Ang Pulong Sang Dios

Salmo 19

Ang Pagkagamhanan sang Dios nga Makita sa Iya mga Gintuga

1Ang kalangitan nagapahayag sang gahom sang Dios
kag nagapakita sang iya ginhimo.
Ang kada adlaw kag kada gab-i daw sa nagasugid parte sa gahom sang Dios.
Wala sing pulong ukon tingog nga mabatian sa ila,
pero ang ila mensahi nagalambot sa bug-os nga kalibutan;
nagalapnag ini sa bisan diin nga lugar.

Naghimo ang Dios sa kalangitan sang elistaran sang adlaw.
Kag halin didto nagaguwa ang adlaw kon aga
nga pareho sa nobyo nga malipayon nga nagaguwa sa lugar nga sa diin siya ginkasal,
ukon pareho sa kampyon nga manugdalagan, nga handa sa pagdalagan.
Nagabutlak ini sa sidlangan kag nagasalop sa nakatundan.
Kag wala sing may makapanago sa iya nga init.

Ang Kasuguan sang Ginoo

Ang kasuguan sang Ginoo wala sing sayop.
Nagapabaskog ini sang aton kabuhi.
Ang mga pagpanudlo sang Ginoo masaligan
kag nagahatag sang kaalam sa mga wala sing alam.
Ang mga pagsulundan sang Ginoo husto kag nagahatag sang kalipay.
Ang mga sugo sang Ginoo wala sing sayop kag nagapasanag sa hunahuna sang tawo.
Ang pagtahod sa Ginoo maayo,
kag dapat himuon ini hasta san-o.
Ang paghukom sang Ginoo sigurado kag matarong.
10 Ini nga mga butang mas malahalon pa sang sa puro gid nga bulawan.
Kag mas matam-is pa sang sa puro gid nga dugos.
11 Nagahatag man ini sang paandam sa akon nga imo alagad, Ginoo.
Kag kon ginatuman ko ini makabaton ako sang dako nga balos.

12 Kon kaisa indi mahibaluan sang tawo nga nakasala siya.
Gani, Ginoo, tinlui ako sa mga sala nga wala ko mahibalui!
13 Buligi man ako nga indi makahimo sing hungod nga sala
kag indi pag-itugot nga ulipunon ako sini,
agod wala sing kasawayan ang akon kabuhi
kag hilway sa madamo nga klase sang mga sala.
14 Kabay pa nga ang akon mga ginahambal kag mga ginahunahuna makapalipay sa imo, Ginoo, nga akon palalipdan nga bato kag manunubos.

The Message

Psalm 19

A David Psalm

11-2 God’s glory is on tour in the skies,
    God-craft on exhibit across the horizon.
Madame Day holds classes every morning,
    Professor Night lectures each evening.

3-4 Their words aren’t heard,
    their voices aren’t recorded,
But their silence fills the earth:
    unspoken truth is spoken everywhere.

4-5 God makes a huge dome
    for the sun—a superdome!
The morning sun’s a new husband
    leaping from his honeymoon bed,
The daybreaking sun an athlete
    racing to the tape.

That’s how God’s Word vaults across the skies
    from sunrise to sunset,
Melting ice, scorching deserts,
    warming hearts to faith.

7-9 The revelation of God is whole
    and pulls our lives together.
The signposts of God are clear
    and point out the right road.
The life-maps of God are right,
    showing the way to joy.
The directions of God are plain
    and easy on the eyes.
God’s reputation is twenty-four-carat gold,
    with a lifetime guarantee.
The decisions of God are accurate
    down to the nth degree.

10 God’s Word is better than a diamond,
    better than a diamond set between emeralds.
You’ll like it better than strawberries in spring,
    better than red, ripe strawberries.

11-14 There’s more: God’s Word warns us of danger
    and directs us to hidden treasure.
Otherwise how will we find our way?
    Or know when we play the fool?
Clean the slate, God, so we can start the day fresh!
    Keep me from stupid sins,
    from thinking I can take over your work;
Then I can start this day sun-washed,
    scrubbed clean of the grime of sin.
These are the words in my mouth;
    these are what I chew on and pray.
Accept them when I place them
    on the morning altar,
O God, my Altar-Rock,
    God, Priest-of-My-Altar.