Ang Pulong Sang Dios

Salmo 22

Buligan sang Dios ang mga Nagaantos

1Dios ko, Dios ko, ngaa ginpabay-an mo ako?
Ngaa nga malayo ka sa akon?
Nagaugayong na ako sa pag-antos, pero wala mo man lang gihapon ako ginabuligan.
Dios ko, adlaw-gab-i nagapanawag ako sa imo,
pero wala mo ako ginasabat,
gani wala ako sing kapahuwayan.
Pero balaan ka, kag nagapungko ka sa imo trono, kag ginadayaw sang mga Israelinhon.
Nagsalig sa imo ang amon mga katigulangan kag ginluwas mo sila.
Nagpanawag sila sa imo kag ginbuligan mo sila.
Nagsalig sila sa imo kag wala sila mapaslawi.

Ginapakahuy-an ako kag ginapakalain sang mga tawo.
Nagasiling sila nga daw sa ulod[a] ako kag indi tawo.
Ang makakita sa akon nagayaguta kag nagainsulto sa akon,
kag nagalungo-lungo sila nga nagasiling,
“Nagasalig ka man bala sa Ginoo, ti ngaa wala ka niya pagluwasa?
Kon matuod nga nalipay siya sa imo, ti ngaa wala ka niya pagbuligi?”
Pero ikaw ang nagpaguwa sa akon sa tiyan sang akon iloy,
kag halin sang lapsag pa ako ginahalungan mo na ako.
10 Halin sang akon pagkatawo, sa imo ako gintugyan kag ikaw lang ang akon Dios.
11 Gani indi ako pagbayai,
kay malapit na nga mag-abot ang kalisod
kag wala sing may magbulig sa akon.

12 Ginalibutan ako sang madamo nga mga kaaway;
pareho sila sa makusog nga mga turo nga baka sang Bashan.
13 Pareho man sila sang leon nga nagangurob kag naganganga, nga handa na sa paggus-ab.

14 Nadulaan ako sang kusog; pareho ako sa tubig nga ginaula,
kag ang tanan ko nga tul-an daw sa nagliw-as.
Nadulaan ako sang kaisog; pareho ako sa kandila nga nagakatunaw.
15 Nadulaan ako sang kusog; pareho ako sa nagabagtik nga duta,
kag ang akon dila nagapilit sa akon alingagngag.
Ginoo, ginapabay-an mo ako nga daw mapatay.
16 Ginlibutan ako sang grupo sang malaot nga mga tawo nga pareho sa mga ido.
Ginbuhuan nila ang akon mga kamot kag mga tiil.[b]
17 Nagaguluwa na ang akon mga tul-an,
kag ginatulok lang nila ako.
18 Ginpartida nila ang akon mga bayo paagi sa paggabot-gabot.

19 Pero ikaw, Ginoo, indi magpalayo sa akon.
Ikaw nga akon kusog, buligi ako gilayon.
20 Luwasa ako sa espada sang akon mga kaaway;
luwasa ang akon kabuhi sa kamot sang sina nga mga ido.
21 Luwasa ako sa baba sang sina nga mga leon.
Sabta[c] ang akon pangamuyo nga luwason mo ako sa mga sungay sinang turo nga mga baka.
22 Ipahayag ko sa akon mga kasimanwa[d] ang imo mga ginhimo.
Dayawon ko ikaw sa ila mga pagtililipon.

23 Kamo nga nagatahod sa Ginoo, dayawa ninyo siya!
Kamo nga mga kaliwat ni Israel, nga amo si Jacob, padunggi kag kahadluki ninyo ang Ginoo!
24 Kay wala niya ginabaliwala ukon ginapakalain ang mga pag-antos sang mga kubos.
Wala niya sila ginatalikdan kundi ginapamatian niya ang ila pagpangayo sang bulig.

25 Hatagan mo ako, Ginoo, sang inspirasyon nga magdayaw sa imo sa mga pagtililipon sang imo katawhan.
Sa atubangan sang mga nagatahod sa imo tumanon ko ang akon ginpromisa nga maghalad sa imo.
26 Magakaon ang mga kubos kag mabusog sila.
Ang mga nagadangop sa imo magadayaw sa imo.
Kabay pa nga mangin maayo kag malawig ang ila kabuhi.
27 Ang bug-os nga kalibutan[e] magadumdom kag magabalik sa imo, Ginoo.
Simbahon ka sang tanan nga katawhan[f] sang mga nasyon.
28 Kay ikaw ang nagahari, kag ikaw ang nagadumala sang mga nasyon.
29 Sigurado nga magasimba sa imo[g] ang tanan nga manggaranon sa kalibutan.
Bisan ang tanan nga tawo nga daw sa mapatay na magaluhod sa imo.
Kag atong mga nagkalamatay na,
30 ang ila mga kaliwat magaalagad sa imo.
Tudluan parte sa imo, Ginoo, ang palaabuton nga mga henerasyon.
31 Sila nga wala pa matawo pagasugiran nga ginluwas mo ang imo katawhan,
kag ikaw gid ang naghimo sini.

