Ang Pulong Sang Dios

Salmo 17

Pangamuyo sang Tawo nga Matarong

1Pamatii, Ginoo, ang akon nga pagpangayo sang hustisya.
Pamatii ang akon sinsero nga pangamuyo.
Nakahibalo ka kon ano ang husto,
gani ikaw ang makahukom nga wala ako sing sala.
Gin-usisa mo ang akon tagipusuon bisan kon gab-i.
Gintilawan mo ako kag wala ka sing may nakita nga sala sa akon.
Nagdesisyon ako nga indi maghambal sing malain
pareho sang ginahimo sang iban.
Paagi sa pagtuman ko sang imo mga sugo, nalikawan ko ang pagpamintas.
Ginasunod ko permi ang imo pamaagi
kag wala ako magsipak sa sini.

O Dios, nagapangamuyo ako sa imo
kay nahibaluan ko nga pagasabton mo ako.
Pamatii ang akon pangamuyo.
Ipakita ang makatilingala mo nga gugma.
Paagi sa imo gahom, ginaluwas mo ang mga tawo nga nagapangayo sang proteksyon sa imo tungod sang ila mga kaaway.
Halungi ako pareho sang paghalong sang tawo sa iya nga mata,
kag protektari ako pareho sang pagprotektar sang pispis sa iya mga buto sa idalom sang iya mga pakpak.
Protektari ako sa akon mga kaaway nga nagasalakay sa akon palibot agod patyon ako.
10 Wala sila sing kaluoy, kag matinaas-taason kon maghambal.
11 Ginpangita nila ako kag karon ginalibutan na nila ako.
Nagahulat sila sang kahigayunan nga laglagon ako.
12 Pareho sila sa leon nga nagapalipod,
nga handa sa paggus-ab sa iya mabiktima.

13 Sige na, Ginoo, kontraha kag pierdiha ang akon malaot nga mga kaaway.
Luwasa ako sa ila paagi sa imo gahom.[a]
14 Luwasa ako sa sini nga mga tawo nga nagakabalaka lang sa mga butang diri sa kalibutan.
Siluti sila sang silot nga gintigana mo sa ila,
pati na ang ila mga kabataan.
Kag tigan-i man sang silot ang ila mga apo.[b]
15 Pero ako iya makakita sa imo
kay wala ako sing may nahimo nga sala.
Pagbugtaw ko malipay gid ako sa akon pagkakita sa imo.

Notas al pie

  1. 17:13 gahom: sa literal, espada.
  2. 17:14 Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sa sini nga bersikulo.

The Message

Psalm 17

A David Prayer

11-2 Listen while I build my case, God,
    the most honest prayer you’ll ever hear.
Show the world I’m innocent—
    in your heart you know I am.

Go ahead, examine me from inside out,
    surprise me in the middle of the night—
You’ll find I’m just what I say I am.
    My words don’t run loose.

4-5 I’m not trying to get my way
    in the world’s way.
I’m trying to get your way,
    your Word’s way.
I’m staying on your trail;
    I’m putting one foot
In front of the other.
    I’m not giving up.

6-7 I call to you, God, because I’m sure of an answer.
    So—answer! bend your ear! listen sharp!
Paint grace-graffiti on the fences;
    take in your frightened children who
Are running from the neighborhood bullies
    straight to you.

8-9 Keep your eye on me;
    hide me under your cool wing feathers
From the wicked who are out to get me,
    from mortal enemies closing in.

10-14 Their hearts are hard as nails,
    their mouths blast hot air.
They are after me, nipping my heels,
    determined to bring me down,
Lions ready to rip me apart,
    young lions poised to pounce.
Up, God: beard them! break them!
    By your sword, free me from their clutches;
Barehanded, God, break these mortals,
    these flat-earth people who can’t think beyond today.

I’d like to see their bellies
    swollen with famine food,
The weeds they’ve sown
    harvested and baked into famine bread,
With second helpings for their children
    and crusts for their babies to chew on.

15 And me? I plan on looking
    you full in the face. When I get up,
I’ll see your full stature
    and live heaven on earth.