Ang Pulong Sang Dios

Salmo 44

Pangamuyo para sa Pagluwas sang Dios

1O Dios, nabatian namon ang ginsugid sang amon mga katigulangan
parte sa imo mga ginhimo sang ila nga panahon, sang dugay na nga tiyempo,
nga gintabog mo ang mga katawhan nga wala nagatuo sa imo kag ang amon mga katigulangan amo ang ginpaestar mo sa ila mga lugar.
Ginpaantos mo ato nga mga katawhan pero ginpauswag mo ang amon mga katigulangan.
Pero ang matuod, indi paagi sa armas kag ikasarang sang amon mga katigulangan nga nagmadinalag-on sila kag naangkon nila ang duta,
kundi paagi sa imo gahom, ikasarang, kag kaayo,
tungod kay ginahigugma mo sila.

Ikaw ang akon Hari kag Dios nga nagadeklarar[a] sang kadalag-an sa amon nga mga kaliwat ni Jacob.
Paagi sa imo mapierdi namon ang amon mga kaaway.
Wala ako nagasalig sa akon pana ukon espada nga makapadaog sa akon.
Kay ikaw ang nagapadaog sa amon kontra sa amon mga kaaway.
Ginapakahuy-an mo ang mga nagakontra sa amon.
Ipabugal ka namon permi, O Dios, kag dayawon namon sa wala sing katapusan.

Pero karon, ginsikway mo na kami kag ginpakanubo.
Wala mo na ginaupdi ang amon mga soldado.
10 Ginpapalagyo mo kami sa amon mga kaaway.
Kag ginpanguha nila ang amon mga pagkabutang.
11 Gintugot mo nga magkalamatay kami pareho sa mga karnero nga ginpang-ihaw.
Ginpalapta mo kami sa mga nasyon.
12 Kami nga imo katawhan ginbaligya mo sing barato.
Daw pareho lang nga wala kami sing pulos sa imo.[b]
13 Ginhimo mo kami nga makahuluya kag kaladlawan sa mga katupad namon nga mga nasyon.
14 May mga hulubaton pa sila nga nagainsulto sa amon,
kag nagalungo-lungo sila nga nagayaguta sa amon.
15 Permi lang ako ginapakahuy-an.
Kag wala na ako sing nawong nga iatubang,
16 tungod sang mga ginasiling sang mga nagapakahuya kag nagainsulto sa akon,
nga amo ang akon mga kaaway nga gusto magbalos sa akon.

17 Natabo ini tanan sa amon bisan pa nga wala kami magkalipat sa imo, ukon maglapas sa imo kasugtanan.
18 Wala kami magtalikod sa imo kag wala kami magsipak sa imo pamaagi.
19 Pero gindugmok mo kami kag ginpabay-an sa madulom gid nga lugar nga sa diin nagaestar ang talunon nga mga ido.[c]
20 Kon ginkalimtan ka na namon, O Dios, kag nagapangamuyo kami sa iban nga dios,
21 indi mo ayhan ini mahibaluan, sanglit nahibaluan mo man ang mga sekreto sa hunahuna sang tawo?
22 Pero tungod sa amon pagtuo sa imo, ara kami permi sa katalagman sang kamatayon.
Pareho kami sa mga karnero nga ilihawon.

23 Sige na, Ginoo, maghulag ka na!
Indi kami pagsikwaya hasta san-o.
24 Ngaa nagapanago ka sa amon kag ginakalimtan mo ang amon pag-antos pati na ang pagpamigos sa amon?
25 Nagkalatumba kami sa duta kag indi na makabangon.
26 Sige na, buligi kami,
luwasa kami tungod sang imo gugma sa amon.

Notas al pie

  1. 44:4 kag Dios nga nagadeklarar: Amo ini sa Septuagint kag sa Syriac. Sa Hebreo, O Dios; ideklarar.
  2. 44:12 Daw… imo: ukon, Kag wala ka nakaganansya.
  3. 44:19 talunon nga mga ido: sa English, jackals.

The Message

Psalm 44

A Psalm of the Sons of Korah

11-3 We’ve been hearing about this, God,
    all our lives.
Our fathers told us the stories
    their fathers told them,
How single-handedly you weeded out the godless
    from the fields and planted us,
How you sent those people packing
    but gave us a fresh start.
We didn’t fight for this land;
    we didn’t work for it—it was a gift!
You gave it, smiling as you gave it,
    delighting as you gave it.

4-8 You’re my King, O God—
    command victories for Jacob!
With your help we’ll wipe out our enemies,
    in your name we’ll stomp them to dust.
I don’t trust in weapons;
    my sword won’t save me—
But it’s you, you who saved us from the enemy;
    you made those who hate us lose face.
All day we parade God’s praise—
    we thank you by name over and over.

9-12 But now you’ve walked off and left us,
    you’ve disgraced us and won’t fight for us.
You made us turn tail and run;
    those who hate us have cleaned us out.
You delivered us as sheep to the butcher,
    you scattered us to the four winds.
You sold your people at a discount—
    you made nothing on the sale.

13-16 You made people on the street,
    urchins, poke fun and call us names.
You made us a joke among the godless,
    a cheap joke among the rabble.
Every day I’m up against it,
    my nose rubbed in my shame—
Gossip and ridicule fill the air,
    people out to get me crowd the street.

17-19 All this came down on us,
    and we’ve done nothing to deserve it.
We never betrayed your Covenant: our hearts
    were never false, our feet never left your path.
Do we deserve torture in a den of jackals?
    or lockup in a black hole?

20-22 If we had forgotten to pray to our God
    or made fools of ourselves with store-bought gods,
Wouldn’t God have figured this out?
    We can’t hide things from him.
No, you decided to make us martyrs,
    lambs assigned for sacrifice each day.

23-26 Get up, God! Are you going to sleep all day?
    Wake up! Don’t you care what happens to us?
Why do you bury your face in the pillow?
    Why pretend things are just fine with us?
And here we are—flat on our faces in the dirt,
    held down with a boot on our necks.
Get up and come to our rescue.
    If you love us so much, Help us!