Ang Pulong Sang Dios

Salmo 42:1-11

Salmo 42Salmo 42 Ang titulo sa Hebreo: Ang “maskil” nga ginsulat sang mga anak ni Kora. Sa direktor sang mga manugkanta.

Ang Handom sang Isa ka Tawo nga Makapalapit sa Presensya sang Dios

1Ginakahidlawan ko ikaw, O Dios,

pareho sa usa nga ginahidlaw sang tubig sa sapa.

2Nauhaw ako sa imo, O Dios nga buhi.

San-o pa ako makakadto sa imo templo sa pagpalapit sa imo presensya?

3Adlaw-gab-i permi na lang ako nagahibi kag halos mainom ko na ang akon mga luha samtang sagi hambal ang mga tawo sa akon nga, “Diin na bala ang imo Dios?”

4Nagalain ang akon buot kon madumduman ko nga sadto anay ginapangunahan ko ang madamo nga mga tawo sa pagkadto sa imo templo.

Kag nagaselebrar kami nga may paghinugyaw sa kalipay kag pagpasalamat sa imo.

5Ngaa bala nga nagapangasubo kag nagakatublag gid ako?

Dapat magsalig ako sa imo. Huo, dayawon ko ikaw liwat, ikaw nga akon manluluwas kag Dios.

6-7Nasubuan gid ako; daw sa ginatabunan ako sang imo mga balod nga nagaginahod pareho sa nagahuganas nga busay.

Gani ginadumdom ko ikaw diri sa duta sang Jordan kag Hermon, sa Bukid sang Mizar.

8Kon adlaw ginapakita mo, Ginoo, ang imo gugma,

gani kon gab-i nagakanta ako bilang pangamuyo sa imo, O Dios sang akon kabuhi.

9O Dios nga akon palalipdan nga bato, nagasiling ako sa imo,

“Ngaa nga ginakalimtan mo ako?

Ngaa nga kinahanglan pa nga magkasubo ako tungod sa pagpamigos sa akon sang mga kaaway?”

10Daw sa nagakadugmok ang akon mga tul-an tungod sang pagpakahuya sa akon sang akon mga kaaway.

Sagi sila hambal sa akon nga, “Diin na bala ang imo Dios?”

11Ngaa bala nga nagapangasubo kag nagakatublag gid ako?

Dapat magsalig ako sa imo kag dayawon ko ikaw liwat, ikaw nga akon manluluwas kag Dios.

O Livro

Salmos 42:1-11

Segundo Livro

(Salmos 42–72)

Salmo 42

Cântico didático dos descendentes de Coré. Para o diretor do coro.

1Como o veado anseia pela água,

assim suspiro eu por ti, ó Deus!

2A minha alma tem sede de Deus, do Deus vivo.

Quando poderei partir e ficar diante dele?

3As minhas lágrimas correm noite e dia,

porque andam sempre a zombar de mim, perguntando:

“Onde é que anda esse teu Deus?”

4Tem coragem, ó minha alma!

Lembro-me de quando ia festivamente com a multidão,

em cortejo, à casa de Deus,

cantando com alegria e louvando o Senhor!

5Porque estás abatida, minha alma?

Porque ficas perturbada?

Confia em Deus!

Pois ainda o louvarei pela sua salvação.

6Agora estou abatido e acabrunhado;

porém, recordo a tua bondade para com esta terra,

onde corre o rio Jordão,

e onde se situam os montes Hermon e Mizar.

7Tens permitido que ondas de tristeza,

como vagas enormes, tenham passado sobre mim,

com a força de uma queda de água.

8Mas o Senhor derramará, durante o dia,

a sua misericórdia sobre mim.

Durante a noite, cantarei para Deus;

farei oração ao Deus da minha vida.

9Pergunto a Deus, que é o meu rochedo:

“Porque me abandonaste?

Porque hei de sofrer tanto,

por causa dos ataques dos meus inimigos?”

10Os seus insultos ferem-me como uma chaga mortal.

Passam todo o tempo repetindo:

“Onde é que anda esse teu Deus?”

11Porque estás abatida, minha alma?

Porque ficas perturbada?

Confia em Deus, pois ainda o louvarei.

Ele é a minha salvação! Ele é o meu Deus!