Ang Pulong Sang Dios

Salmo 30

Pangamuyo nga Pagpasalamat

1Ginadayaw ko ikaw, Ginoo,
kay ginluwas mo ako sa katalagman
kag wala mo pagtuguti nga magkalipay ang akon mga kaaway sa akon kahimtangan.
Ginoo nga akon Dios,
nagapangayo ako sang bulig sa imo,
kag gin-ayo mo ako.
Ginluwas mo ako sa kamatayon.
Wala mo pagtuguti nga mapatay ako.

Magkanta kamo sang mga pagdayaw sa Ginoo,
kamo nga iya matutom nga katawhan.
Dayawa ninyo siya bilang pagdumdom sa iya pagkabalaan.
Kay ang iya kaakig wala nagadugay,
pero ang iya kaayo nagapadayon hasta san-o.
Ayhan nagakasubo kita sa kagab-ihon,
pero pag-abot sang kaagahon magakalipay kita.

Sang malig-on ang akon kahimtangan, nagsiling ako nga indi gid ako maano.
Ini tungod sa kaayo mo, Ginoo.
Ginpalig-on mo ako pareho sa isa ka bukid.
Pero sang nagpanago ka sa akon, hinadlukan ako.

Nagpanawag ako sa imo, Ginoo, nga nagapakitluoy.
Siling ko,
“Ano bala ang makuha mo kon mapatay ako?
Makadayaw bala sa imo ang patay nga tawo?
Makasugid bala siya sang imo katutom?
10 Ginoo, pamatii ako kag kaluoyi.
Buligi ako!”

11 Gani, ginbayluhan mo ang akon pagpangasubo sang malipayon nga pagsaot.
Ginpauba mo sa akon ang sako nga ginsul-ob ko sang nagpangasubo ako,
kag ginhatagan mo ako sang kalipay,
12 agod indi lang ako maghipos, kundi magkanta ako sang mga pagdayaw sa imo.
Ginoo nga akon Dios, pasalamatan ko ikaw sa wala sing katapusan.

O Livro

Salmos 30

Salmo de David. Feito para a dedicação do templo.

1Eu te louvarei, Senhor,
porque me levantaste
e não deixaste que os meus inimigos triunfassem sobre mim.
Senhor, meu Deus, eu chamei por ti
e tu deste de novo saúde à minha vida.
Tiraste-me da beira do mundo dos mortos;
não deixaste que descesse ao abismo da morte.

Cantem ao Senhor, todos os seus santos,
para que seja sempre lembrada a sua santidade.
A sua cólera dura só um momento,
mas sua boa vontade dura a vida inteira.
Posso chorar uma noite inteira,
mas sei que pela manhã virá a alegria.

Quando me encontrava bem e me sentia firme dizia:
“Isto está seguro; nada me perturbará.”
Tu, Senhor, fizeste-me o favor
de me tornar forte como uma montanha.
Mas viraste o rosto e eu fiquei sem coragem.

Chamei por ti, Senhor,
e supliquei-te dizendo:
“Que ganharás, se eu descer à cova?
Como poderei louvar-te se estiver desfeito em pó?
Poderei anunciar a tua verdade aos outros?
10 Ouve-me então, Senhor,
tem piedade de mim e socorre-me!”

11 Então ele mudou o meu choro em dança alegre.
Arrancou-me a roupa da tristeza e fez-me vestir de alegria.
12 Agora posso cantar-lhe louvores,
em vez de jazer em silêncio.
Senhor, meu Deus, eu te cantarei para sempre!