Ang Pulong Sang Dios

Salmo 18

Ang Kanta ni David sa Iya nga Pagdaog

1Ginahigugma ko ikaw, Ginoo. Ikaw ang akon kusog.
Ikaw, Ginoo, ang akon palalipdan nga bato,
ang akon mabakod nga palanaguan kag manughilway.
Bilang palalipdan nga bato, makapanago ako sa imo.
Ikaw ang akon taming, gamhanan nga manluluwas, kag dalangpan.
Dalayawon ka, Ginoo,
kay kon magpangayo ako sang bulig sa imo
ginaluwas mo ako sa akon mga kaaway.

4-5 Ang kamatayon daw pareho sa lubid nga nagburambod sa akon kag pareho sa siod sa akon alagyan.
Ang kalaglagan daw pareho sa mabaskog nga baha nga naglapaw sa akon.
Gani sa akon kalisod nagpanawag ako sa imo, Ginoo.
Nagpangayo ako sang bulig sa imo nga akon Dios,
kag ginpamatian mo ang akon pangamuyo sa imo templo.

Dayon naglinog, kag pati ang mga pundasyon sang mga bukid nag-uyog,
tungod kay naakig ka, Ginoo.
Nagguwa ang aso sa imo ilong,
kag sa imo baba nagguwa ang makahalalit nga kalayo kag nagadabadaba nga mga baga.
Ginbuksan mo ang langit,
kag nagpanaog ka nga nagatungtong sa madamol nga gal-om.
10 Nagsakay ka sa kerubin,
kag madasig ini nga naglupad samtang ginapalid sang hangin.
11 Ginhimo mo ang kadulom nga tabon sa imo palibot.
Nagpanago ka sa madamol nga gal-om.
12 Nagpangilat sa imo atubangan,
kag halin sa panganod nagguwa ang mga yelo kag ang nagadabadaba nga mga baga.
13 Ang tingog mo Ginoo, nga Labing Mataas nga Dios, nagdaguob sa langit.[a]
14 Ginpana mo sang kilat ang imo mga kaaway,
kag nagpalalagyo sila nga nagasalasala.
15 Sa imo nga pagsabdong kag puwerte nga kaakig nagakahubas ang dagat
kag makita ang duta sa idalom sini,
kag makita man ang pundasyon sang kalibutan.
16 Halin sa langit gindawat mo ako kag ginkuha sa madalom nga tubig.
17 Ginluwas mo ako sa akon gamhanan nga mga kaaway nga indi ko masarangan.
18 Ginsalakay nila ako sang nalisdan ako,
pero gin-apinan mo ako, Ginoo.
19 Gindala mo ako sa lugar nga wala sing katalagman;
ginluwas mo ako kay nalipay ka sa akon.
20 Ginapakamaayo mo ako tungod nga matarong ang akon kabuhi
kag wala ako sing may nahimo nga sala.
21 Kay ginasunod ko ang imo mga pamaagi
kag wala ako nagbiya sa imo Ginoo, nga akon Dios.
22 Ginatuman ko ang tanan mo nga sugo
kag wala ko ginalapas ang imo mga pagsulundan.
23 Nakahibalo ka nga wala sing kasawayan ang akon kabuhi
kag ginalikawan ko nga makasala.
24 Ginapakamaayo mo ako tungod nga nakita mo nga matarong ang akon kabuhi
kag wala ako sing may nahimo nga sala.
25 Matutom ka sa mga matutom sa imo,
kag maayo sa mga tawo nga maayo man.
26 Sinsero ka sa mga sinsero sa imo,
kag maayo ka magpadihot sa mga malaot.
27 Huo, ginaluwas mo ang mga mapainubuson,
pero ginapaubos mo ang mga matinaas-taason.