Notas al pie

  1. 22:6 daw sa ulod: siguro ang buot silingon, makaluluoy; ukon, wala sing pulos.
  2. 22:16 Ginbuhuan nila ang akon mga kamot kag mga tiil: Amo ini sa Septuagint, sa Syriac, kag sa iban nga mga kopya sang Hebreo. Sa iban pa gid nga dumaan nga mga teksto, Ginhigtan nila ang akon mga kamot kag mga tiil. Sa kalabanan nga mga kopya sang Hebreo, Pareho sang leon ang akon mga kamot kag mga tiil.
  3. 22:21 Sabta: ukon, Ginasabat mo.
  4. 22:22 mga kasimanwa: sa literal, mga utod.
  5. 22:27 bug-os nga kalibutan: sa literal, pinakapunta sang kalibutan.
  6. 22:27 katawhan: ukon, pamilya.
  7. 22:29 Sigurado nga magasimba sa imo: sa Hebreo, Nagkaon sila kag magasimba.

Amplified Bible

Psalm 22

A Cry of Anguish and a Song of Praise.

To the Chief Musician; set to [the tune of] Aijeleth Hashshahar (The Doe of the Dawn). A Psalm of David.

1[a]My God, my God, why have You forsaken me?
Why are You so far from helping me, and from the words of my groaning?

O my God, I call out by day, but You do not answer;
And by night, but I find no rest nor quiet.

But You are holy,
O You who are enthroned in [the holy place where] the praises of Israel [are offered].

In You our fathers trusted [leaned on, relied on, and were confident];
They trusted and You rescued them.

They cried out to You and were delivered;
They trusted in You and were not disappointed or ashamed.


But I am [treated as] a worm [insignificant and powerless] and not a man;
I am the scorn of men and despised by the people.

All who see me laugh at me and mock me;
They [insultingly] open their lips, they shake their head, saying,

“He trusted and committed himself to the Lord, let Him save him.
Let Him rescue him, because He delights in him.”


Yet You are He who pulled me out of the womb;
You made me trust when on my mother’s breasts.
10 
I was cast upon You from birth;
From my mother’s womb You have been my God.

11 
Do not be far from me, for trouble is near;
And there is no one to help.
12 
Many [enemies like] bulls have surrounded me;
Strong bulls of Bashan have encircled me.
13 
They open wide their mouths against me,
Like a ravening and a roaring lion.
14 
I am poured out like water,
And all my bones are out of joint.
My heart is like wax;
It is melted [by anguish] within me.
15 
My strength is dried up like a fragment of clay pottery;
And my [dry] tongue clings to my jaws;
And You have laid me in the dust of death.
16 
For [a pack of] dogs have surrounded me;
A gang of evildoers has encircled me,
They pierced my hands and my feet.
17 
I can count all my bones;
They look, they stare at me.
18 
They divide my clothing among them
And cast lots for my [b]garment.

19 
But You, O Lord, do not be far from me;
O You my help, come quickly to my assistance.
20 
Rescue my life from the sword,
My only life from the paw of the dog (the executioner).
21 
Save me from the lion’s mouth;
From the horns of the wild oxen You answer me.

22 
I will tell of Your name to my countrymen;
In the midst of the congregation I will praise You.
23 
You who fear the Lord [with awe-inspired reverence], praise Him!
All you descendants of Jacob, honor Him.
Fear Him [with submissive wonder], all you descendants of Israel.
24 
For He has not despised nor detested the suffering of the afflicted;
Nor has He hidden His face from him;
But when he cried to Him for help, He listened.

25 
My praise will be of You in the great assembly.
I will pay my vows [made in the time of trouble] before those who [reverently] fear Him.
26 
The afflicted will eat and be satisfied;
Those who [diligently] seek Him and require Him [as their greatest need] will praise the Lord.
May your hearts live forever!
27 
All the ends of the earth will remember and turn to the Lord,
And all the families of the nations will bow down and worship before You,
28 
For the kingship and the kingdom are the Lord’s
And He rules over the nations.
29 
All the prosperous of the earth will eat and worship;
All those who go down to the dust (the dead) will bow before Him,
Even he who cannot keep his soul alive.
30 
Posterity will serve Him;
They will tell of the Lord to the next generation.
31 
They will come and declare His righteousness
To a people yet to be born—that He has done it [and that it is finished].

Notas al pie

  1. Psalm 22:1 This psalm may have been prayed by Jesus when He was on the cross. It begins with, “My God, my God, why have You forsaken me?” and ends with a thought of finality. The psalm is quoted in Matt 27:46; Mark 15:34; and alluded to in Matt 27:35, 39, 43 and John 19:23, 24, 28 as being fulfilled at Christ’s crucifixion.
  2. Psalm 22:18 A prophetic reference to the long, seamless shirt-like tunic worn by Jesus as an undergarment.