Ang Pulong Sang Dios

Salmo 31

Pangamuyo sang Tawo nga Nagasalig sa Dios

1Ginoo, sa imo ako nagapangayo sang proteksyon.
Indi pag-itugot nga mahuy-an ako.
Luwasa ako tungod kay matarong ka.
Pamatii ako kag luwasa gilayon.
Protektari ako pareho sa palalipdan nga bato;
depensahi ako pareho sa mabakod nga palanaguan.
Tungod kay ikaw ang akon palalipdan nga bato kag mabakod nga palanaguan,
tuytuyi kag ubayi ako agod mapadunggan ka.
Ilikaw ako sa siod nga ginbutang sang akon mga kaaway para sa akon,
kay ikaw ang akon mabakod nga dalangpan.
Ginatugyan ko sa imo ang akon kabuhi.[a]
Luwasa ako, Ginoo, Dios nga masaligan.

Ginakaugtan ko ang mga nagasimba sa mga dios-dios nga wala man lang sing pulos,
kay nagasalig ako sa imo, Ginoo.
Magakalipay gid ako tungod sang imo gugma,
kay nakita mo ang akon mga pag-antos,
kag nahibaluan mo ang akon mga kalisod.
Wala mo ako gintugyan sa akon mga kaaway;
ginluwas mo ako sa katalagman.
Ginoo, kaluoyi ako kay nalisdan ako.
Nagapalamarok ang akon mata sang hibi,
kag nagapalangluya na ako.
10 Puno sang kasubo ang akon kabuhi.
Pila na ka tuig nga nagahibi ako permi.
Nagapalangluya na ako tungod sang akon mga pag-antos,[b]
kag daw nagakamudmod na ang akon mga tul-an.
11 Ginapakahuy-an ako sang tanan ko nga kaaway,
labi na sang akon mga kasimanwa.
Bisan ang akon mga kilala nahadlok na nga magpalapit sa akon.
Kon makita nila ako sa dalan nagapalagyo sila.
12 Ginakalimtan na nila ako, nga daw sa napatay na ako.
Para sa ila pareho ako sa buka nga kolon nga wala na sing pulos.
13 Mabatian ko ang paghinutikay sang madamo nga mga kaaway.
Bisan diin ako magkadto nahadlok ako,
kay nagaplano sila nga patyon ako.
14 Pero nagasalig ako sa imo, Ginoo.
Ikaw ang akon Dios.
15 Ang akon kapalaran ara sa imo;
luwasa ako sa akon mga kaaway nga nagahingabot sa akon.
16 Ipakita ang imo kaayo sa akon nga imo alagad;
tungod nga ginahigugma mo ako, luwasa ako.
17 Indi pag-itugot nga mahuy-an ako, Ginoo,
kay nagapanawag ako sa imo.
Pakahuy-i ang mga malaot kag pamatya sila
agod magpakalinong sila sa lulubngan.[c]
18 Pahipusa inang mga butigon, nga nagapabugal kag nagatamay sa mga matarong.

19 Daw ano kadako sang imo kaayo nga ginatigana mo sa mga nagatahod sa imo.
Samtang nagatulok ang mga tawo,
ginapakitaan mo sang kaayo ang mga nagapangayo sang proteksyon sa imo.
20 Ginatago mo sila sa lugar nga ara ang imo presensya,
kag didto luwas sila sa pagpanglibak[d] kag pagpang-insulto[e] sang mga tawo.
21 Dalayawon ka, Ginoo!
Kay makatilingala gid ang pagpakita mo sang imo gugma sa akon
sang didto ako sa ginkibon nga siyudad.
22 Sa akon kahadlok naghunahuna ako nga ginsikway mo na ako.
Pero ginpamatian mo ang akon pagpakitluoy sang nagpangayo ako sang bulig sa imo.

23 Higugmaa ninyo ang Ginoo,
kamo nga iya matutom nga katawhan.
Ginatipigan sang Ginoo ang mga matutom sa iya,
pero ginasilutan niya sing puwerte gid ang mga matinaas-taason.
24 Magpakalig-on kamo kag magpakaisog,
kamo nga nagalaom sa Ginoo.

Notas al pie

  1. 31:5 kabuhi: sa literal, espiritu.
  2. 31:10 pag-antos: Amo ini sa Septuagint kag sa Syriac. Sa Hebreo, kalautan.
  3. 31:17 lulubngan: ukon, lugar sang mga patay.
  4. 31:20 pagpanglibak: ukon, malain nga plano.
  5. 31:20 pagpang-insulto: ukon, pagpang-akusar.

Nueva Versión Internacional

Salmos 31

Al director musical. Salmo de David.

1En ti, Señor, busco refugio;
    jamás permitas que me avergüencen;
    en tu justicia, líbrame.
Inclina a mí tu oído,
    y acude pronto a socorrerme.
Sé tú mi roca protectora,
    la fortaleza de mi salvación.
Guíame, pues eres mi roca y mi fortaleza,
    dirígeme por amor a tu nombre.
Líbrame de la trampa que me han tendido,
    porque tú eres mi refugio.
En tus manos encomiendo mi espíritu;
    líbrame, Señor, Dios de la verdad.

Odio a los que veneran ídolos vanos;
    yo, por mi parte, confío en ti, Señor.
Me alegro y me regocijo en tu amor,
    porque tú has visto mi aflicción
    y conoces las angustias de mi alma.
No me entregaste al enemigo,
    sino que me pusiste en lugar espacioso.

Tenme compasión, Señor, que estoy angustiado;
    el dolor está acabando con mis ojos,
    con mi alma, ¡con mi cuerpo!
10 La vida se me va en angustias,
    y los años en lamentos;
la tristeza está acabando con mis fuerzas,
    y mis huesos se van debilitando.
11 Por causa de todos mis enemigos,
    soy el hazmerreír de mis vecinos;
soy un espanto para mis amigos;
    de mí huyen los que me encuentran en la calle.
12 Me han olvidado, como si hubiera muerto;
    soy como una vasija hecha pedazos.
13 Son muchos a los que oigo cuchichear:
    «Hay terror por todas partes».
Se han confabulado contra mí,
    y traman quitarme la vida.

14 Pero yo, Señor, en ti confío,
    y digo: «Tú eres mi Dios».
15 Mi vida entera está en tus manos;
    líbrame de mis enemigos y perseguidores.
16 Que irradie tu faz sobre tu siervo;
    por tu gran amor, sálvame.

17 Señor, no permitas que me avergüencen,
    porque a ti he clamado.
Que sean avergonzados los malvados,
    y acallados en el sepulcro.
18 Que sean silenciados sus labios mentirosos,
    porque hablan contra los justos
    con orgullo, desdén e insolencia.

19 Cuán grande es tu bondad,
    que atesoras para los que te temen,
y que a la vista de la gente derramas
    sobre los que en ti se refugian.
20 Al amparo de tu presencia los proteges
    de las intrigas humanas;
en tu morada los resguardas
    de las lenguas contenciosas.

21 Bendito sea el Señor,
    pues mostró su gran amor por mí
    cuando me hallaba en una ciudad sitiada.
22 En mi confusión llegué a decir:
    «¡He sido arrojado de tu presencia!»
Pero tú oíste mi voz suplicante
    cuando te pedí que me ayudaras.

23 Amen al Señor, todos sus fieles;
    él protege a los dignos de confianza,
    pero a los orgullosos les da su merecido.
24 Cobren ánimo y ármense de valor,
    todos los que en el Señor esperan.