28 Ginoo nga akon Dios, ikaw ang akon kasanag.
Sa kadulom ikaw ang akon suga.
29 Sa imo bulig masarangan ko nga salakayon ang panong sang mga soldado,
kag masarangan ko nga sakaon ang pader nga nagapalibot sa siyudad.
30 Ang imo pamaagi, O Dios, wala sing sayop.
Ang imo pulong masaligan gid.
Pareho ka sa taming sa tanan nga nagapangayo sang proteksyon sa imo.
31 Ikaw lang, Ginoo, amo ang Dios;
ikaw lang ang amon palalipdan nga bato.
32 Ikaw ang nagahatag sa akon sang kusog
kag ang nagabantay sa akon dalanon.
33 Ginapabaskog mo ang akon tiil pareho sa tiil sang usa,
agod maagwanta ko ang pagtaklad sa mataas nga mga lugar.
34 Ginahanas mo ako sa pagpakig-away
pareho abi sa pagbinat sang mabakod nga pana.
35 Ginaprotektaran mo ako pareho sa taming,
gani luwas ang akon kabuhi.
Ginatipigan mo ako paagi sa imo gahom,
kag paagi sa imo bulig nangin bantog ako.
36 Ginahatagan mo ako sang matawhay nga alagyan,
gani wala nagakasandad ang akon mga tiil.
37 Ginlagas ko ang akon mga kaaway kag naabtan ko sila.
Kag wala gid ako magbalik hasta nga nalaglag ko sila.
38 Ginlaglag ko sila kag natumba sila sa akon tiilan
kag indi na sila makabangon pa.
39 Ginhatagan mo ako sang kusog sa pagpakig-away
kag ginpadaog sa akon mga kaaway.
40 Ginpatal-as mo ang akon mga kaaway
kag ginlaglag ko sila.
41 Nagpangayo sila sang bulig,
pero wala sing may nagluwas sa ila.
Nagpanawag sila sa imo,
pero wala mo sila ginsabat.
42 Gindugmok ko sila hasta nga daw pareho na lang sila sa yab-ok nga ginapalid sang hangin.
Gintasak-tasak ko sila pareho sa lunang sa dalan.
43 Ginluwas mo ako sa rebelde nga katawhan.
Ginhimo mo ako nga pangulo sang mga nasyon.
Ang mga taga-iban nga lugar nagaalagad sa akon.
44 Pagkabati nila sa akon, nagatuman dayon sila sang akon mando. Nagaluhod sila sa akon sa kahadlok.
45 Nadulaan sila sang kaisog,
gani nagaguwa sila sa ila mga palanaguan nga nagakurog sa kahadlok.
46 Buhi ka, Ginoo!
Dalayawon ka nga akon palalipdan nga bato!
Ginapakataas ko ikaw, O Dios nga akon manluluwas.
47 Ginabalusan mo ang akon mga kaaway,
kag ginapasakop mo ang mga nasyon sa akon.
48 Ginaluwas mo ako sa akon mapintas nga mga kaaway,
kag ginapadaog mo ako sa ila.
49 Gani padunggan ko ikaw sa mga nasyon.
Kantahan ko ikaw sang mga pagdayaw.
50 Ginahatagan mo sang dalagko nga mga kadalag-an ang imo pinili nga hari.
Ginahigugma mo si David kag ang iya mga kaliwat sa wala sing katapusan.

Notas al pie

  1. 18:13 Ang ini nga bersikulo sa Hebreo may sugpon pa, “nga may mga yelo kag nagadabadaba nga mga baga.” Pero wala ini sa iban nga mga kopya sang Hebreo kag sa Septuagint.

Amplified Bible

Psalm 18

David Praises the Lord for Rescuing Him.

To the Chief Musician. A Psalm of David, the servant of the Lord, who spoke the words of this song to the Lord on the day when the Lord rescued him from the hand of all his enemies and from the hand of Saul. And he said:

1“I love You [fervently and devotedly], O Lord, my strength.”

The Lord is my rock, my fortress, and the One who rescues me;
My God, my rock and strength in whom I trust and take refuge;
My shield, and the horn of my salvation, my high tower—my stronghold.

I call upon the Lord, who is worthy to be praised;
And I am saved from my enemies.


The cords of death surrounded me,
And the streams of ungodliness and torrents of destruction terrified me.

The cords of Sheol (the nether world, the place of the dead) surrounded me;
The snares of death confronted me.

In my distress [when I seemed surrounded] I called upon the Lord
And cried to my God for help;
He heard my voice from His temple,
And my cry for help came before Him, into His very ears.


Then the earth shook and quaked,
The foundations of the mountains trembled;
They were shaken because He was indignant and angry.

Smoke went up from His nostrils,
And fire from His mouth devoured;
Coals were kindled by it.

