Ang Pulong Sang Dios

Salmo 17

Pangamuyo sang Tawo nga Matarong

1Pamatii, Ginoo, ang akon nga pagpangayo sang hustisya.
Pamatii ang akon sinsero nga pangamuyo.
Nakahibalo ka kon ano ang husto,
gani ikaw ang makahukom nga wala ako sing sala.
Gin-usisa mo ang akon tagipusuon bisan kon gab-i.
Gintilawan mo ako kag wala ka sing may nakita nga sala sa akon.
Nagdesisyon ako nga indi maghambal sing malain
pareho sang ginahimo sang iban.
Paagi sa pagtuman ko sang imo mga sugo, nalikawan ko ang pagpamintas.
Ginasunod ko permi ang imo pamaagi
kag wala ako magsipak sa sini.

O Dios, nagapangamuyo ako sa imo
kay nahibaluan ko nga pagasabton mo ako.
Pamatii ang akon pangamuyo.
Ipakita ang makatilingala mo nga gugma.
Paagi sa imo gahom, ginaluwas mo ang mga tawo nga nagapangayo sang proteksyon sa imo tungod sang ila mga kaaway.
Halungi ako pareho sang paghalong sang tawo sa iya nga mata,
kag protektari ako pareho sang pagprotektar sang pispis sa iya mga buto sa idalom sang iya mga pakpak.
Protektari ako sa akon mga kaaway nga nagasalakay sa akon palibot agod patyon ako.
10 Wala sila sing kaluoy, kag matinaas-taason kon maghambal.
11 Ginpangita nila ako kag karon ginalibutan na nila ako.
Nagahulat sila sang kahigayunan nga laglagon ako.
12 Pareho sila sa leon nga nagapalipod,
nga handa sa paggus-ab sa iya mabiktima.

13 Sige na, Ginoo, kontraha kag pierdiha ang akon malaot nga mga kaaway.
Luwasa ako sa ila paagi sa imo gahom.[a]
14 Luwasa ako sa sini nga mga tawo nga nagakabalaka lang sa mga butang diri sa kalibutan.
Siluti sila sang silot nga gintigana mo sa ila,
pati na ang ila mga kabataan.
Kag tigan-i man sang silot ang ila mga apo.[b]
15 Pero ako iya makakita sa imo
kay wala ako sing may nahimo nga sala.
Pagbugtaw ko malipay gid ako sa akon pagkakita sa imo.

Notas al pie

  1. 17:13 gahom: sa literal, espada.
  2. 17:14 Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sa sini nga bersikulo.

Nueva Versión Internacional

Salmos 17

Oración de David.

1Señor, oye mi justo ruego;
    escucha mi clamor;
presta oído a mi oración,
    pues no sale de labios engañosos.
Sé tú mi defensor,
    pues tus ojos ven lo que es justo.

Tú escudriñas mi corazón,
    tú me examinas por las noches;
¡ponme, pues, a prueba,
    que no hallarás en mí maldad alguna!

¡No pasarán por mis labios
    palabras como las de otra gente,
    pues yo cumplo con tu palabra!
Del camino de la violencia
    he apartado mis pasos;
    mis pies están firmes en tus sendas.

A ti clamo, oh Dios, porque tú me respondes;
    inclina a mí tu oído, y escucha mi oración.
Tú, que salvas con tu diestra
    a los que buscan escapar de sus adversarios,
    dame una muestra de tu gran amor.
Cuídame como a la niña de tus ojos;
    escóndeme, bajo la sombra de tus alas,
de los malvados que me atacan,
    de los enemigos que me han cercado.
10 Han cerrado su insensible corazón,
    y profieren insolencias con su boca.
11 Vigilan de cerca mis pasos,
    prestos a derribarme.
12 Parecen leones ávidos de presa,
    leones que yacen al acecho.

13 ¡Vamos, Señor, enfréntate a ellos!
    ¡Derrótalos!
    ¡Con tu espada rescátame de los malvados!
14 ¡Con tu mano, Señor, sálvame de estos mortales
    que no tienen más herencia que esta vida!

Con tus tesoros les has llenado el vientre,
    sus hijos han tenido abundancia,
    y hasta ha sobrado para sus descendientes.
15 Pero yo en justicia contemplaré tu rostro;
    me bastará con verte cuando despierte.