Ang Pulong Sang Dios

Salmo 50

Ang Matuod nga Pagsimba

1Ang Ginoo, nga makagagahom nga Dios, nagahambal kag nagapanawag sa mga tawo sa bisan diin nga parte sang kalibutan.
Nagasilak siya halin sa Zion,[a] ang siyudad nga wala gid deperensya ang iya katahom.
Magaabot ang Dios kag indi siya maghipos lang.
Sa una niya may makahalalit nga kalayo kag sa iya palibot may mabaskog nga bagyo.
Ginatawag niya ang kalangitan kag ang kalibutan nga magsaksi sa iya nga paghukom sa iya katawhan.
Nagasiling siya, “Patipuna sa akon ang akon matutom nga katawhan nga naghimo sing kasugtanan sa akon paagi sa paghalad.”
Nagapahayag ang kalangitan sang pagkamatarong sang Dios,
kay siya ang nagahukom.
Nagasiling pa ang Dios, “Kamo nga akon katawhan, pamatii ninyo ang akon isiling.
Ako ang Dios, nga inyo Dios;
magasaksi ako kontra sa inyo nga mga taga-Israel.
Wala ko kamo ginasaway sa inyo mga paghalad,
ukon sa inyo mga halad nga ginasunog nga inyo permi ginahalad.
Pero wala ako nagakinahanglan sang inyo turo nga mga baka kag mga kanding,
10 kay akon ang tanan nga sapat:
ang mga sapat sa kagulangan,
ang mga baka sa linibo ka mga bukid,
11 ang tanan nga pispis sa mga bukid,
kag ang mga sapat sa latagon.
12 Kon gutumon ako indi ko kamo pagpangayuan sang pagkaon,
tungod kay akon ang kalibutan kag ang tanan nga ara sa sini.
13 Nagakaon bala ako sang karne sang turo nga baka ukon nagainom sang dugo sang kanding? Siyempre wala.
14 Ang ihalad ninyo sa akon, nga Labing Mataas nga Dios, amo ang pagpasalamat,
kag tumana ninyo ang inyo mga promisa sa akon.
15 Magpanawag kamo sa akon sa tion sang kalisod,
kay luwason ko kamo,
kag dayawon ninyo ako.”
16 Pero sa mga malaot amo ini ang ginasiling sang Dios,
“Wala kamo sang kinamatarong sa pagmitlang sang akon mga sugo kag kasugtanan.
17 Ginakaugtan ninyo ang akon pagdisiplina sa inyo;
wala ninyo ginasapak ang akon mga ginahambal.
18 Kon may makita kamo nga makawat nagapakig-abyan kamo sa iya,
kag nagapakig-upod man kamo sa mga nagapanginbabayi kag nagapanginlalaki.
19 Nagahambal kamo sing malain
kag maabtik kamo maghambal sing binutig.
20 Ginapakalain ninyo permi ang inyo mga utod.
21 Sang ginhimo ninyo ini nga mga butang, naghipos lang ako,
kag naghunahuna kamo nga pareho lang ako sa inyo.
Pero sabdungon ko kamo kag ipakita ko sa inyo kon daw ano kamo kalaot.

22 “Pamatii ninyo ini, kamo nga nalipat sa Dios,
kay kon indi, laglagon ko kamo nga wala sing may makaluwas sa inyo.
23 Ang nagahalad sa akon sing pagpasalamat nagapadungog sa akon,
kag ang nagabantay sang iya pagginawi luwason ko.”

Notas al pie

  1. 50:2 Zion: ukon, Jerusalem.

O Livro

Salmos 50

Salmo de Asafe.

1O Deus poderoso, o Senhor, convocou toda a humanidade,
desde o Oriente até ao Ocidente!
Sião é perfeita em beleza.
É de lá que Deus resplandece.
Ele vem com o estrondo do trovão,
rodeado de um fogo destruidor;
uma grande tempestade ruge ao seu redor.
Pois veio julgar o seu povo.
Então clama ao céu e à Terra:
“Que o meu povo se junte,
todos os que, por meio de um sacrifício,
fizeram comigo uma aliança.”
Deus os julgará como perfeito juiz que é;
os céus inteiros são testemunha da sua justiça. (Pausa)

“Escuta-me, meu povo! Pois sou o teu Deus! Ouve-me!
Estas são as coisas que tenho contra ti:
Não tenho nada a dizer a respeito dos holocaustos
que trazes ao altar,
pois isso fazes com regularidade.
Não te peço nenhum dos teus touros,
nem os bodes que tens nos currais,
10 porque, afinal, meu é todo o animal,
tanto dos campos como das florestas.
Pertence-me todo o gado nos milhares de colinas.
11 Conheço bem, porque são minhas,
todas as aves nas montanhas e todas as criaturas dos campos.
12 Se eu tivesse fome não o diria,
pois o mundo, e tudo o que nele existe, pertence-me.
13 Não, eu não preciso dos sacrifícios de carne de boi
e do sangue dos bodes que me ofereces.

14 O que eu pretendo de ti é uma verdadeira gratidão
e que cumpras as promessas que fizeste ao Altíssimo.
15 Confia em mim nas horas de aflição e eu te livrarei,
e tu me honrarás e me louvarás.”
16 Porém, ao ímpio, diz Deus:
“Com que direito recitas as minhas leis
e fazes apelo às minhas promessas,
à minha aliança com o meu povo?
17 Pois recusas a minha disciplina
e desrespeitas as minhas palavras.
18 Tornas-te cúmplice de ladrões, se os vês;
gastas o teu tempo com gente adúltera.
19 Quando falas é só para praguejar e mentir,
numa linguagem imprópria.
20 Falas mal até do próprio irmão.
21 Tudo isto fazes e eu tenho-me calado;
pensavas que eu era como tu.
Mas agora chegou o tempo de te castigar,
de te pôr diante dos olhos tudo aquilo de que te acuso.

22 Ouçam então, vocês que se esquecem de Deus,
antes que vos destrua inteiramente,
sem que ninguém vos possa ajudar:
23 Aquele que louva com verdade, com sinceridade,
honra-me.
Os que ordenam as suas vidas retamente no meu caminho
receberão a salvação de Deus.”