He bowed the heavens also and came down;
And thick darkness was under His feet.
10 
And He rode upon a cherub (storm) and flew;
And He sped on the wings of the wind.
11 
He made darkness His hiding place (covering); His pavilion (canopy) around Him,
The darkness of the waters, the thick clouds of the skies.
12 
Out of the brightness before Him passed His thick clouds,
Hailstones and coals of fire.
13 
The Lord also thundered in the heavens,
And the Most High uttered His voice,
Hailstones and coals of fire.
14 
He sent out His arrows and scattered them;
And He sent an abundance of lightning flashes and confused and routed them [in defeat].
15 
Then the stream beds of the waters appeared,
And the foundations of the world were laid bare
At Your rebuke, O Lord,
At the blast of the breath of Your nostrils.

16 
He reached from on high, He took me;
He drew me out of many waters.
17 
He rescued me from my strong enemy,
And from those who hated me, for they were too strong for me.
18 
They confronted me in the day of my disaster,
But the Lord was my support.
19 
He brought me out into a broad place;
He rescued me because He was pleased with me and delighted in me.

20 
The Lord dealt with me according to my righteousness (moral character, spiritual integrity);
According to the cleanness of my hands He has rewarded me.
21 
For I have kept the ways of the Lord,
And have not wickedly departed from my God.
22 
For all His ordinances were before me,
And I did not put away His statutes from me.
23 
I was [a]blameless before Him,
And I kept myself free from my sin.
24 
Therefore the Lord has rewarded me according to my righteousness (moral character, spiritual integrity),
According to the cleanness of my hands in His sight.

25 
With the kind (merciful, faithful, loyal) You show Yourself kind,
With the blameless You show Yourself blameless,
26 
With the pure You show Yourself pure,
And with the crooked You show Yourself astute.
27 
For You save an afflicted and humble people,
But bring down those [arrogant fools] with haughty eyes.
28 
For You cause my lamp to be lighted and to shine;
The Lord my God illumines my darkness.
29 
For by You I can crush a troop,
And by my God I can leap over a wall.

30 
As for God, His way is [b]blameless.
The word of the Lord is tested [it is perfect, it is faultless];
He is a shield to all who take refuge in Him.
31 
For who is God, but the Lord?
Or who is a rock, except our God,
32 
The God who encircles me with strength
And makes my way blameless?
33 
He makes my feet like [c]hinds’ feet [able to stand firmly and tread safely on paths of testing and trouble];
He sets me [securely] upon my high places.
34 
He trains my hands for war,
So that my arms can bend a bow of bronze.
35 
You have also given me the shield of Your salvation,
And Your right hand upholds and sustains me;
Your gentleness [Your gracious response when I pray] makes me great.
36 
You enlarge the path beneath me and make my steps secure,
So that my feet will not slip.

37 
I pursued my enemies and overtook them;
And I did not turn back until they were consumed.
38 
I shattered them so that they were not able to rise;
They fell [wounded] under my feet.
39 
For You have encircled me with strength for the battle;
You have subdued under me those who rose up against me.
40 
You have also made my enemies turn their backs to me [in defeat],
And I silenced and destroyed those who hated me.
41 
They cried for help, but there was no one to save them—
Even to the Lord [they cried], but He did not answer them.
42 
Then I beat them fine as the dust before the wind;
I emptied them out as the dirt of the streets.

43 
You have rescued me from the contentions of the people;
You have placed me as the head of the nations;
A people whom I have not known serve me.
44 
As soon as they hear me, they respond and obey me;
Foreigners feign obedience to me.
45 
Foreigners lose heart,
And come trembling out of their strongholds.

46 
The Lord lives, blessed be my rock;
And may the God of my salvation be exalted,
47 
The God who avenges me,
And subdues peoples (nations) under me.
48 
He rescues me from my enemies;
Yes, You lift me up above those who rise up against me;
You deliver me from the man of violence.
49 
Therefore will I give thanks and praise You, O Lord, among the nations,
And sing praises to Your name.
50 
He gives great triumphs to His king,
And shows steadfast love and mercy to His anointed,
To David and his descendants forever.

Notas al pie

  1. Psalm 18:23 Lit complete; or having integrity; or perfect.
  2. Psalm 18:30 See v 23.
  3. Psalm 18:33 I.e. the hoofs of a doe.