Ang Pulong Sang Dios

Salmo 41

Pangamuyo sang Tawo nga Nagamasakit

1Bulahan ang tawo nga nagakabalaka sa mga kubos.
Buligan siya sang Ginoo sa tion sang kalisod.
Protektaran siya sang Ginoo kag tipigan ang iya kabuhi.
Pakamaayuhon siya sang Ginoo sa duta sang Israel;
indi siya pag-itugyan sa iya mga kaaway.
Buligan siya sang Ginoo sa iya masakit;
ayuhon niya siya sa iya ginabatyag.
Nagsiling ako, “Ginoo, kaluoyi ako.
Ayuha ako, kay nakasala ako sa imo.”
Nagahambal sing malain ang akon mga kaaway parte sa akon.
Siling nila, “San-o pa bala siya mapatay agod malimtan na siya?”
Kon magbisita sila sa akon, nagapakuno-kuno sila nga maayo ang ila tuyo,
pero nagatipon lang gali sila sang indi maayo nga mga estorya parte sa akon.
Kag pagkaguwa nila ginakutsokutso nila ini sa iban.
Ang tanan nga akig sa akon nagahutikay kontra sa akon,
kag nagahunahuna sila sing malain kontra sa akon.
Nagasiling sila, “May malala siya nga balatian,
gani indi na gid siya makabangon pa.”
Bisan ang suod ko nga abyan nga ginasaligan ko gid kag nagasalo sa akon sa pagkaon nagtraidor sa akon.
10 Pero ikaw, Ginoo, kaluoyi ako;
ayuha ako agod nga makabalos ako sa akon mga kaaway.
11 Dayon mahibaluan ko nga nalipay ka sa akon, kay wala makadaog ang akon mga kaaway sa akon.
12 Tungod kay wala ako sing may ginahimo nga malain, ginatipigan mo ang akon kabuhi sa wala sing katapusan.

13 Dalayawon ang Ginoo, ang Dios sang Israel, sa wala sing katapusan. Amen! Amen!

The Message

Psalm 41

A David Psalm

11-3 Dignify those who are down on their luck;
    you’ll feel good—that’s what God does.
God looks after us all,
    makes us robust with life—
Lucky to be in the land,
    we’re free from enemy worries.
Whenever we’re sick and in bed,
    God becomes our nurse,
    nurses us back to health.

4-7 I said, “God, be gracious!
    Put me together again—
    my sins have torn me to pieces.”
My enemies are wishing the worst for me;
    they make bets on what day I will die.
If someone comes to see me,
    he mouths empty platitudes,
All the while gathering gossip about me
    to entertain the street-corner crowd.
These “friends” who hate me
    whisper slanders all over town.
They form committees
    to plan misery for me.

8-9 The rumor goes out, “He’s got some dirty,
    deadly disease. The doctors
    have given up on him.”
Even my best friend, the one I always told everything
    —he ate meals at my house all the time!—
    has bitten my hand.

10 God, give grace, get me up on my feet.
    I’ll show them a thing or two.

11-12 Meanwhile, I’m sure you’re on my side—
    no victory shouts yet from the enemy camp!
You know me inside and out, you hold me together,
    you never fail to stand me tall in your presence
    so I can look you in the eye.

13 Blessed is God, Israel’s God,
    always, always, always.
    Yes. Yes. Yes.