Ang Pulong Sang Dios

Salmo 42:1-11

Salmo 42Salmo 42 Ang titulo sa Hebreo: Ang “maskil” nga ginsulat sang mga anak ni Kora. Sa direktor sang mga manugkanta.

Ang Handom sang Isa ka Tawo nga Makapalapit sa Presensya sang Dios

1Ginakahidlawan ko ikaw, O Dios,

pareho sa usa nga ginahidlaw sang tubig sa sapa.

2Nauhaw ako sa imo, O Dios nga buhi.

San-o pa ako makakadto sa imo templo sa pagpalapit sa imo presensya?

3Adlaw-gab-i permi na lang ako nagahibi kag halos mainom ko na ang akon mga luha samtang sagi hambal ang mga tawo sa akon nga, “Diin na bala ang imo Dios?”

4Nagalain ang akon buot kon madumduman ko nga sadto anay ginapangunahan ko ang madamo nga mga tawo sa pagkadto sa imo templo.

Kag nagaselebrar kami nga may paghinugyaw sa kalipay kag pagpasalamat sa imo.

5Ngaa bala nga nagapangasubo kag nagakatublag gid ako?

Dapat magsalig ako sa imo. Huo, dayawon ko ikaw liwat, ikaw nga akon manluluwas kag Dios.

6-7Nasubuan gid ako; daw sa ginatabunan ako sang imo mga balod nga nagaginahod pareho sa nagahuganas nga busay.

Gani ginadumdom ko ikaw diri sa duta sang Jordan kag Hermon, sa Bukid sang Mizar.

8Kon adlaw ginapakita mo, Ginoo, ang imo gugma,

gani kon gab-i nagakanta ako bilang pangamuyo sa imo, O Dios sang akon kabuhi.

9O Dios nga akon palalipdan nga bato, nagasiling ako sa imo,

“Ngaa nga ginakalimtan mo ako?

Ngaa nga kinahanglan pa nga magkasubo ako tungod sa pagpamigos sa akon sang mga kaaway?”

10Daw sa nagakadugmok ang akon mga tul-an tungod sang pagpakahuya sa akon sang akon mga kaaway.

Sagi sila hambal sa akon nga, “Diin na bala ang imo Dios?”

11Ngaa bala nga nagapangasubo kag nagakatublag gid ako?

Dapat magsalig ako sa imo kag dayawon ko ikaw liwat, ikaw nga akon manluluwas kag Dios.

New International Reader's Version

Psalm 42:1-11

Book II

Psalms 42–72

Psalm 42

For the director of music. A maskil of the Sons of Korah.

1A deer longs for streams of water.

God, I long for you in the same way.

2I am thirsty for God. I am thirsty for the living God.

When can I go and meet with him?

3My tears have been my food

day and night.

All day long people say to me,

“Where is your God?”

4When I remember what has happened,

I tell God all my troubles.

I remember how I used to walk to the house of God.

The Mighty One guarded my steps.

We shouted with joy and praised God

as we went along with the joyful crowd.

5My spirit, why are you so sad?

Why are you so upset deep down inside me?

Put your hope in God.

Once again I will have reason to praise him.

He is my Savior and my God.

6My spirit is very sad deep down inside me.

So I will remember you here where the Jordan River begins.

I will remember you here on the Hermon mountains

and on Mount Mizar.

7You have sent wave upon wave of trouble over me.

It roars down on me like a waterfall.

All your waves and breakers have rolled over me.

8During the day the Lord sends his love to me.

During the night I sing about him.

I say a prayer to the God who gives me life.

9I say to God my Rock,

“Why have you forgotten me?

Why must I go around in sorrow?

Why am I treated so badly by my enemies?”

10My body suffers deadly pain

as my enemies make fun of me.

All day long they say to me,

“Where is your God?”

11My spirit, why are you so sad?

Why are you so upset deep down inside me?

Put your hope in God.

Once again I will have reason to praise him.

He is my Savior and my God.