya ang akon pangamuyo,
kag ginahigugma gid niya ako.

Bibelen på hverdagsdansk

Salme 66

Lovsang til den nådige og trofaste Gud

1Til korlederen: En lovsang.

Bryd ud i fryderåb for Gud, hele jorden,
    lovpris hans herlighed og magt.
        Giv ham den ære, han fortjener.
Sig til ham: „Dine gerninger er underfulde, Gud,
    fjenderne viger for din vældige magt.
Hele jorden skal tilbede dig
    og lovprise din herlighed.”

Kom og se Guds undere,
    han gør fantastiske mirakler for sit folk.
Han banede en vej gennem havet,
    så folket kunne gå tørskoet over.
        Lad os juble over hans vældige magt.
Han har herredømmet for evigt og altid,
    han regerer over alverdens folk.
        Kun en tåbe gør oprør mod ham.
Pris Gud, alle folkeslag på jorden,
    lad lovsange lyde til hans ære.
Han holder vores liv i sin hånd,
    han sørger for, at vi ikke snubler.

10 Du brugte ilden til at rense os, Gud,
    som sølv i en smeltedigel.
11 Du fangede os i dit net
    og gjorde os til slaver.

12 Du lod fjenderne underkue os,
    vi gik gennem ild og vand,
men du førte os ud i frihed til sidst
    og gav os fremgang og fred.
13 Jeg vil bringe dig brændofre i din helligdom
    for at opfylde de løfter, jeg gav dig.
14 Jeg vil stå ved de ord, jeg sagde,
    da jeg råbte til dig i min nød.
15 Jeg vil ofre mit fedekvæg til dig.
    Tag imod mine vædderes vellugt,
        duften fra mine tyre og geder.

16 Kom og hør, I, der ærer min Gud.
    Jeg vil fortælle, hvad han har gjort for mig.
17 Jeg råbte til ham om hjælp,
    jeg priste ham med min lovsang.
18 Havde jeg huset ondskab i hjertet,
    ville han ikke have hørt min bøn.
19 Men han lyttede til mig,
    han hørte min tryglende bøn.
20 Jeg priser dig, Gud, fordi du hørte min bøn
    og omsluttede mig med din trofaste kærlighed.