Ang Pulong Sang Dios

Salmo 65

Ginasabat sang Dios ang Pangamuyo

1O Dios, dapat ka namon dayawon sa Zion!
Kag tumanon namon ang amon promisa sa imo.
Ang tanan nga tawo magapalapit sa imo kay ginasabat mo ang mga pangamuyo.
Kon parte sa amon mga sala, bisan madamo ini, ginapatawad mo gihapon.
Bulahan ang tawo nga imo ginpili kag gin-imbitar nga magpuyo sa imo templo.
Maayawan kami sang maayo nga mga butang sa imo balay nga amo ang imo balaan nga templo.
O Dios nga amon manluluwas,
ginasabat mo kami paagi sa makatilingala nga pagluwas mo sa amon.
Ikaw ang paglaom sang tanan nga tawo, bisan ang sa pinakamalayo nga parte sang kalibutan kag sa pinakamalayo nga dagat.[a]
Gamhanan ka kag ginpahamtang mo ang mga bukid paagi sa imo gahom.
Ginapalinong mo ang huganas sang mga balod sa dagat kag ang kinagula sang mga katawhan.
Nahadlok sa imo ang mga tawo bisan pa atong nagaestar sa malayo nga lugar
tungod sa imo makatilingala nga mga binuhatan.
Ang imo hinimuan makapahugyaw sa mga tawo sa bug-os nga kalibutan tungod sa kalipay.
Ginaatipan mo ang duta kag ginapadal-an sang ulan;
ginhimo mo ini nga mapinatubason.
Ang imo mga sapa, O Dios, wala nagakahubas,
kag ginahatagan mo sang patubas ang mga tawo.
Ginapreparar mo ang duta nga maghatag sang patubas.
10 Ginapaulanan mo sing maayo ang naarado nga duta hasta nga maghumok ini,
kag ginapakamaayo mo ang mga tanom nga nagatubo.
11 Ginapabugana mo ang mga patubas sa tion sang tig-alani.
Ang bisan diin nga lugar nga agyan mo makaangkon sang kabuganaan.
12 Ang mga palahalban sa kamingawan bugana sang hilamon;
ang mga bukid daw sa mga tawo nga nagakalipay.
13 Ang mga palahalban puno sang mga kasapatan;[b]
ang mga kapatagan natabunan sang mga uhay.
Ini nga mga lugar daw sa mga tawo nga nagahinugyaw kag nagakanta sa kalipay.

Notas al pie

  1. 65:5 dagat: ukon, mga dagat.
  2. 65:13 puno sang mga kasapatan: ukon, madabong sang hilamon.

New Serbian Translation

Псалми 65

Хоровођи. Псалам Давидов. Песма.

1Боже, на Сиону те хвала очекује,
    теби дани завет испуњен ће бити.
Теби, што чујеш молитву,
    сваки човек стиже.
Кривице ме надвладаше,
    ти опрости преступе нам наше.
Како је блажен изабраник, онај ког привучеш,
    што пребива у твојим двориштима.
Сити били од добара Дома твога,
    од твог светог храма.

Чудесним и праведним делима си нас услишио,
    Боже спасења нашег,
поуздање свих крајева земље
    и мора далеких.
Ти си снагом својом основао горе,
    силом си се опасао.
Ти стишаваш хук мора,
    хук таласа њихових
    и вреву народа.
Преплашише се од чудеса твојих становници свих крајева;
    и јутро и вече од радости кличу.

Земљом пролазиш и натапаш је;
    изобилно ти је гиздаш потоцима Божијим пуним воде;
за жито се њено бринеш.
    Ето, то си тако уредио.
10 Бразде јој натапаш,
    орање јој поравнаваш;
пљусковима омекшаваш
    и њен урод благосиљаш.
11 Годину си окрунио уродом својим,
    стазе твоје кипе изобиљем.
12 Бујају пашњаци пустињски,
    весељем се брда опасују.
13 Стадима се облаче пашњаци,
    долине се огрћу пшеницом,
    па певају, па још ускликују.