Ang Pulong Sang Dios

Salmo 30

Pangamuyo nga Pagpasalamat

1Ginadayaw ko ikaw, Ginoo,
kay ginluwas mo ako sa katalagman
kag wala mo pagtuguti nga magkalipay ang akon mga kaaway sa akon kahimtangan.
Ginoo nga akon Dios,
nagapangayo ako sang bulig sa imo,
kag gin-ayo mo ako.
Ginluwas mo ako sa kamatayon.
Wala mo pagtuguti nga mapatay ako.

Magkanta kamo sang mga pagdayaw sa Ginoo,
kamo nga iya matutom nga katawhan.
Dayawa ninyo siya bilang pagdumdom sa iya pagkabalaan.
Kay ang iya kaakig wala nagadugay,
pero ang iya kaayo nagapadayon hasta san-o.
Ayhan nagakasubo kita sa kagab-ihon,
pero pag-abot sang kaagahon magakalipay kita.

Sang malig-on ang akon kahimtangan, nagsiling ako nga indi gid ako maano.
Ini tungod sa kaayo mo, Ginoo.
Ginpalig-on mo ako pareho sa isa ka bukid.
Pero sang nagpanago ka sa akon, hinadlukan ako.

Nagpanawag ako sa imo, Ginoo, nga nagapakitluoy.
Siling ko,
“Ano bala ang makuha mo kon mapatay ako?
Makadayaw bala sa imo ang patay nga tawo?
Makasugid bala siya sang imo katutom?
10 Ginoo, pamatii ako kag kaluoyi.
Buligi ako!”

11 Gani, ginbayluhan mo ang akon pagpangasubo sang malipayon nga pagsaot.
Ginpauba mo sa akon ang sako nga ginsul-ob ko sang nagpangasubo ako,
kag ginhatagan mo ako sang kalipay,
12 agod indi lang ako maghipos, kundi magkanta ako sang mga pagdayaw sa imo.
Ginoo nga akon Dios, pasalamatan ko ikaw sa wala sing katapusan.

New Serbian Translation

Псалми 30

Псалам Давидов. Песма за посвећење храма.

1Узвисујем те, Господе, јер си ме подигао,
    ниси дао да се душмани нада мном радују.
Теби завапих, Господе, Боже мој,
    и ти си ме исцелио.
Господе, из Света мртвих ти си ме извео,
    моју си душу спасао од раке.

Запојте Господу, верни његови,
    хвалите га, спомињите светост његову.
Јер гнев његов траје за трен,
    а читав живот милост његова.
Вече доноси плач,
    а јутро клицање.

У свом спокојству рекао сам себи:
    „Никада ме ништа неће уздрмати.“
Милошћу си ме својом, Господе,
    учврстио као моћну гору;
кад си лице своје сакрио,
    свега ме је страх обузео.

К теби вапим, Господе,
    од свога Бога тражим милост.
„Каква корист од моје смрти,
    ако сиђем у раку?
Хоће ли те прах прослављати?
    Зар ће прах о твојој верности да прича?
10 Почуј, Господе, смилуј ми се,
    буди моја помоћ, о, Господе!“

11 Мој си плач окренуо у коло,
    скинуо си с мене рухо жалости,
    и у рухо ме радости обукао.
12 Зато те душа моја слави без престанка.
    О, Господе, Боже мој, хвалићу те вечно!