Ang Pulong Sang Dios

Salmo 65

Ginasabat sang Dios ang Pangamuyo

1O Dios, dapat ka namon dayawon sa Zion!
Kag tumanon namon ang amon promisa sa imo.
Ang tanan nga tawo magapalapit sa imo kay ginasabat mo ang mga pangamuyo.
Kon parte sa amon mga sala, bisan madamo ini, ginapatawad mo gihapon.
Bulahan ang tawo nga imo ginpili kag gin-imbitar nga magpuyo sa imo templo.
Maayawan kami sang maayo nga mga butang sa imo balay nga amo ang imo balaan nga templo.
O Dios nga amon manluluwas,
ginasabat mo kami paagi sa makatilingala nga pagluwas mo sa amon.
Ikaw ang paglaom sang tanan nga tawo, bisan ang sa pinakamalayo nga parte sang kalibutan kag sa pinakamalayo nga dagat.[a]
Gamhanan ka kag ginpahamtang mo ang mga bukid paagi sa imo gahom.
Ginapalinong mo ang huganas sang mga balod sa dagat kag ang kinagula sang mga katawhan.
Nahadlok sa imo ang mga tawo bisan pa atong nagaestar sa malayo nga lugar
tungod sa imo makatilingala nga mga binuhatan.
Ang imo hinimuan makapahugyaw sa mga tawo sa bug-os nga kalibutan tungod sa kalipay.
Ginaatipan mo ang duta kag ginapadal-an sang ulan;
ginhimo mo ini nga mapinatubason.
Ang imo mga sapa, O Dios, wala nagakahubas,
kag ginahatagan mo sang patubas ang mga tawo.
Ginapreparar mo ang duta nga maghatag sang patubas.
10 Ginapaulanan mo sing maayo ang naarado nga duta hasta nga maghumok ini,
kag ginapakamaayo mo ang mga tanom nga nagatubo.
11 Ginapabugana mo ang mga patubas sa tion sang tig-alani.
Ang bisan diin nga lugar nga agyan mo makaangkon sang kabuganaan.
12 Ang mga palahalban sa kamingawan bugana sang hilamon;
ang mga bukid daw sa mga tawo nga nagakalipay.
13 Ang mga palahalban puno sang mga kasapatan;[b]
ang mga kapatagan natabunan sang mga uhay.
Ini nga mga lugar daw sa mga tawo nga nagahinugyaw kag nagakanta sa kalipay.

Notas al pie

  1. 65:5 dagat: ukon, mga dagat.
  2. 65:13 puno sang mga kasapatan: ukon, madabong sang hilamon.

The Message

Psalm 65

A David Psalm

11-2 Silence is praise to you,
    Zion-dwelling God,
And also obedience.
    You hear the prayer in it all.

2-8 We all arrive at your doorstep sooner
    or later, loaded with guilt,
Our sins too much for us—
    but you get rid of them once and for all.
Blessed are the chosen! Blessed the guest
    at home in your place!
We expect our fill of good things
    in your house, your heavenly manse.
All your salvation wonders
    are on display in your trophy room.
Earth-Tamer, Ocean-Pourer,
    Mountain-Maker, Hill-Dresser,
Muzzler of sea storm and wave crash,
    of mobs in noisy riot—
Far and wide they’ll come to a stop,
    they’ll stare in awe, in wonder.
Dawn and dusk take turns
    calling, “Come and worship.”

9-13 Oh, visit the earth,
    ask her to join the dance!
Deck her out in spring showers,
    fill the God-River with living water.
Paint the wheat fields golden.
    Creation was made for this!
Drench the plowed fields,
    soak the dirt clods
With rainfall as harrow and rake
    bring her to blossom and fruit.
Snow-crown the peaks with splendor,
    scatter rose petals down your paths,
All through the wild meadows, rose petals.
    Set the hills to dancing,
Dress the canyon walls with live sheep,
    a drape of flax across the valleys.
Let them shout, and shout, and shout!
    Oh, oh, let them sing!