Ang Pulong Sang Dios

Salmo 27

Pangamuyo nga may Pagdayaw

1Ang Ginoo amo ang akon kasanag, manluluwas, kag mabakod nga dalangpan,
gani wala ako sing kahadlukan.
Sa tion nga salakayon ako sang akon malaot nga mga kaaway agod patyon,
sila ang mapierdi kag indi ako.
Bisan pa nga libutan ako sang madamo nga mga soldado, indi ako mahadlok.
Bisan pa nga salakayon nila ako, magasalig gihapon ako sa Dios.
Nagapangayo ako sa Ginoo sang isa ka butang nga ginahandom ko gid.
Ini amo nga makapuyo ako sa iya templo sa bug-os ko nga kabuhi.
Kag didto magapamalandong ako sang iya kaayo
kag magapangayo sang iya pagtuytoy.
Kay sa tion sang katalagman taguon niya ako kag protektaran sa iya templo.
Ipahamtang niya ako sa lugar nga luwas ako sa katalagman.[a]
Gani mangin madinalag-on ako kontra sa akon mga kaaway nga nagalibot sa akon
kag magahalad ako sa templo sang Ginoo nga may paghugyaw sa kalipay.
Magakanta ako sa iya!

Pamatii ako, Ginoo, kon magpanawag ako sa imo;
kaluoyi ako kag sabta ang akon pangamuyo.
Nagpanghikot ka sa akon tagipusuon nga magdangop ako sa imo,
gani nagdangop ako sa imo, Ginoo.
Indi ka magpanago sa akon!
Indi ako pagsikwaya sa imo kaakig sa akon, nga imo alagad.
Ikaw ang nagabulig sa akon,
gani indi ako pagpabay-i ukon pagsikwaya,
O Dios nga akon manluluwas.
10 Bisan pa nga sikwayon ako sang akon amay kag iloy, tatapon mo ako, Ginoo.
11 Tudlui ako sang imo pamaagi.
Tuytuyi ako sa husto nga dalan tungod kay ginabantayan ako sang akon mga kaaway.
12 Indi ako pag-itugyan sa ila,
kay ginaakusar nila ako sang indi matuod
kag gusto nila ako nga halitan.
13 Pero nagapati gid ako nga maeksperiensyahan ko ang imo kaayo samtang nagakabuhi ako diri sa duta.

14 Magsalig kamo sa Ginoo!
Magpakalig-on kamo kag indi madulaan sang paglaom.
Magsalig lang kamo sa Ginoo!

Notas al pie

  1. 27:5 lugar nga luwas ako sa katalagman: sa literal, sa mataas nga bato.

The Message

Psalm 27

A David Psalm

1Light, space, zest—
    that’s God!
So, with him on my side I’m fearless,
    afraid of no one and nothing.

    When vandal hordes ride down
    ready to eat me alive,
Those bullies and toughs
    fall flat on their faces.

When besieged,
    I’m calm as a baby.
When all hell breaks loose,
    I’m collected and cool.

I’m asking God for one thing,
    only one thing:
To live with him in his house
    my whole life long.
I’ll contemplate his beauty;
    I’ll study at his feet.

That’s the only quiet, secure place
    in a noisy world,
The perfect getaway,
    far from the buzz of traffic.

God holds me head and shoulders
    above all who try to pull me down.
I’m headed for his place to offer anthems
    that will raise the roof!
Already I’m singing God-songs;
    I’m making music to God.

7-9 Listen, God, I’m calling at the top of my lungs:
    “Be good to me! Answer me!”
When my heart whispered, “Seek God,”
    my whole being replied,
“I’m seeking him!”
    Don’t hide from me now!

9-10 You’ve always been right there for me;
    don’t turn your back on me now.
Don’t throw me out, don’t abandon me;
    you’ve always kept the door open.
My father and mother walked out and left me,
    but God took me in.

11-12 Point me down your highway, God;
    direct me along a well-lighted street;
    show my enemies whose side you’re on.
Don’t throw me to the dogs,
    those liars who are out to get me,
    filling the air with their threats.

13-14 I’m sure now I’ll see God’s goodness
    in the exuberant earth.
Stay with God!
    Take heart. Don’t quit.
I’ll say it again:
    Stay with God.